ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Όλο αυτό που λες είναι, ας πούμε, ένα θέατρο του παραλόγου!

- Ότι είναι θέατρο ναι, μπορείς να το πεις κι έτσι… ναι, ευθαρσώς δηλώνω ότι είναι ένα θέατρο…

- …του παραλόγου επιμένω…

- Θα μπορούσε να υπάρχει μια αντίδραση σε αυτό που λες…

- Υπάρχει μια κάποια πιθανότητα…

- Σε πληροφορώ αγαπητέ μου ότι αυτό συζητείται και μπορεί να υπάρξει μια συμφωνία, αλλά δεν αποκλείεται να υπάρξει και διαφωνία…

- Μπορεί δηλαδή να γίνουν αποδεκτές και οι δύο λύσεις;

- Τι εννοείς;

- Ότι, είτε υπάρχει διαφωνία είτε συμφωνία η αποδοχή θα είναι γενικά καθολική…

- Ναι, Γιατί; Διαφωνείς;

- Δηλαδή η λύση θα είναι ή κατά ή υπέρ;

- Λογικά…

- Τότε πως είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή; Είναι δυνατόν να είσαι συγχρόνως αποδέκτης και υποστηρικτής και αποδοχέας δυο εντελώς αντίθετων προτάσεων και θέσεων;

- Εγώ το βρίσκω λογικό…

- Θα παρατείνουμε δηλαδή τη συζήτηση που είχαμε χτες περί της όποιας λογικής;

- Η λογική έτσι κι αλλιώς μπορεί να παραταθεί, διότι δεν είναι κάτι που είναι στάσιμο…

- Συμφωνώ με την άποψη σου αλλά και συγχρόνως διαφωνώ…

- Πως μπορεί να γίνει αυτό;

- Πανεύκολο… Όπως γίνεται με την αποδοχή της προηγούμενης πρότασης που  μπορεί ευθαρσώς να είναι είτε αρνητική είτε θετική …με την ίδια ακριβώς λογική…

- Σίγουρα τότε έχουμε προσεγγίσει το θέατρο του παραλόγου… διότι όλο αυτό δεν μπορεί παρά να συμπορεύεται άνετα με τη δομή και τα χαρακτηριστικά του…

- Σα να λες, δηλαδή, ότι στο  θέατρο του παραλόγου δεν υπάρχει λογική…

- Γιατί; Είναι δυνατόν να υπάρχει;

- Βέβαια! Ο παραλογισμός δεν έχει τη δική του λογική;

- Τι λογική μπορεί να έχει;

- Τη δική του… Επειδή δε συμφωνείς εσύ;

- Θα μας τρελάνεις κι άλλο;

- Εγώ; Καθόλου!

- Μα… Τι είναι όλα αυτά που ευαγγελίζεσαι;

- Ότι η απόπειρα προσέγγισης ενός νέου θαυμαστού κόσμου είναι στα πρόθυρα του ερωτικού εναγκαλισμού!

- Δώσε μου λίγο χρόνο σε παρακαλώ!

- Τι θες να κάνεις;

- Να ανακαλύψω μια ευγενική προσέγγιση στο μείζον θέμα της ημέρας!

- Και ποιο είναι αυτό;

- Ο θάνατος του εμποράκου!

- Φτωχέ μου Αρθούρε!

  

Ελένη Γκίκα | Η αρχιτεκτονική της ύπαρξης | Ποιήματα | Εκδόσεις Καλέντης Διαβάζει ο Βασίλης Μόσχης

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Νηφάλιο σε βλέπω, όλως παραδόξως!

- Θέλω να σκάσω και δεν ξέρω πως!

