ΤΡΙΑ ΕΥΠΩΛΗΤΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ | Εκδόσεις Ψυχογιός

ΤΡΙΑ ΕΥΠΩΛΗΤΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
των εκδόσεων Ψυχογιός

Από τη στήλη ΒΙΒΛΙΟ 
των εφημερίδων
ΟΛΥΜΠΙΟ βΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΘΑΡΡΟΣ | ΚΟΖΑΝΗ 

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ

Τα “Πέντε Κλειδιά” είναι το τελευταίο βιβλίο της Λένας Μαντά. Στο καινούριο της βιβλίο η συγγραφέας παρουσιάζει την ιστορία της Κυβέλης της οποίας η κόρη έχει απαχθεί. Τα απειλητικά σημειώματα ζητούν να υπακούσει στις εντολές των απαγωγέων για να μην πάθει οτιδήποτε η κόρη της. Ξεκινά ένας μαρτυρικός Γολγοθάς για την ηρωίδα μας μέσα από πολλές περιπέτειες και αγωνίες. Θα τα καταφέρει;

Η Λένα Μαντά υπόσχεται αγωνία, σασπένς, ερωτικό πάθος και αστυνομικό μυστήριο στους αναγνώστες της. Ένα βιβλίο με δεδομένη την επιτυχία και μια Λένα Μαντά με νέα εμφάνιση στη γραφή της.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο:

ΔΕ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ. ΠΕΝΤΕ ΛΟΥΚΕΤΑ, ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣ, ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟΥ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ. ΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ! ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΔΗΓΙΕΣ…

Από κείνη την ώρα άρχισε ο εφιάλτης. Η μικρή της κόρη, η Μαργαρίτα της, ήταν στα χέρια απαγωγέων, δεμένη με πέντε αλυσίδες σαν μικρό ζώο. Δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κάποιον, αφού κανένας δεν ήξερε την ύπαρξη του παιδιού. Ούτε καν ο άντρας της, ο παντοδύναμος Ορέστης Δελμούζος. Έπρεπε να υπακούσει με όποιο τίμημα…

ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ

Το θέμα στο καινούριο μυθιστόρημα της Χρυσηίδας Δημουλίδου είναι η ενδοοικογενειακή βία, η παιδική και γυναικεία κακοποίηση. Ένα δραματικό, με αστυνομική υφή, μυθιστόρημα που θα ικανοποιήσει τους χιλιάδες αναγνώστες της.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο:

Δεκαετία του ’60. Σ’ ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας, τρεις αδελφές, η Δήμητρα, η Αναστασία και η Μυρτώ, μεγαλώνουν στη σκιά ενός πατέρα αφέντη και μιας μάνας που δεν έχει λόγο. Η μόνη έξοδός τους είναι κάθε Κυριακή για την εκκλησία και στο πανηγύρι του χωριού μία φορά τον χρόνο. Οι καιροί σκληροί, αλλά οι πράξεις σκληρότερες.

Και μια μέρα ο πατέρας τις εγκαταλείπει και εξαφανίζεται. Το κοινωνικό στίγμα είναι βαρύ για την οικογένεια που άφησε πίσω του, όμως μαζί έρχεται και η λύτρωση από τους αυστηρούς κανόνες που έχει επιβάλει. Σταδιακά τα κορίτσια ξενιτεύονται σε τρεις διαφορετικές ηπείρους και με τον καιρό οι οικογενειακοί δεσμοί κόβονται. Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα ένα τηλεφώνημα από την πατρίδα θα ταράξει τη μέχρι τότε ήρεμη ζωή τους. Η επιστροφή στο χωριό τους γίνεται επιτακτική και ο επικείμενος θάνατος της μάνας που άφησαν ολομόναχη χωρίς να ενδιαφερθούν γι’ αυτήν θα τις φέρει αντιμέτωπες με μυστικά και αλήθειες που απέκρυψαν. Το παρελθόν γυρίζει στο παρόν ζητώντας απαντήσεις.

