Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Πολύ κίνηση! Κόσμος πάει κι έρχεται. Ανάσα δεν μπορούμε να πάρουμε!
- Καλοκαίρι είναι! Υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα. Μπάνια, ξενύχτια, καφέδες, ουζάκια… Άμα δεν γίνουν καλοκαιριάτικα, πότε θα γίνουν;  Όταν χειμωνιάσει;
- Βρε, δεν προλαβαίνει να φύγει ο ένας, έρχεται ο άλλος…
- Φύγε κι εσύ! Μην κάθεσαι εδώ! Πήγαινε κάπου που να μην μπορούν να σε βρουν! Πήγαινε στη θάλασσα…
- Καιρός είναι να μου πεις να πάω διακοπές!...
- Γιατί όχι;
- Με τι λεφτά, ρε; Με τις καταθέσεις που έχω στην τράπεζα; Εκεί ούτε ψίχουλα δεν θα βρεις! Αν είχα θυρίδα ούτε καν κατσαρίδες δεν θα υπήρχαν μέσα. Τόσο πεντακάθαρη θα ήταν!
- Έλα, ρε, δε σε πιστεύω!
- Πίστευε και μη ερεύνα! Αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννούν οι κότες! Η κατάσταση είναι απελπιστική. Άσχετα τώρα με όλα αυτά, οι επισκέψεις δεν έχουν να κάνουν με μένα. Δεν βλέπεις, μόλις έφυγε ο Γερμανός κατέφθασε ο Αμερικάνος! Άλλα ο ένας, άλλα ο άλλος! Συνεχίζεται το παιχνίδι και μακάρι από κάπου να βγούμε κερδισμένοι!
- Λες;
- Τι να πω; Όλα μπορεί να τα πει κανείς, αλλά και τίποτα! Διότι δεν ξέρεις, δεν μπορείς να μεταφράσεις όλες αυτές τις κινήσεις, να διακρίνεις τι θέλουν να δείξουν πραγματικά αυτές οι εικόνες! Αργότερα, στην επανάληψη της ιστορίας θα γίνουν γνωστά τα σημεία και τέρατα, αν υπάρχουν και αν δημοσιευτούν τέτοια!
- Ο Αμερικανός είναι μαζί μας, μας θαυμάζει μεν, διαφωνεί με την πολιτική σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής δε, που μας προσδιορίζουν!
- Μια διαφορά την έχουν αυτοί οι δυο! Όχι τίποτα προσωπικά, μη φανταστείς! Είναι και η δημιουργία εντυπώσεων!  Ο καθείς τη δουλειά του!
- Όλη αυτή η στήριξη είναι ψυχολογική ή περιέχει και πρακτικά στοιχεία;
- Τι θες να πεις;
- Θα μας δώσουν καμιά ανάσα ή θα μείνουμε στα λόγια; Κανένα φράγκο χωρίς δεσμεύσεις;
-Αααχ! Που φτάσαμε! Με απλωμένο το χέρι, πρωί Κυριακής, έξω από την εκκλησία!