- Γιατί; Υπάρχουν πολλοί τρόποι που μπορεί να σκάσει κανείς;

- Αμέ! Να σκάσεις από το πολύ φαΐ! Από ζήλια! Από παραλογισμό, από πλημμύρα λογικής…

- Τι είναι αυτό πάλι; Τι είναι αυτή η πλημμύρα λογικής;

- Παντού βρίσκεται! Πλημμυρίσαμε! Σε λίγο θα μοιράζονται σωσίβια δωρεάν, ναι καλά το άκουσες δωρεάν, για να μην πνιγούμε…

- Να μην πνιγούμε από την λογική εννοείς…

- Ναι, αυτό ακριβώς… Μην ξύνεις την κεφάλα σου…

- Είναι να μην την ξύνω; Με αυτά που ακούω… Άκου να πνιγούμε από την λογική…

- Ρε, δεν βλέπεις ότι η υπερβολική κατανάλωση λογικής έχει προκαλέσει αποχαύνωση του βαθύτερου εσωτερικού  ψυχικού  κόσμου του καθένα…

- Για λέγε, ενδιαφέρον ακούγεται… Λίγο παράλογο μεν…

- Προκαλείται από την υπερβολική λογική που συνοδεύει οτιδήποτε εκφέρεται, παράγεται, αναπαράγεται, κυκλοφορεί, υπόσχεται…

- Συγγνώμη, αλλά αδυνατώ…

- Σε τι αδυνατείς;

- Σε όλα αυτά που ακούω… είναι…

- Σε ποια από όλα; Τον παραλογισμό ή την λογική;

- Τι εννοείς; Τα παράλογα φυσικά!

- Και νομίζεις ότι όλοι έχουν την ίδια άποψη για το τι είναι λογικό και τι είναι παράλογο…

- Η Ψυχολογία λέει…

- Ξέχνα τι λέει η Ψυχολογία…

- Πως θα αγνοήσουμε κοτζάμ επιστήμη…

- Ισχύουν άλλα πράγματα… Λέγε τώρα… Θεωρείς ότι όλοι έχουν την ίδια άποψη; Λέει ένας παραλογισμένος ότι η σκέψη του δεν έχει λογική; Αντίθετα υπερασπίζεται την άποψή του ότι βρίθει λογικής! Άρα ποιο είναι το σωστό; Εσύ τι πιστεύεις ότι είσαι;

- Λογικός φυσικά!

- Και όμως είσαι παράλογος…

- Σιγά ρε…

- Και όμως εγώ σε θεωρώ παράλογο…

- Καλά…

- Και επιμένω…

- Βγάλε μας και τρελούς τώρα…

- Εκεί θα καταλήξω… Να σε τρελάνω για να αποδεχτείς την λογική μου…

- Μα η δική σου λογική είναι παραλογισμένη… εσύ χρειάζεσαι ζουρλομανδύα!

- Όχι, φίλε μου, ζούμε την εποχή της εκούσιας παραλογισμένης λογικής που προσπαθεί με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο να προκαλέσει την απώλεια της αρχαίας σημασίας της λογικής…

- Με εκπλήσσεις!

- Και εσύ εμένα… Έχεις να μάθεις πολλά… Ήγγικε γαρ…

- Η βασιλεία των ουρανών;

- Όχι… ο λαβύρινθος απολεσθέντων απωλειών

- Είναι δυνατόν μια απώλεια να απολεσθεί;

- Είναι η εσχάτη των ποινών! Έρεβος!

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Να…, κάτι τέτοια βλέπει και δεν μπορεί να κοιμηθεί!

- Ποιος έμεινε άυπνος πάλι;

- Εκτός από μας και για διαφορετικούς λόγους, κι άλλοι!

- Δηλαδή;  Τι είδε;

- Δεν ρωτάς και ποιος;

- Πέστα όλα, ντε! Με το τσιγκέλι στα βγάζουμε!

- Κάποιοι πρόσφυγες ήρθαν με θαλαμηγό από τα απέναντι παράλια. Και ψιθυρίζεται ότι τους κόστισε γύρω στα τρία χιλιάρικα ευρώ κατ’ άτομο!

- Έχουν λεφτά δηλαδή!

- Ένα κομπόδεμα σίγουρα θα το έχουν. Και μη ξεχνάς ότι σε όλες τις κρίσεις της Ιστορίας  πάντα υπήρχαν και υπάρχουν οι από πάνω και οι από κάτω! Πάντα έτσι δεν συμβαίνει;

- Ακριβώς! Αλλά ξεφύγαμε…, δεν μου είπες ποιος έχασε τον ύπνο του;

- Δεν του αρέσει το καλωσόρισμα των προσφύγων γιατί , σου λέει θα πάρουν και θάρρος…

- Γιατί να παίρνουν θάρρος, ρε, οι άνθρωποι;

- Όχι αυτοί! Οι άλλοι!