Τι συνέβη και τις παράτησε ο πατέρας τους; Γιατί εγκατέλειψαν τη μάνα τους στην τύχη της; Γιατί το πατρικό τους δεν πρέπει να φύγει από τα χέρια τους; Ποιο μυστικό κρύβει το κελάρι στο υπόγειο του σπιτιού; Οι τρεις αδελφές πάνω από την ετοιμοθάνατη μάνα κάνουν μόνο μια ερώτηση: «Μάνα, όλα αυτά τα χρόνια γιατί δεν καθάρισες την ντροπή;»

ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ ΖΑΪΡΗ

Το καινούριο μυθιστόρημα της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη ακολουθεί το γνωστό ύφος της συγγραφέως. Μια μητέρα αναγκάζεται να χωρίσει τα παιδιά της. Δυο κορίτσια μεγαλώνουν χώρια το ένα από το άλλο.  Η Αγάπη και η Ελισάβετ μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Δεν γνωρίζουν η μια την ύπαρξη της άλλης. Τι πρόκειται να συμβεί;

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο:

Ένας πρίγκιπας. Ένα άσπρο άλογο.

Μια νύχτα με δίδυμα φεγγάρια, που ανάσαινε την ομορφιά της Κερκίνης.

Κι η Αλίκη φέρνει στον κόσμο δύο δίδυμα κοριτσάκια.

Μόνο που αναγκάζεται να πουλήσει το ένα της παιδί…

 Η Αγάπη και η Ελισάβετ μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Μεγαλώνουν χωρίς να ξέρουν την ύπαρξη η μια της άλλης. Μέχρι που οι ζωές τους μπλέκονται αδυσώπητα.

Ένα μυθιστόρημα για τον έρωτα, την αναπνοή του Θεού πάνω στη γη. Μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, που χορεύει ανάμεσα στο όνειρο και την αλήθεια, προσπαθώντας να κεντήσει την ίδια την αγάπη.

Η Λένα Μαντά συνομιλεί με το Βασίλη Μόσχη

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ | Όσο Αντέχει η Ψυχή | Εκδόσεις Ψυχογιός

Ό,τι μπορεί να συμβεί στη ζωή του καθενός είναι μοιραίο, είναι γραμμένο κάπου; Από την άλλη πάλι, είναι οι περίεργες συμπτώσεις που ταλανίζουν τις αποφάσεις μας και τις κινήσεις μας και μας οδηγούν; Τι από τα δυο μπορεί να συμβαίνει; Την απάντηση δεν την ξέρει κανείς.

Η Λένα Μαντά στο “Όσο αντέχει η ψυχή” ακολουθεί και τα δυό. Η μοίρα της ηρωίδας της από το ξεκίνημα της ζωής της δείχνει ότι το δικό της μονοπάτι είναι δύσβατο και αυτό και μόνο αυτό έχει να πορευτεί.  Της συμβαίνουν τα μύρια όσα, σαν κάποια αόρατη δύναμη να την κατατρέχει και δεν την αφήνει να ησυχάσει πουθενά όσο κι αν αυτή προσπαθεί να ορθοποδήσει. Ακραίες περιπτώσεις, αλλά μπορεί να συμβεί, και έχει συμβεί.

Τι είναι όμως αυτό που αναζητά ο αναγνώστης; Την εύκολη λύση του ταξιδιού από μια σκληρή πραγματικότητα; Αναζητά τη συμπόρευση στα προβλήματα των ηρώων; Ένα γαλήνιο ταξίδι μακριά από τις κουρασμένες ψυχές τους;  Μα και οι ήρωες τραβούν τα πάνδεινα! Δεν είναι πάντα κάτοικοι μιας ιδανικής νεραϊδοχώρας!

Μια απλή και εύκολη ερώτηση μπορεί να έχει και μια εύκολη απάντηση. Μια εύλογη απορία μπορεί να σηκώσει θύελλες συζητήσεων και αντεγκλήσεων. Ένα χαρούμενο πολεμικό στρατόπεδο. Και η αγωνία κορυφώνεται γιατί κανείς ποτέ δεν ξέρει σε ποιο στρατόπεδο ανήκει. Μπορεί στην επόμενη μάχη να αυτομολήσει έστω για λίγο και να επανέλθει. Σύνηθες φαινόμενο αλλά όχι κατακριτέο.

