Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Μια παράκρουση πρέπει να την έχουμε!
- Είναι σίγουρο;
- Σίγουρο; Βεβαιωμένο!
- Με υπογραφές γιατρού και τα λοιπά;
- Παρ’ το κι έτσι αν θες!
- Και πώς μεταφράζεται αυτή η παράκρουση που λες;
- Σκέφτομαι εδώ και μέρες…
- Τυχερός είσαι…
- Τι εννοείς;
- Που μπορείς και σκέφτεσαι… Πολλοί έχουν παραδώσει τα όπλα…
- Σκέφτομαι, λέω και επαναλαμβάνω, εδώ και μέρες ότι έχουμε μια λανθασμένη εκτίμηση περί του εαυτού μας. Μας πληγώνει η κληρονομιά που κουβαλάμε και δεν μπορούμε να ορθώσουμε ανάστημα; Δεν ξέρω. Πάντως, θέλουμε να πιστεύουμε ότι η ματιά των ξένων πάνω μας είναι …αγαπησιάρικη και …παραγωγική! Αμ, δε!
- Θες να πεις ότι μας μισούν;
- Βιάζεσαι όπως πάντα. Πόσα συνθήματα αγάπης και …παράφορου έρωτα ακούσαμε εδώ και δεκαετίες σχετικά με τους φίλους μας και τους συμμάχους; Φίλοι οι μεν, σύμμαχοι οι δε, υποστηρικτές μας οι άλλοι. Κάθε εποχή έχει και ένα μοναδικό έρωτα που μας ακολουθεί παντού. Μεγάλες, εγκάρδιες αγκαλιές, αστραφτερά χαμόγελα, λες και  διαφημίζουν οδοντόκρεμες… Αλλά όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, σταματούν τα πάντα… Ξεχνιούνται οι έρωτες, ξεχνιούνται τα καρδιοχτύπια και μπαίνει μπροστά το συμφέρον… Που είναι οι φίλοι και οι αγάπες; Άγγλοι, Γάλλοι Πορτογάλοι… τρόπος του λέγειν δηλαδή… Ρώσοι και Αμερικάνοι…
- Μάλλον πρέπει να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε πρώτα εσωτερικώς και μετά να αναζητήσουμε φιλίες και συμμαχίες στην αλλοδαπήν!
- Είδες τι έγινε!
- Εμ, για αυτό σου λέω! Επειδή είδα, επειδή είχα ξαναδεί και θα ξαναδώ!
- Και από την άλλη, έμαθες τα τελευταία γεγονότα;
- Τι; Είχαμε πουθενά εξελίξεις; Που να τα προλάβεις όλα! Τρέχουν τόσο γρήγορα τα γεγονότα στην χώρα. Ο …Βέγγος δεν φτάνει πλέον! Τι έγινε;
- Έκλεισαν την ΕΡΤ!
- Πώς την έκλεισαν δηλαδή; Της έκλεισαν το δρόμο; Την έκλεισαν μέσα;
- Βρε, την έκλεισαν! Λουκέτο! Τέλος!
- !!!
- Ναι, όπως σε βλέπω και με βλέπεις!
- Κατάλαβα! Πρέπει να αρχίσω εκμάθηση της τουρκικής!