- Ποιοι άλλοι, ρε;

- Σου λέει, υπάρχουν άλλα πέντε εκατομμύρια πρόσφυγες που δεν μετακινήθηκαν. Και σίγουρα θα σκεφτούν. Ρε, αυτοί τους καλοδέχονται… Γιατί να μην ξεκινήσουμε και εμείς να περάσουμε το πέλαγος; Τι κάνουμε τότε;

- Και ποιος τα είπε αυτά;

- Ο Σόιμπλε!

- Αυτός το μελετάει από οικονομική άποψη! Σου λέει πως θα τους φέρουμε βόλτα; Έχουμε που έχουμε προβλήματα, θα γεννηθούν κι άλλα!

- Αυτό ακριβώς είπε!

- Είδες; Ο καθένας κοιτάει την δουλειά του! Ναι, αλλά ο….., δεν θυμάμαι τώρα ποιος… είπε ότι αυτό το ρεύμα των προσφύγων θα φέρει μια οικονομική ανάκαμψη, μικρή έστω αλλά ένα όφελος θα υπάρχει…

- Αυτός από ποια άποψη το είδε;

- Από οικονομική άποψη φαντάζομαι! Από τι;

- Άρα, έχουμε δυο οικονομικές απόψεις που συγκρούονται! Για βγάλε τώρα συμπέρασμα φτωχούλη μου λογιστάκο της πεντάρας! Διότι πώς να το κάνουμε; Οι οικονομικές απόψεις μερικές φορές γυρνάνε την πλάτη η μια στην άλλη! Και μισιούνται όσο δεν μπορείς να φανταστείς!

- Άβυσσος η οικονομική ψυχή των μεγαλολογιστάδων!

- Χαίρε, βάθος …απύθμενο!

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Ξέρεις τι σκέφτομαι;

- Όχι!

- Όλα αυτά που γίνονται!

- Δηλαδή;

- Να… είχαμε εκλογές, να… είχαμε δημοψηφίσματα, να… είχαμε διαπραγματεύσεις, να… είχαμε μνημόνια… αλλά το ίδιο βιολί συνεχίζεται καθημερινά… Μια συνεχόμενη κατάσταση άγχους και αγωνίας… χωρίς να ξέρουμε τι θα γίνει;

- Πες το ψέματα!

- Τι το υπογράψαμε το μνημόνιο δηλαδή; Τάχα είπαμε το υπογράψαμε που το υπογράψαμε, τουλάχιστον θα βρούμε την υγειά μας… Θα ξελασκάρουμε λιγάκι… Αλλά πού; Από το κακό στο χειρότερο πάμε… Τι φως; Ούτε πυγολαμπίδα δεν φαίνεται στον ορίζοντα! Τάχα δεν τα βρίσκουμε πάλι! Τάχα είναι κι άλλα!

- Έλα μου ντε!

- Στο μνημόνιο τι έλεγε; Αυτά που βγαίνουν τώρα είναι καινούρια; Γιατί άμα είναι καινούρια κάποιο λάκκο έχει η φάβα! Κωλυσιεργείς; Θες να φέρεις εμπόδια; Θες να τα τινάξεις όλα στον αέρα; Θες να τα αρπάξεις όλα; Διότι ως φαίνεται το πράγμα, περί αρπαγής πρόκειται! Εμένα για πλιάτσικο μου φαίνεται και είναι όλοι έτοιμοι για …βουρ στον πατσά!

- Σιγά που θα φάνε οι ξένοι πατσά! Άσε που θα βρωμάνε και σκόρδο!

- Όταν εννοούμε πατσά, ξέρουν οι φίλοι μας οι ευρωπαίοι τι εννοώ! Κάθετη επίθεση και ποσώς μας ενδιαφέρει τι θα απογίνει! Πως είναι να σου πω… Γίνεται ένας πόλεμος, βρε αδερφάκι μου…, γίνεται χαμός, χάνονται ζωές, χάνονται περιουσίες, χάνονται τα πάντα…

- Και;

- Δεν έχεις προσέξει ότι μετά αυτοί οι ίδιοι έρχονται σωτήρες να ξαναφτιάξουν τα πράγματα από την αρχή; Να κάνουν επενδύσεις για να δουν θεού πρόσωπο…

- Όσοι έχουν απομείνει, διότι οι άλλοι …άστα να πάνε!