Ο αναγνώστης ακολουθεί την πορεία των ηρώων, συμπάσχει με αυτούς και συμπορεύεται μαζί τους. Ίσως τα βάσανα που δεν είναι δικά μας, αλλά ξένα, μας κάνουν και νιώθουμε καλύτερα. Νιώθουμε ότι είμαστε σε καλύτερη θέση όταν δεν έχουμε την τύχη της Ηρώς, αλλά και των άλλων ηρώων.

Ακολουθώντας τους σε όλα αυτά που τους συμβαίνουν, ο αναγνώστης γεμίζει απορίες και ανάμικτα συναισθήματα. Πόσο δυνατός μπορεί να είναι κάποιος που να μπορεί να αντέξει όλα αυτά; Πόση ψυχική δύναμη απαιτείται για να μπορέσεις να σηκωθείς όρθιος και να συνεχίσεις; Ίσως άλλοι αφήνονται στην μοίρα τους, άλλοι γίνονται δυνατότεροι και με γενναίο πείσμα ακολουθούν το δρόμο της Ηρώς.

Δυνατοί χαρακτήρες επιμένουν, άλλοι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα στην πραγματικότητα τους και το βάζουν στα πόδια και πληρώνονται με το ανάλογο τίμημα. Είναι όμως και οι περιπτώσεις, που αναίτια, συνεχίζουν να πληγώνουν.

Σκαλίζοντας το κείμενο της Λένας Μαντά βλέπουμε ότι η απώλεια της οικογενειακής συνείδησης καταλήγει στην αποσύνθεσή της με όλες τις γνωστές της παρενέργειες. Είναι η νέα οικογένεια που αρχίζει και κατακτά έδαφος όλο και περισσότερο. Η παλιά οικογένεια βρίσκεται υπό αμφισβήτηση και παραπαίει καθώς τα μέλη της φτάνουν στα πρόθυρα μιας ευάλωτης σχέσης η οποία καταρρέει και αφήνεται στο έλεος του χρόνου. Η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ του ζευγαριού θα καταλήξει και στην δυσκολία επικοινωνίας με τα παιδιά, ειδικά στην εφηβική ηλικία. Προβλήματα που καλούνται να λυθούν άμεσα. Πόσο μπορούν, όμως;

Υπάρχει ο σκληρός χρόνος που δεν αφήνει περιθώρια για οπισθοχώρηση. Ό,τι έγραψε, έγραψε τελικά; Πόσο ανεξίτηλα είναι γραμμένο και δεν μπορεί να αλλάξει; Μια οικογένεια στην ελληνική επαρχία κάνει δρασκελιές σε σκληρά μονοπάτια μπροστά στα έντρομα μάτια μικρών και μεγάλων και αφήνεται να κατρακυλήσει στην τύχη της.

Η Λένα Μαντά γνωρίζει πολύ καλά πώς να συνεπάρει τους αναγνώστες της.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:

«Τελικά, Ηρώ, ο νονός σου μισό το άφησε το όνομά σου. Ηρωίδα έπρεπε να σε βαφτίσει!» κι εκείνη της είχε απαντήσει: «Δεν ήξερε τότε τι με περίμενε στη ζωή μου, αλλά και να το ήξερε, μάλλον θα το θεώρησε υπερβολικό και προτίμησε να το κόψει και να με βαφτίσει Ηρώ, αφήνοντας το υπόλοιπο να πλανάται σαν απειλή…»

Από την ημέρα που γεννιέται η Ηρώ, η ζωή της είναι ένας αγώνας για επιβίωση. Δύσβατοι όλοι οι δρόμοι που κλήθηκε να βαδίσει, σαν κοριτσάκι, σαν έφηβη, σαν νέα κοπέλα, σαν γυναίκα. Θα χρειαστεί να αντιπαλέψει τον νοσηρό «πατριό» της, να αντιμετωπίσει ένα βίαιο σύζυγο αργότερα, με την οικονομική καταστροφή και τη φυγή της στην Κύπρο και να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη απ’ όλες: να σώσει τα παιδιά της από τις λανθασμένες επιλογές τους.

