Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Γιατί κοιτάς επάνω;
- Να… βλέπω… μπας και δω τίποτα;
- Σαν τι δηλαδή; Περιμένεις το μάννα εξ ουρανού;
- Όχι μωρέ!...
- Μπας και περιμένεις να πέσει η δόση; Άκουσες τίποτα ότι θα έρθει με αεροπλάνο και θα την ρίξουν με αλεξίπτωτα; Όπως παλιά… Θυμάσαι που έστελναν την βοήθεια με τα αεροπλάνα; Νύχτα, σκοτάδι…
- Δεν είμαι και τόσο παλιός… Κοιτάζω μπας και περνάει κανένα αεροπλάνο από ψηλά αλλά δεν βλέπω τίποτα… Μπορεί να είναι μικρά…, μπορεί και με δορυφόρο…
- Είσαι καλά; Μήπως σου συμβαίνει κάτι; Τι είναι αυτά που λες;
- Τι λέω; Κοιτάζω να δω… πώς μας ψεκάζουν… με ποιόν τρόπο… Έχω μέρες που παρατηρώ αλλά δεν μπορώ να δω τίποτα. Κάποιον τρόπο θα έχουν και μας ψεκάζουν… Πάω να σκάσω…
- Πιστεύεις σε τέτοια παραμύθια;
- Γιατί όχι; Δεν βλέπεις πως είμαστε; Εδώ ο κόσμος συνεχίζει να καίγεται και αλλού γίνεται …το έλα να δεις! Είναι κατάσταση αυτή μέσα στο κοινοβούλιο; Ακούν αυτά που λέγονται; Ο ένας προσπαθεί να πετάξει στον άλλον τα καλύτερα ευφυολογήματα! Μας έπιασε πάλι το ελληνικό και αλίμονο μας! Θυμάσαι τι γίνονταν στις πιο επικίνδυνες φάσεις της ιστορίας μας; Φαγωνόμασταν σαν τα σκυλιά και οι απέξω έτριβαν τα χέρια τους με ικανοποίηση! Και τα αποτελέσματα; Γνωστά! Τα ζήσαμε! Και η ζωή επαναλαμβάνεται. Νομίζεις θα βάλουμε μυαλό;
- Λες ε;
- Είναι να το λέω; Δεν βλέπεις; Δες τα χαΐρια μας! Ζήτω αθάνατη Ελλάς! Είναι… είναι αποκρουστικό, αλλά δεν μπορούμε να το αποφύγουμε… Δεν θέλουμε; Δεν μπορούμε; Μας βάζουν με το ζόρι…; Μας ψεκάζουν…;
- Αα! για αυτό κοιτούσες ψηλά…!
- Όταν βλέπεις ότι κάνουν σαν μικρά παιδιά, τσακώνονται σαν να τους έχουν πάρει τη σοκολάτα από το χέρι… εεε! τι να πεις πια;
- Μπα, ούτε κι εγώ δεν βλέπω τίποτα…!
- Πάντως, εν μέσω πενθούσης νυχτός, να συνεχίζεται αυτό το τουρλουμπούκι δείχνει ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική!
- Εκείνο ψηλά, αεροπλάνο είναι; Σαν ψεκαστικό μου φαίνεται!
- Έβγαλε στην επιφάνεια κι όλα τα στραβά μας που δυστυχώς…
- Νάτο, έχεις δίκιο! Αλλά πετάει …σοκολάτες!