Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Τελικά, δεν βγάζω άκρη!
- Τι άκρη θες να βγάλεις;
- Είμαστε ή δεν είμαστε;
- Τι να είμαστε;
- Χρεωκοπημένοι!
- Πώς σου ήρθε αυτό τώρα;
- Γιατί να μη μου ‘ρθει;
- Έτσι στα καλά καθούμενα;;
- Ποια καλά καθούμενα; Με απασχολεί εδώ καιρό! Μήνες! Μη σου πω χρόνια;
- Και τι ανακάλυψες;
- Πάντως όχι την Αμερική! Δεν ανακάλυψα τίποτα! Είμαι μπερδεμένος!
- Δεν τα σκέφτεσαι καλά φαίνεται!
- Εγώ καλά θέλω να τα σκέφτομαι! Άλλοι δεν με αφήνουν να τα σκέφτομαι!
- Γιατί; Τι παθαίνεις;
- Βέρτιγκο!
- Τι είναι τούτο πάλι;
- Μια ζαλάδα, μια αντράλα!
- Μπα! Θεός φυλάξοι! Γιατί μωρέ, καημένε μου;
- Κοίτα να σου πω! Θέλω να ξέρω, δεν μπορώ να κάθομαι μέσα στην απορία και να μην μπορώ να βγάλω άκρη! Κάποιος να μου πει, είμαστε ή δεν είμαστε χρεωκοπημένοι;
- Και γιατί σκας;
- Εσύ δεν σκας, δεν θες να ξέρεις;
- Και γιατί να ξέρω; Δεν τα βλέπω;
- Ναι, αλλά όταν ακούς…
- Τι να ακούσω δηλαδή;
- Προχτές, φώναζε ο Άδωνις ότι είμαστε χρεωκοπημένοι και ότι πρέπει να συμμαζέψουμε το όλο πράγμα για να ανασυγκροτηθούμε!
- Άρα είμαστε!
- Ναι, αλλά τις προάλλες, φώναζε, δεν θυμάμαι ποιος, ότι πρέπει να συνεχίσει το πρόγραμμα για να μην χρεοκοπήσουμε!
- Για στάσου, μου τα χαλάς!
- Δεν σου χαλάω τίποτα! Έτσι όπως τα ακούς!
- Είναι δυνατόν; Δυο διαφορετικά πράματα συγχρόνως;
- Εδώ σε θέλω!
- Πάντως εγώ νιώθω χρεοκοπημένος! Δεν πα να κυκλοφορεί ότι θέλει; Μηδέν από μηδέν ίσον μηδέν!
- Ναι, αλλά είμαστε ή δεν είμαστε; Να ξέρουμε τι να κάνουμε; Να αλλάξουμε λίγο την ψυχολογία μας. Αυτή η αμφιβολία είναι που με σκοτώνει. Δεν μπορώ να ζω σε μια μη πραγματική κατάσταση. Να ξέρω πώς να ξυπνάω κάθε πρωί! Με το χαμόγελο στα χείλη ή με το άγριο βλέμμα του σχιζοφρενή;