Δίπλα της η Αλεξάνδρα. Μια μυστηριώδης, σκοτεινή γυναίκα, που μόνο στην Ηρώ θα δείξει το φωτεινό της πρόσωπο. Είναι η μόνη που μπορεί ν’ αφουγκραστεί το λυγμό της ψυχής της. Η μόνη που θα σταθεί στο πλευρό της όταν η Ηρώ αναγκαστεί να γίνει ένας άλλος άνθρωπος για να προστατέψει τους αγαπημένους της και να νικήσει…

Από τη στήλη "ΒΙΒΛΙΟ"

των εφημερίδων 

ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΘΑΡΡΟΣ | ΚΟΖΑΝΗ

ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ & ΚΑΙΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΝΕΣΤΩΡ

Παρουσίαση στην Κατερίνη.
 Η Λένα Μαντά, η Καίτη Οικονόμου, ο Βασίλης Μόσχης, η Δέσποινα Νέστωρα.

Στο Βιβλιοπωλείο Νέστωρ, στην Κατερίνη, την περασμένη Τρίτη 17/05/2011 έγινε η παρουσίαση των καινούριων βιβλίων της Λένας Μαντά "Χωρίς Χειροκρότημα" και της Καίτης Οικονόμου "Το Φθινόπωρο της Μάγισσας" των εκδόσεων Ψυχογιός. Το συντονισμό της παρουσίασης είχε η Δέσποινα Νέστωρα. Την παρουσίαση έκανε ο Βασίλης Μόσχης. 

Έχουμε τη χαρά να γνωρίσουμε δυο αγαπητές κυρίες, δυο πολύ γνωστά ονόματα της ελληνικής λογοτεχνίας, τις δημοφιλέστερες συγγραφείς που έχουν συνδέσει το όνομα τους με μια πολυγραφότατη παρουσία μιας και η κυρία Μαντά μας παρουσιάζει το ένατο της μυθιστόρημα και η κυρία Οικονόμου το έκτο της μυθιστόρημα εκτός των δεκάδων μεταφράσεων της που κυκλοφορούν από πολλούς εκδοτικούς οίκους. Και όλα κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία.

Τι είναι αυτό που προκαλεί αυτή την επιτυχία στην εποχή του διαδικτύου και του Facebook; Μήπως οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες των βιβλίων τους δεν ασχολούνται με το διαδίκτυο; Προφανώς ασχολούνται αν κάνει κανείς μια περιήγηση στα  Blogs ή στο facebook. Όλοι σχεδόν, μικροί και μεγάλοι επιδίδονται στο διαδικτυακό άθλημα.

Και επί πλέον οι μεγάλοι ασχολούνται και με το άθλημα της ανάγνωσης. Διότι άσχετα με την κρίση που κυκλοφορεί με πλήρη συνέπεια στους καιρούς μας οι πωλήσεις των βιβλίων αντλούν δύναμη και οδεύουν χωρίς βογγητό την ανηφόρα της κορυφής. Ο αναγνώστης θέλει να γευτεί τον μυστικό κόσμο του βιβλίου, τον μυστικό κόσμο της μοναξιάς του συγγραφέα. Θέλει να ξεκλειδώσει τον κόσμο του και να εισχωρήσει μέσα. Να αφουγκραστεί τις αγωνίες και τα άγχη του συγγραφέα και να ακούσει τις κραυγές του. Να πονέσει μαζί του, να γελάσει, να χαρεί, να συμπορευτεί σε ένα μαγικό κόσμο που όσο φανταστικός και αν είναι φαντάζει πραγματικός.

Και εδώ θα φανεί πόσο πολύ πέτυχε το στόχο του ο συγγραφέας. Διότι δεν είναι μόνο η εμπορική αμοιβή που κάνει ένα συγγραφέα ευτυχισμένο αλλά και η αποδοχή της φωνής του που ακούγεται καθάρια και επιβλητική στον εσωτερικό κόσμο του αναγνώστη. Η δημιουργία δεν ευχαριστεί μόνο την εσωτερική αναζήτηση ενός συγγραφέα. Θέλει να ταξιδέψει πιο μακριά να βρει άλλα λιμάνια, να χτυπήσει άλλες πόρτες και να μεγαλώσει, να ανδρωθεί. Τότε είναι ακόμη μεγαλύτερη η ικανοποίηση και ή άμετρη ευτυχία του συγγραφέα.