- Σίγουρα, οι ζωές δεν γυρνάνε πίσω…

- Δηλαδή, μετά, κατόπιν εορτής θα το παίξουν φιλεύσπλαχνοι και συμπονετικοί;

- Μάλλον… Έτσι πάει…

- Και τώρα προφανώς δεν έχουν φτάσει στο σημείο που είχαν προγραμματίσει και σου λένε υπάρχει και συνέχεια.. Δεν μπορούμε να σας τα πούμε όλα από την αρχή… Μας τα δίνουν σε επεισόδια, από μέρα σε μέρα, από βδομάδα σε βδομάδα!

- Σε DVD θα είναι; Θα τα πουλάν στα περίπτερα; Αφού θα τα κλείσουν κι αυτά; Σιγά! Και με τι λεφτά θα τα αγοράζουμε;

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Δεν έχεις παράπονο!

- Εγώ; Παράπονα να θες! Από πού να αρχίσω;

- Δεν λέω αυτά, ρε!

- Τότε;

- Από όλα έχει πλέον ο μπαξές!

- Πάλι πλούσιοι είμαστε;

- Τουλάχιστον περνάμε καλά! Περνάμε καλά, ρε! Τουλάχιστον όσον αφορά στον τομέα θεάματα από το τρέχον πρόγραμμα άρτος και θεάματα!

- Για πες! Εγώ γιατί τα χάνω;

- Από πού θες να αρχίσω;

- Πιάσε μια άκρη και ξεκίνα! Κάπου θα σε βγάλει…

- Δεν έμαθες ότι έγινε πανικός με τις δηλώσεις του υπουργού; Κρατάτε Τούρκοι τ’ άρματα! Ξεσηκώθηκε κόσμος!

- Και αυτός ο ευλογημένος! Τι ήθελε και ξεκίνησε αυτή τη ιστορία; Μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου; Ειδικά σήμερα;

- Γιατί; Τι έχει το σήμερα;

- Διάγουμε πονηρές μέρες! Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!

- Αυτό το θέμα δεν είναι μόνο για σήμερα. Είναι για πάντα. Δεν λέγαμε προχτές και για τους άλλους τους γείτονες; Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος. Μη βγάζουμε μόνοι μας τα ματάκια μας!

- Ρε, όταν κινδυνεύει η Ελλάς, εμείς πάντα φαγωνόμαστε, τσακωνόμαστε, και χάνουμε, χάνουμε, συνέχεια χάνουμε…

- Και τι να σου πω τώρα; Ότι η Μαργαρίτα έβγαλε βιβλίο για την ζωή της με τον Ανδρέα!

- Τι λες; Δεν το ήξερα;

- Αμέ!

- Και γιατί;  Ήθελε να γίνει συγγραφέας; Ρε, μπας και το έβγαλε για να βγάλει κανένα φράγκο;

- Εσύ ξέρεις πολλούς συγγραφείς που βγάζουν λεφτά από τα βιβλία τους;

- Κάποιοι κάτι κάνουν…

- Να πουλήσουν καμιά κατοστή χιλιάδες… Και πόσοι είναι αυτοί; Κανά δυο όλοι κι όλοι! Και σιγά που έχει ανάγκη η Μαργαρίτα τα λεφτά από τα συγγραφικά δικαιώματα…

- Τότε;

- Έτσι ρε φίλε, λογαριασμό θα σου δώσουμε; Το ‘θελε και το έβγαλε… Α.. παπά!

- Το πιο ωραίο δεν ξέρεςι ποιο είναι;

- Ποιο ρε;

- Ότι το ρεύμα των προσφύγων θα έχει θετικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή οικονομία!

- Σώπα!

- Ναι, ρε! Το γράψανε! Ειδικά στις πρώτες χώρες υποδοχής!

- Ένσταση!

- Τι πράγμα;

- Εμείς ανήκουμε στην ευρωπαϊκή οικονομία;

- Ναι, έτσι ξέρω τουλάχιστον!

- Να πιστέψω, τότε, δηλαδή, ότι η ανάπτυξη έρχεται εξ ανατολάς; Ο πόλεμος στη Συρία έγινε για την καταπολέμηση της δικής μας ύφεσης;

- Μμμ!

