Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  31/03/2009


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Η τάση καταστροφικής συμπεριφοράς βρίσκεται σε μια κατάσταση ανάπτυξης και διάγει βίον ανθόσπαρτον! Ανδρώνεται και ήδη έχει περάσει την εφηβική της ηλικία και ενσπείρει τον πανικό στους έχοντες και κατέχοντες. Διότι η ιδιότητα της ιδιοκτησίας είναι κόκκινο πανί για τους καλά κρυμμένους καταστροφείς.
Έχει εισχωρήσει για τα καλά στην καθημερινότητα το παιχνίδι ...τρέξε, τρέξε δεν θα με βρεις. Και όποιο κυνηγητό δεν μπορεί να αντέξει στην ραγδαία επιδείνωση των καταστροφικών φαινομένων. Η κατάσταση δεν υπόκειται στην δικαιοδοσία της αστυνόμευσης. Έχει ξεφύγει πλέον και διαρρέει ...αραχνοειδώς δεξιά και αριστερά. Προφανής σκοπός ότι τα πάντα είναι υπό κατάρρευση. Και έτσι δείχνουν να είναι.
Ποιός ο απώτερος σκοπός όταν καταστρέφονται περιουσίες και o αιματηρός αγώνας μαγαζιών; Την πληθώρα των επιθέσεων δέχονται τράπεζες. Σημαδιακό! Η αποθήκευση του πλούτου. Δεν έχω, ούτε εσύ πρέπει να έχεις. Η καταστροφή σκαφών στην μαρίνα του Αλίμου. Δεν έχω σκάφος, ούτε εσύ πρέπει να έχεις. Και γιατί να έχεις; Πώς το απέκτησες; Με τι δόλια μέσα κατάφερες να έχεις την ικανότητα να αποκτήσεις μέσα πολυτελούς διαβίωσης;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται, δυστυχώς ή ευτυχώς, ανά τους αιώνες των αιώνων ...αμήν! Σε κάθε οικονομική κρίση η κατάσταση ήταν και είναι εκτός ελέγχου και φυσικά ...ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Διαφαίνεται ίσως μια εκδίκηση για την κατάσταση μου που είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την δική σου κατάσταση. Πυροδοτείται μια ισοπεδωτική κατάσταση που συνεχίζεται αργά αλλά σταθερά. Και ξεδιπλώνεται ένα φαινόμενο που πάει να καταγραφεί σαν κοινωνικό που χρήζει περαιτέρω μετάφρασης και ερμηνείας. Είναι ένδειξη διαμαρτυρίας για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση; Και σε τι σκαλοπάτια ψυχολογίας ανέρχεται ή κατέρχεται ο εσωτερικός αναβρασμός των διαμαρτυρομένων;
Και από την άλλη, η ακριβής μετάφραση των γεγονότων μήπως θα μας κάνει να ξεφύγουμε από την ακριβή και πραγματική αποκρυπτογράφησή τους;
Μήπως η ύπαρξη αυτοδικίας είναι η συσσωρευμένη αγανάκτηση μιας ...θαλερής απάντησης που βρίσκει έναν ανύποπτο χρόνο και τόπο για την δημιουργία μιας κάθαρσης που αναζητείται επειγόντως;
Και ο χορός καλά κρατεί!