Η κυρία Μαντά και η κυρία Οικονόμου δεν φαίνεται μόνο ότι το κάνουν αλλά το χειρίζονται με μεγάλη ευκολία και το πετυχαίνουν και εδραιώνουν ακόμα περισσότερο την παρουσία τους.

Τι είναι όμως αυτό που αναζητά ο αποδέκτης των γραπτών τους; Την εύκολη λύση του ταξιδιού από μια σκληρή πραγματικότητα; Αναζητούν την συμπόρευση στα προβλήματα των ηρώων; Ένα γαλήνιο ταξίδι μακριά από τις κουρασμένες ψυχές τους;  Μα και οι ήρωες τραβούν τα πάνδεινα! Δεν είναι πάντα κάτοικοι μιας ιδανικής νεραϊδοχώρας!

Μια απλή και εύκολη ερώτηση μπορεί να έχει και μια εύκολη απάντηση. Μια εύλογη απορία μπορεί να σηκώσει θύελλες συζητήσεων και αντεγκλήσεων. Ένα χαρούμενο πολεμικό στρατόπεδο. Οι μεν και οι δε! Οι εύπεπτοι και οι δύσπεπτοι! Και η αγωνία κορυφώνεται γιατί κανείς ποτέ δεν ξέρει σε ποιο στρατόπεδο ανήκει. Μπορεί στην επόμενη μάχη να αυτομολήσει έστω για λίγο και να επανέλθει. Σύνηθες φαινόμενο αλλά όχι κατακριτέο.

Ένα γραπτό κείμενο δεν έχει όρια και αναστολές. Μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερα αλλά συγχρόνως να βρεθεί δέσμιο της καλής του τύχης. Και προφανώς αυτός είναι ο λόγος για μια γενική ρήξη. Και τότε η αγωνία κορυφώνεται. Γιατί κανείς δεν ξέρει την κρυφή ανάγκη του ατόμου για ανάγνωση. Κανείς δεν ξέρει, κατά βάθος,  τι είναι αυτό που προκαλεί την ευεργετική ανάγκη να ρίξει τα μάτια του πάνω στις γραμμές και να φύγει, να φύγει μακριά.

Η αρχέγονη παρουσία της λογοτεχνίας σίγουρα υποστηρίζει μια ανάγκη του ανθρώπου. Μπορούν να βρεθούν πολλές εξηγήσεις, από τις πολύ απλές έως τις πιο δυσθεώρητες. Το αποτέλεσμα όμως για όλες τις εξηγήσεις είναι απλό και παντού είναι το ίδιο. Το δυσνόητο δεν είναι πάντα και το καλύτερο.

Ένα γραπτό κείμενο πάντα έχει να προσφέρει κάτι στην ανιδιοτελή έκρηξη της αναζήτησης του ανθρώπου. Ψάχνει, θέλει να βρει, να αφουγκραστεί, να γευτεί καινούριες γεύσεις να μεγαλώσει ίσως τη δική του μικροσκοπική περιέργεια που αδυνατεί από μόνη της να ανδρωθεί.

Το κείμενο της Λένας Μαντά παίρνει τον αναγνώστη και συνεχίζει βήμα βήμα να τον οδηγεί στα  δικά της μονοπάτια. Με το δικό της μοναδικό τρόπο τον αφήνει να χαθεί στις σελίδες του και να αναζητήσει τη δική του ερμηνεία σε αυτά που μας παρουσιάζει. Στο χωρίς χειροκρότημα αναπηδά η σκληρή εικόνα μιας ελληνικής πραγματικότητας. Μια ελληνική οικογένεια που παρόμοιες προσπαθούν να ανασάνουν και να επιβιώσουν σε ένα μαρτυρικό σήμερα, σε ένα χειμωνιάτικο χτες.