- Καλά, ρε, δεν το λες τόση ώρα; Τόσα χρόνια περιμένω την ανάπτυξη και τώρα που έρχεται δεν το πήρα χαμπάρι; Έλεος, ρε! Το λέει αυτό ο κόσμος! Δεν το κρατάει μυστικό!

  

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Πολύ νωρίς άρχισαν να παραπονιούνται!

- Ναι, είδες; Τι να πούμε κι εμείς εδώ, που είμαστε στο καλωσορίσατε!

- Τελικά ο καθένας κοιτάει τον κώλο του! Δεν πάει να καίγεται ο άλλος παραδίπλα… Και λέγαμε ότι είναι ελληνικό χαρακτηριστικό. Παντού το ίδιο είναι, ρε! Εξαρτάται από το σελοφάν που τα καλύπτει. Διότι αλλιώς είναι να φοράς γραβάτα και διαφορετικά να κυκλοφορείς με μπλουζάκι. Δεν είναι το ίδιο!

- Τελικά τι θα γίνει με τους πρόσφυγες; Όλοι παραπονιούνται, όλοι κλαίγονται αλλά κανένας δεν βάζει το δάχτυλο να δοκιμάσει και να δει τη γλύκα του.

- Οι Σουηδοί, λέει, θα ζητήσουν να …ξαποστείλουν αρκετούς. Έγιναν πολλοί. Ασφυκτιούν προφανώς. Δεν μπορούν να διαχειριστούν όλο αυτό το πλήθος των προσφύγων. Ποιοι; Οι Σουηδοί που υποτίθεται ότι είναι πιο πολιτισμένοι από μας, πιο οργανωμένοι από μας, πιο πιο πολύ από μας! Για στάσου ρε φίλε! Εμείς τι να πούμε ;

- Ναι, ρε, καλά τα λες τι να πούμε;

- Διότι δεν φτάνει που έχουμε το λαιμό μας κάτω από την κρεμάλα, έχουμε και τους πρόσφυγες που καταφθάνουν, όσοι καταφθάνουν και δεν έχουν που την κεφαλή κλίναι! Τι να πούμε, ρε φίλε, πώς να αντέξουμε όλο αυτό το βάρος των προσφύγων που είναι παρενέργεια του πολιτισμού μας…

- Δηλαδή εμείς εδώ, πως μπορεί να αντέξουμε; Αφού δεν είμαστε οργανωμένοι, δεν είμαστε πολιτισμένοι. Αφού δεν είμαστε τίποτα. Χώρια που είμαστε και Βαλκάνιοι… Για πες! Μπορούμε να τα καταφέρουμε; Μπορούμε; Και που είναι η Ευρώπη; Κατά πως μας ταιριάζει η θέληση βάζουμε μπροστά την Ευρώπη και τους μηχανισμούς της και κατά πως ταιριάζει άλλες φορές τους εξαφανίζουμε;

- Έτσι είναι ρε φίλε, όπως τα λες! Αλλά ποιος ακούει…

- Ακούνε δεν ακούνε, τους έχουμε γραμμένους. Διότι δεν μπορεί το πρωί να είμαστε Ευρωπαίοι και το βράδυ να είμαστε κάτι άλλο… Θα αρχίσουμε να παθαίνουμε κρίση ταυτότητας…

- Να σου πω… μια αλλαγή μας χρειάζεται… Την βαρέθηκα πια αυτήν την κατάθλιψη… Ας ανεβούμε ένα επίπεδο!

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Άντε, ρε, άσπρο πάτο, να μας ζήσει!

- Τι έγινε ρε! Γεννητούρια είχες;

- Και από αυτό!

- Δηλαδή; Τι άλλο;

- Γεννητούρια, βαφτίσια…

- Μη μου πεις ότι έγιναν συγχρόνως και τα δυο;

- Μη σου πω ότι ένα δίκιο το έχεις!

- Αμάν, ρε, πού έγινε αυτό;

- Εδώ παραδίπλα!

