Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Πάει τελείωσε! Δεν σηκώνω κουβέντα! Καμία αντίρρηση!
- Αμάν, κάτι έγινε!
- Τέρμα, γίναμε Ευρώπη! Αυτό είναι! Δεν σηκώνω κουβέντα! Γίναμε Αγγλία!
- Και δηλαδή, συγγνώμη κιόλας, θα αρχίσουμε να μιλάμε αγγλικά, θα βάλουμε και κανένα Τάμεση για να έχουμε και κάπως το περιβάλλον παρόμοιο;
- Μην κοροϊδεύεις καθόλου, έτσι όπως τα λέω είναι… Διότι εκεί που έχουμε μια χαρά καιρό, ο ήλιος είναι ντάλα μεσημέρι, έρχεται από το πουθενά μια μαυρίλα και να ‘σου μια βροχάρα να πλημμυρίζει τους δρόμους και να μην ξέρεις που να πας… Θα γίνει η ομπρέλα απαραίτητο αξεσουάρ… Ήλιος; Ήλιος, αλλά και ομπρέλα μαζί!
- Α! Αυτό εννοούσες!
- Γιατί, τι ήθελες να εννοήσω…;
- Όχι, πήγε αλλού το μυαλό μου όταν είπες ότι γίναμε Ευρώπη.. Είπα κι εγώ… άρχισαν να γίνονται και θαύματα… Όχι δηλαδή ότι είναι κάτι το υπέρλαμπρο και μεγαλειώδες, αλλά να… είπα… Δεν σημαίνει και τίποτα να πεις ότι έγινες ευρωπαίος… Δεν είναι και η πρώτη λύση… Αν σηκώσεις και εκεί το χαλί, θα δεις μπόλικα σκουπίδια από κάτω που δεν βλέπει η πεθερά… αλλά υπάρχουν και κάποια πράγματα που καλό είναι να τα υιοθετήσουμε…
- Το θέμα δεν είναι να τα υιοθετήσουμε… Μια κουβέντα είναι… άντε πες και τα υιοθετούμε… Που πας ρε Καραμήτρο, που πας ρε Καραμήτρο…
- Τι θες να πεις;
- Δεν είναι μόνο να υιοθετήσεις κάτι, άντε το υιοθετείς… τι το κάνεις μετά;
- Τι κάνουν όλα τα υιοθετημένα;
- Θέλει να ξέρεις, βρε παιδάκι μου, να έχεις το γνώθι… Διαφορετικά πάει χαμένο και αυτό, κι εσύ… Μια τρύπα στο νερό… Έχεις μόνο τη βιτρίνα…
- Και τι θες να πεις; Ότι εμείς δεν ξέρουμε από υιοθετημένα; Δεν ξέρουμε να τα κουμαντάρουμε;
- Πάει αλλού η συζήτηση, ξεφεύγουμε από το στόχο μας. Η ουσία είναι μία…
- Και ο μπακλαβάς γωνία…
- Δεν… Δεν… Δεν…