Η Λένα Μαντά δίνει το σύνθημα, οι υπόλοιποι εμείς πρέπει να αδράξουμε την ευκαιρία και να τολμήσουμε. Τι από όλα; Να γευτούμε την απαγόρευση του πατέρα να μορφωθεί η κόρη του και να παραμείνει στο χωριό για να παντρευτεί αυτόν που πιστεύει ο ίδιος ότι είναι βολικός για όλους; Να επαναπαυτεί στη βόλεψη του, χρησιμοποιώντας την κόρη του; Την αρπαγή των ονείρων της μικρής Ειρήνης που θα περπατήσει τελικά στα γνώριμα μονοπάτια της θείας της; Και η ζωή επαναλαμβάνεται όπως πάντα. Και στέκει αδυσώπητη και σκληρή. Γιατί τρέφεται με ό,τι της δίνουμε. Και αυτά χρησιμοποιεί εναντίον μας. Τις δικές μας σκέψεις, τις δικές μας ενέργειες. Η ζωή μας είναι ό,τι της δίνουμε. Αν την χορταίνουμε με ιδιοτελή και κούφια όνειρα, με αυτά θα διαμορφωθεί ο χαρακτήρας της. Και κατόπιν θα απολαύσουμε τους καρπούς της, αυτούς που διαμορφώσαμε εμείς και δεν θα έχουμε κανένα δικαίωμα να εκφέρουμε οποιοδήποτε παράπονο.

 Ο χρόνος που περνά γεμίζει πίκρες για τα χαμένα όνειρα. Ο χρόνος συνεχίζει να γράφει και δυστυχώς δεν μπορεί να κάνει οπισθοχώρηση. Και ό,τι γράφει μένει ανεξίτηλα καρφωμένο στο μονοπάτι της ζωής του καθενός μας. Στο μονοπάτι της ζωής των ηρώων που ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας. Και στο τέλος όταν θα κλείσει η αυλαία, εξαρτάται από την πορεία μας πόσο δυνατά θα ακούσουμε τους ήχους των χειροκροτημάτων. Μπορεί και όχι. Και οι θεατές της ζωής μας να αποχωρήσουν με σκυμμένο κεφάλι. Και να απομείνουμε πάνω στη σκηνή της ζωής αμέτοχοι στο χρωματιστό γαϊτανάκι των συναισθημάτων που γεννούν οι αθώες και οι γλυκές σχέσεις μεταξύ μας. Για να απομείνουν μόνο οι πίκρες που μπορεί να βασανίζουν το μέσα μας.  Μέσα στο μικρόκοσμο μιας οικογένειας, μέσα στον απέραντο κόσμο της γειτονιάς μας, της δουλειάς μας, στο διάφανο σύννεφο που ακολουθεί τη γραμμή μας.   Τι μπορούμε να κάνουμε για να μην τις γευτούμε; Τι μας θυμώνει στο γράμμα της Ειρήνης που αφήνει στη μητέρα της; Ας το διαβάσουμε….

( ανάγνωση αποσπάσματος  από τη σελίδα 183 του βιβλίου) 

Η Λένα Μαντά έχει το μυστικό κλειδί και γνωρίζει πολύ καλά πώς να συνεπάρει τους αναγνώστες της!

Η Καίτη οικονόμου μας οδηγεί σε άλλα μονοπάτια. Μας ξεναγεί με τη σειρά της στην ελληνική επαρχία με όλες τις αμαρτίες που κουβαλάει και όχι μόνο. Απέραντος καθρέπτης μιας ελληνικής πραγματικότητας. Συγκρούσεις οικογενειών, φίλων, εραστών, επίδοξων εραστών σε ένα μαγευτικό γαϊτανάκι.

Από την άλλη, διαβάζοντας  το φθινόπωρο της μάγισσας, μπορεί κάποιος να ανακαλύψει τον ελληνικό εφιάλτη μιας οικονομικής κακοδιαχείρισης που ταλαιπωρεί τις μέρες μας. Ότι η σωστή διαχείριση φέρνει και υγιή αποτελέσματα.  Απέραντα κτήματα σε μια ελληνική ύπαιθρο που αναζητά διαχειριστές, άξιους εργάτες της για να την κάνουν να ευδοκιμήσει. Και όποιος προλάβει να αρπάξει την ευκαιρία στέκεται αγέρωχος διαχειριστής των υπόλοιπων πληβείων. Η ανεξέλεγκτη έλλειψη παιδείας παρακμάζει μια ηθελημένη τάση για ένα βελτιωμένο αύριο. Τι μπορεί να κάνει; Τίποτα άλλο από το να τελματώσει. Όπως οι ανθρώπινες σχέσεις, είτε φιλικές είτε ερωτικές. Και δεν εννοούμε παιδεία την απόκτηση κάποιου πτυχίου. Η κοινωνική παιδεία, η παιδεία των σχέσεων δεν έχει να κάνει με το μορφωτικό επίπεδο ενός ανθρώπου, ενός χαρακτήρα.  Η αντιμετώπιση μιας σχέσης είτε κοινωνικής, είτε ερωτικής είναι αποτέλεσμα μιας διεργασίας που έχει να κάνει με την παιδεία του καθενός είτε στη ζωή είτε στη μυθοπλασία.

