Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Μη! Μη! Όχι! Όχι! Μην το πεις!
- Καλή χρονιά, φίλε μου!
- Τι σου λέω ρε τόση ώρα;
- Τι μου λες; Μη και μη, όχι κι όχι!
- Εσύ εκεί όμως! Μου πας κόντρα! Λες και δεν ξέρεις ότι είμαι νευρικός!
- Και τώρα από τα νεύρα σου δε μου δίνεις να καταλάβω…
- Τι μου ευχήθηκες;
- Καλή χρονιά !
- Το πιστεύεις;
- Μια ευχή σου ‘κανα ρε φίλε! Με πήρες από τα μούτρα!
- Την πιστεύεις;
- Ποια;
- Την ευχή!
- Ευχή είναι! Άστηνε κι ας πέσει κάτω…
- Όχι ρε! Δεν θέλω να την ακούσω!
- Γιατί;
- Έτσι ρε! Γιατί δεν θέλω.
- Δεν θες να είναι καλή η χρονιά;
- Εγώ θέλω! Αυτή θα είναι;
- Θα δείξει!
- Επειδή η όμορφη μέρα από το πρωί φαίνεται εγώ σου λέω… μια από τα ίδια! Τι θα αλλάξει; Περιμένεις από μια ευχή να αλλάξει ο κόσμος όλος; Τι καλή χρονιά; Καλή χρονιά σε σχέση με πέρυσι; Καλή χρονιά σε σχέση με του χρόνου; Με τι από όλα αυτά; Μη σου πω… προτείνω να καταργήσουμε την γιορτή της πρωτοχρονιάς… Γιατί να την γιορτάζουμε πλέον; Χώρια που ξοδευόμαστε τζάμπα και βερεσέ. Διότι δεν θα ξοδέψεις για αυτή την παραμονή; Να και την σαμπάνια σου… να και το ένα σου… να και το άλλο σου…
- Εγώ σαμπάνια δεν είχα…
- Τρόπος του λέγειν… Τα έξοδα όμως υπάρχουν… Που θα έπιαναν τόπο κάπου αλλού… Να χαρώ για μια βραδιά… ότι χαίρομαι ντε και καλά… και μετά; Ξυπνάς από το παραμύθι και λες καλημέρα άπονη ζωή…
- Δηλαδή να τα ισοπεδώσουμε όλα; Να πέσουμε στα πατώματα; Να μας πιάσει μια μιζέρια και μια κατάθλιψη;
- Όχι αυτό, ρε! Αλλά να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά! Να αντιδράσουμε! Να μην συνεχίσουμε να κλειδωνόμαστε σε αυτή την παγίδα απομίμησης της ευτυχίας! Να αλλάξουμε τη ματιά μας…
- Κοίτα! Εγώ ένα στραβισμό τον έχω! Θα πιάσει;