- Α! Στη γειτονιά μας, δηλαδή! Θα τον ξέρω κι εγώ τότε…

- Εμ, πως δεν τον ξέρεις… Τι σόι γείτονας θα είσαι…

- Λέγε, ρε, θα με σκάσεις… Και αναρωτιέμαι… Εγώ γιατί δεν ήμουν καλεσμένος; Εσύ πήγες;

- Δεν υπήρχε περίπτωση να σε καλέσει, αλλά και να σε καλούσε δεν θα πήγαινες…

- Να δούμε που το πας… Το κατάφερες να με εκνευρίσεις πάλι…

- Ρε, βρήκε ο γείτονας ευκαιρία, τώρα που πλακωνόμαστε μεταξύ μας και είπε να το γιορτάσει μετά φανών και λαμπάδων…

- Τόσο καλά… Και με τέτοια κρίση έκανε τόσα έξοδα… Είδες λοιπόν ότι ο κόσμος έχει λεφτά…

- Δεν κατάλαβες για τι πράγμα σου μιλάω τόση ώρα… Δεν θέλω να σε κουράσω άλλο!

- Λέγε λοιπόν… σκας και γάιδαρο ώρες ώρες…

- Ο γείτονας… ο από πάνω…

- Στο ρετιρέ;

- Ποιο ρετιρέ ρε;

- Ο από πάνω λες… Που να πάει το μυαλό μου…

- Οι Σκοπιανοί, ρε… φτιάξαν αρχαιολογικό μουσείο και το ονόμασαν παλάτι Αλέξανδρος ο Μακεδών…

- Δεν ξέρεις ότι στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος; 

- Και έβαλαν και πλακέτες στη γλώσσα τους και στα αγγλικά που λένε ότι ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας είναι ο μεγαλύτερος και γνωστότερος Μακεδόνας βασιλιάς, ηγεμόνας του συνόλου του τότε παγκόσμιου πολιτισμού…

- Και φυσικά καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια σαν απόγονοί του… Ε, ρε, βρεγμένη σανίδα που τους χρειάζεται…

- Αυτούς ή εμάς;

- Εμάς; Γιατί; Δεν σε καταλαβαίνω!

- Διότι αν κοιτάξεις πίσω σου, θα δεις ότι έχουμε άλυτους λογαριασμούς με τους γειτόνους μας που ποτέ δεν καταφέραμε να ξεμπερδέψουμε… Αντίθετα, όσο περνάν τα χρόνια τόσο και περιπλέκουν…

- Σιγά… η πόλη κοιμάται… ονειρεύεται να ξεμπλέξει τα εσωτερικά υπαρξιακά της πρώτα… Για τα εξωτερικά έχει ο Θεός…

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Αυτές οι έρευνες γίνονται… για ποιο σκοπό;

- Και που θες να ξέρω;

- Κάπου αποσκοπούν, έτσι δεν είναι;

- Δεν με ενδιαφέρει το προϊόν οπότε …έσταξε η ουρά του γαιδάρου!

- Δηλαδή τώρα αυτή έρευνα που έγινε…

- Για ποια λες; Αυτή την Πανελλαδική Στατιστική Έρευνα «Σφυγμός Πολιτισμού»; Αυτό διαβάζω τώρα… Το είχα προσπεράσει πριν… Σκέφτηκα, περσινά ξινά σταφύλια… Θυμήθηκαν τον πολιτισμό στα καλά καθούμενα…

- Όπα, όχι στα καλά καθούμενα… Δεν ξέρεις ότι σε περίοδο κρίσης αναπτύσσεται πολιτισμός;

- Ναι, ναι, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας… όλα τα έχει η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε… α πάγαινε, ρε, από κει που θα μου πεις για τον πολιτισμό… Τον θυμηθήκαμε ξαφνικά τώρα… Και δε μου λες; Θες να πεις ότι θα μας λύσει όλα τα προβλήματα… Να αρχίσω;

- Τι να αρχίσεις;

- Να αρχίσω να απαριθμώ τα προβλήματα που θέλουν λύση… Οχ! Θεέ μου, που μ’ έριξες το δυστυχή; Σε ποια χώρα θα απιθώσω τα κοκαλάκια μου να αναπαυτούν στον αιώνα των αιώνων… αμήν!