Σε ένα γαϊτανάκι σχέσεων που όλες είναι αλληλένδετα εξαρτώμενες σχηματίζεται σιγά σιγά η ιστορία που γεννά οικονομικά συμφέροντα, ανεκπλήρωτους έρωτες, δυνατούς έρωτες σκεπασμένους με ένα άρωμα αγωνιώδους μυστηριακής πλοκής. Η αγραμματοσύνη, η έλλειψη παιδείας που μαρτυρικά μας συμπαραστέκονται και καθοδηγούν τα βήματα μας σχηματίζουν χαρακτήρες, ανθρώπινες σχέσεις και γεννούν έρωτες. Σίγουρα θα βρούμε και εδώ ήρωες που μπορεί να μας μοιάζουν ή να μοιάζουν το γείτονα μας, τον φίλο μας ή τη φίλη μας. Να δούμε μέσα στην αντανάκλαση, που μπορεί να προκαλέσει η ταύτιση, ότι μέσα από τις χάρτινες σελίδες ξεπηδούν χρώματα της αληθινής ζωής. Και αποζητούν οξυγόνο και ανάσα για να περπατήσουν δίπλα δίπλα με τη μυθοπλασία. Να αναζητήσουν λύσεις στα προβλήματα που καθημερινά στροβιλίζονται σε σκέψεις και όνειρα και μακρινές υποσχέσεις.

Δαιδαλώδης η ζωή της ηρωίδας, της Μυρσίνης που περνά τα μύρια όσα και όταν συνειδητοποιεί πλέον ότι η ζωή της αρχίζει και ηρεμεί καταφεύγει στο ξωκλήσι του Αγίου Υακίνθου για να τον ευχαριστήσει. Τι πρόκειται όμως να συμβεί; Τελειώνει η ιστορία;

Ας διαβάσουμε το σχετικό απόσπασμα

( ανάγνωση  αποσπάσματος από τη σελίδα 539 του βιβλίου) 

Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Έχει πολλά μυστικά να αποκαλύψει.

Κατά ένα μυστήριο τρόπο και τα δυο βιβλία ξεκινούν από την ελληνική επαρχία, φτάνουν στην πολύβουη και πολλά υποσχόμενη πρωτεύουσα και καταλήγουν σε μια λυτρωτική επιστροφή στις ρίζες τους. Ίσως η μικρή πατρίδα είναι αυτή που έχει πιο γνήσια και καθαρά χαρακτηριστικά. Ίσως ο γενέθλιος τόπος κρατάει γερά τα νήματα και δεν τα αφήνει με τίποτα να κοπούν.

Να ευχηθούμε καλό ταξίδι και στα δυο βιβλία; Ας ευχηθούμε καλό ταξίδι και στους αναγνώστες τους. Διότι αυτό είναι το εσωτερικό ζητούμενο ενός συγγραφέα!

Κα Μαντά , Κα Οικονόμου σας ακούμε. Είναι η στιγμή που θέλουμε να σας απολαύσουμε. 

Η Λένα Μαντά και η Καίτη Οικονόμου στην Κατερίνη!

Την παρουσίαση συντονίζει η Δέσποινα Νέστωρα. 

Ο Βασίλης Μόσχης παρουσιάζει και σχολιάζει τα νέα βιβλία "Χωρίς χειροκρότημα" της Λένας Μαντά και "Το φθινόπωρο της μάγισσας" της Καίτης Οικονόμου, των εκδόσεων "ΨΥΧΟΓΙΟΣ".