Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 13/05/2010


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  13/05/2010

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Ο λογαριασμός στον κύριο!
Μετά το τέλος του γλεντιού, το χαμήλωμα των φώτων και την αποχώρηση των μουσικών η ώρα του λογαριασμού. Αναζητείται ο κύριος αλλά λόγω αποτυχίας των ερευνών - μάλλον αυτή τη στιγμή είναι στην τουαλέτα - ο λογαριασμός εστάλη με συστημένη επιστολή δεξιά και αριστερά. Να πληρώσουν όλοι. Να τα μοιραστούν μέχρι ανευρέσεως του κυρίου! Διότι ουδείς μπορεί να χαρακτηρίσει επακριβώς ποιός είναι ο κύριος.
Είναι μέλος της ορχήστρας; Μπορεί να είναι κάποιος από τους σερβιτόρους; Κάποιος από τους μόνιμους θαμώνες της παρέας που γλεντοκοπούσαν όλοι μαζί εκείνη την μακριά νύχτα αντάμα σε ένα ξέφρενο γλεντοκόπι; Με την μέθη να ζαλίζει το μυαλό κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση. Ποιός είναι, βρε παιδιά, τον λογαριασμό κάποιος!
Και αναγκαστικά ο λογαριασμός εξοφλήθη ρεφενέ εκτός από τον κύριο που έλειπε στην τουαλέτα. Που μπορεί να είχαν πεταχτεί στην τουαλέτα και περισσότεροι κύριοι. Γιατί αρκετές καρέκλες ήταν άδειες. Και επειδή βιαζόταν το μαγαζί να κλείσει και κατόπιν απαιτήσεως της γενικής διεύθυνσης μπήκαν τα χέρια βαθιά μέσα στην τσέπη και ό,τι είχε ο καθένας έδωσε. Μέχρι τελικής πτώσεως. Διότι δεν ήταν όλοι προετοιμασμένοι για το λογαριασμό. Αρκετοί ήταν καλεσμένοι και ως συνήθως οι καλεσμένοι δεν πληρώνουν ποτέ. Εδώ όμως ήρθαν τα πάνω κάτω! 
Και μοιράστηκαν οσονούπω τον λογαριασμό και όσοι ήταν απροετοίμαστοι άφησαν για ενέχυρο, άλλος τον ασημένιο του αναπτήρα, άλλος τη χρυσή καρφίτσα της γραβάτας του και άλλος ό,τι πολύτιμο μπορούσε να είχε πάνω του. Κάποιοι άφησαν και τα χρυσά δόντια της μασέλας τους διότι αυτό ήταν το μόνο πολύτιμο που είχαν πάνω τους. Οι τελευταίοι ήταν ιδιαίτερα περίλυποι διότι ό,τι και να πεις άλλο να χάσεις τον ασημένιο σου ή χρυσό σου αναπτήρα και άλλο το πολύτιμο χρυσάφι του στόματός σου. Με τον αναπτήρα τρως; Δεν τρως!
Και από τότε οι ανίδεοι καλεσμένοι το ορκίστηκαν ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι ουδέποτε θα μπουν στον πειρασμό να συμμετέχουν σε γλέντια και ξενύχτια στα οποία δεν έχουν καμία θέση. Και από τότε όλα τα νυχτερινά κέντρα - λόγω ελλείψεως πελατών - εις ένδειξη διαμαρτυρίας κατήλθαν σε αγωνιστική απεργία διαρκείας. Και από τότε δεν λειτουργεί κανένα. Και φυσικά η αγορά έχασε το μπούσουλά της.
Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας.  
Και τίποτα άλλο!