- Ρε, είσαι παλαβός;

- Κοίτα να σου πω, παλαβός μπορεί να μην είμαι, όχι δεν είμαι, αλλά τρελός σίγουρα είμαι! Διότι την σήμερον ημέρα για να επιβιώσεις, θες να πουλήσεις λίγη τρελίτσα… Για να την βγάλεις καθαρή δηλαδή,... διαφορετικά… Θα χαθείς… Και να πεις…, παλιότερα, λίγο πολύ, σε κλειδώνανε σε κανένα ίδρυμα και περνούσες μια χαρά… Μέσα στο πράσινο, στην ησυχία, με τις νοσοκόμες σου, με τους γιατρούς σου… Τώρα, που; Το πολύ πολύ σε κανένα παγκάκι δίπλα από κανένα θάμνο, έτσι για να κόβει τον αγέρα, και όταν πιάνει ο χιονιάς στρωματσάδα με χαρτόνια κάτω από το παγκάκι… δεν θα είναι κι άσχημα… αλλά είναι αυτά για μας; Πόσο θα αντέξουμε; Και μετά μου μιλάς για πολιτισμό!

- Γιατί, ρε; Όταν ζορίζεσαι, όπως τώρα, η έκφραση βρίσκει χώρο για να εξαπλωθεί!

- Ναι, σαν την γρίπη ένα πράγμα, να πούμε!

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Τι ψάχνεις;

- Μια λέξη! Θέλω να δω τι σημαίνει!

- Και ποια ψάχνεις για να ‘χουμε καλό ρώτημα;

- Ευαισθησία!

- …

- Ναι, ρε ευαισθησία! Τι με κοιτάς έτσι;

- Καλά…, δεν ξέρεις τι σημαίνει…; Και σε είχα για μορφωμένο άνθρωπο…

- Κοίτα να σου πω, ζούμε πονηρές εποχές, όλα τριγύρω αλλάζουν…

- …και όλο το ίδιο μένουν…

- Κάπου αλλάζουν οι άνθρωποι, οι λέξεις, τα συναισθήματα, οι ευαισθησίες…

- Και το λεξικό που κολλάει;

- Να δω… μπας και υπάρχει άλλη ερμηνεία στη λέξη, μπορεί να την άλλαξαν… Όλα γίνονται πια…

- Και τελικά, για πες, την βρήκες;

- Την βρήκα, αλλά δεν άλλαξε τίποτα, η ίδια παρέμεινε…

- Για θύμισε…

- Έχει πολλές, αλλά το βασικό είναι αυτό… οι έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις απέναντι σε ερεθίσματα…

- Δηλαδή ένα ερέθισμα προκαλεί έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις… Μάλιστα! Και που καταλήγουμε;

- Στο πουθενά;

- Τότε;

- Το θέμα είναι να είναι ζωντανή η πρόκληση συναισθηματικών αντιδράσεων… Διότι άμα υπάρχει αδράνεια των αντιδράσεων… κλάψ’  τα Χαράλαμπε…

- Τώρα, εγώ που δεν καταλαβαίνω τίποτα;

- Και ποιος καταλαβαίνει; Η ευαισθησία κυκλοφορεί μόνο στα λεξικά σε κάποια αραχνιασμένα ράφια αχρησιμοποίητων βιβλιοθηκών! Αλλά και τι να σου κάνει και ένα λεξικό; Πόσο συναίσθημα να κρύψει; Δεν είναι μέρος για ευαισθησίες. Οι ευαισθησίες πρέπει να είναι μόνιμοι κάτοικοι μέσα στις καρδιές των ανθρώπων!

- Έτσι πρέπει να είναι…

- Εξαρτάται… Άλλες οι καρδιές των ανθρώπων του Αιγαίου Πελάγους, και άλλες οι καρδιές των προυχόντων των βορείων επαρχιών. Εκεί το κρύο είναι παγωμένο… Δεν έχει την ζέστη να ανδρειώσει ευαισθησίες μπροστά στην δυστυχία των ανθρώπων…

- Και είδες; Μέσα στην μιζέρια της κρίσης των ανθρώπων οι καρδιές κρατιούνται ζεστές, συμπονούν και βοηθούν όσο μπορούν…

- Δυστυχώς, η ευαισθησία που μπορεί να βοηθήσει πραγματικά παραμένει μόνο στα χαρτιά… Ουδείς συγκινείται…

- Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας!

- Ποιος το είπε αυτό; Η Αγκέλα;

- Όχι, ο Άμλετ!