- Είμαι άτυχος! Πάει τελείωσε!
- Γιατί το λες αυτό;
- Ε! Γιατί το λέω! Γιατί έτσι είναι! Άμα δεν έχεις φίλους…
- Τι εννοείς; Εγώ τι
είμαι; Δεν είμαι φίλος σου;
- Δεν εννοώ αυτό! Είσαι φίλος μου! Δεν λέω…
- Εμ, τότε;
- Αν έχω φίλους φίλους!
- Με δουλεύεις! Εγώ δεν είμαι φίλος φίλος;
- Εννοώ φίλους που να μπορούν να με συμπαραστέκονται, να με
βοηθήσουν…
- Μπράβο, ρε, εγώ δεν σε συμπαραστέκομαι;
- Ναι, αλλά μέχρις εκεί! Παραπέρα;
- Παραπέρα, τι;
- Υπάρχουν λογιών λογιών φίλοι, αυτοί που μπορούν και
συμπαραστέκονται και αυτοί που συμπαραστέκονται πραγματικά.
- Τι θες να πεις;
- Δε λέω… Καλός είσαι κι εσύ, αλλά να… έχεις ένα πρόβλημα…
- Εγώ; Εγώ έχω πρόβλημα; Μαζί σου; Τι θες να πεις; Ότι είμαι
προβληματικός; Δε μας παρατάς λέω εγώ; Τι να σου πω καημένε μου; Εγώ φταίω που
κάθομαι και ασχολούμαι μαζί σου!
- Μη το παίρνεις προσωπικά το θέμα…
- Πώς να το πάρω δηλαδή;
- Γενικά!
- Τρέλανε μας ακόμη λίγο!
- Βρε, φίλε μου, δεν θες να καταλάβεις ότι φίλος με φίλος
έχει διαφορά!
- Εξήγησέ μου!
- Για παράδειγμα… Ας υποθέσουμε ότι έχω οικονομικό πρόβλημα…
τέλος πάντων… κάνουμε υποθέσεις για πραγματικά γεγονότα… και κάποιος φίλος μου
με βοηθάει οικονομικά διότι ως γνωστόν βρίσκομαι στο χείλος της οικονομικής
καταστροφής… ήθελα να είχα κάμποσους φίλους τέτοιους…
- Εγώ δυστυχώς φίλε μου αδυνατώ…
- Είδες που κατάλαβες τώρα; Διότι τώρα τελευταία όλο και
ανακαλύπτουν καταθέσεις που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν…
- Α! χα!
- Ακριβώς! Και φυσικά η δικαιολογία είναι ότι του τα έδωσε
φίλος, να τον βοηθήσει επειδή είχε οικονομικά προβλήματα! Διότι οι εποχές είναι
ότι πρέπει για τέτοιες δικαιολογίες. Είναι θέμα αλληλεγγύης! Είμαστε στο σωστό
τάιμινγκ! Και εδώ άτυχοι είμαστε, πια! Στο μεγάλο φαγοπότι λείπαμε, ήρθαμε στην
ώρα του λογαριασμού, κανένα φίλο ανοιχτοχέρη δεν έχουμε… και τρέχουμε τώρα!
- Καλά, έχω μια απορία! Αφού τα πήρε για βοήθεια, γιατί τα
είχε ακόμη στην τράπεζα; Δεν τα χρειάστηκε για να λύσει τα προβλήματά του;
- Ξέρω εγώ; Μήπως θα
ήταν …υπόλοιπα για να βοηθήσει κανένα
δικό του φίλο! Σόι πάει το βασίλειο!
