Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Τέλος καλό, όλα καλά!
- Τι έγινε; Ξεμπέρδεψες με καμιά δουλειά; Πήγαν όλα καλά!
- Για τα δικά μας λέω…, για τα εσωεξωτερικά μας!
- Και που τα είδες τα καλά;
- Ρε, κοτζάμ επίσκεψη, διάδρομοι, τηλεοράσεις, δημοσιογράφοι, να! τα καλωσόρισες από δω, να! τα καλωσόρισες από κει, χαμόγελα… να! κόσμος και ντουνιάς…
- Δηλαδή;
- Τι δηλαδή;
- Δεν οσμίζεσαι την διαφορά;
- Σνιφ… Σνιφ…  Πω πω! Κι έχω κάτι πείνες! Το μόνο που οσμίζομαι είναι κάτι κεφτεδάκια που βρίσκονται σε φάση  τηγανίσματος… Και μη σου πω ότι το λάδι πρέπει να έχει ταγκιάσει λιγουλάκι… Ας όψεται όμως η οικονομία… Που να το πετάξεις το λάδι… Το λυπάσαι… Δεν είμαστε για τέτοια…
- Πρώτον, ξέφυγες του θέματος και δεύτερον, η όσφρησή σου έχει παρεκτραπεί… Μιλώ για άλλα πράγματα που πρέπει να είσαι σε εγρήγορση και να τα οσμίζεσαι…
- Στάσου, στάσου… Υπάρχει και κάτι άλλο… Το πιάνεις; Από κάπου έρχεται τσίκνα... Πανσέτα είναι και μάλιστα πολύ λιπαρή…
- Α! Δεν μπορώ να συνεχίσω… Εγώ μιλάω σοβαρά κι εσύ ονειρεύεσαι κεφτεδάκια και πανσέτες…
- Έλα, ρε… Δεν λένε ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται; Απλά, εγώ το πήγα λίγο παραπέρα... Για λέγε…
- Η Αγγέλα υποδέχτηκε τον Αλέξη!
- Τι μου λες; Και τι;
- Κάτι θα βγει, δεν θα βγει;
- Κοίτα να σου πω, και η ψυχή τελευταία βγαίνει…
- Ρε…
- Λες να μας δώσει και τίποτα λεφτά για να καλύψουμε τα χρέη μας; Διότι οσονούπω τελειώνει και ο μήνας… τελειώνουν και τα καύσιμα… Σε λίγο θα τρίβουμε τις πέτρες για καμιά σπίθα…
- Λεφτά, ακούγονται ότι θα πέσουν…
- Να πέσουν, γιατί να μην πέσουν… Το θέμα είναι να είμαστε κι εμείς εκεί και το κυριότερο να μην κρατάμε ομπρέλα… Διότι και κάποτε μαζί τα τρώγαμε, αλλά και τότε δεν ήμασταν εμείς εκεί…
- Τώρα είναι αλλιώς… Βροχοπτώσεις τέλος!
- Βρε, άκου που σου λέω… Σφύρα μόλις μάθεις για καμιά ευρώ-πτωση!