Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Αγγέλα, μας τέλειωσαν τα ηρεμιστικά!
Μη μας το κάνεις αυτό, έλεος! Δεν μπορούμε πια αυτές τις μεταπτώσεις. Διότι δεν μπορείς να λες ότι αν θα φύγουμε θα έχουμε ντόμινο και θα γίνει μπάχαλο! Τη μια έτσι και την άλλη αλλιώς! Θέλουμε να κρατήσουμε και τις ισορροπίες μας! Ειδικά σήμερα. Να έχουμε μια όσο το δυνατόν ήρεμη ψυχολογία.
Και τι σημαίνει αυτή η αλλαγή; Ότι θα αλλάξουμε ρότα και θα δούμε Θεού πρόσωπο; Θα υπάρχει στροφή στο μονοπάτι του τούνελ και θα φανεί καμία σπίθα φως;
Δεν χαίρεσαι που το πήραμε απόφαση ότι είμαστε το απολωλός πρόβατο της ευρωζώνης, αρχίσαμε να συνηθίζουμε τη φτώχεια μας, να μην πετάμε τα παλιά μας τα παπούτσια παρά να τα πηγαίνουμε στο τσαγκάρη, να μην πετάμε τις τρύπιες κάλτσες μας παρά να τις μαντάρουμε και αυτές; Τι άλλο πια να κάνουμε;
Δεν βλέπεις εδώ που και οι καλλιτέχνες μας δεν βγάζουν αρκετά; Πού είναι οι καλές παλιές εποχές;  Και από την άλλη, γιατί μου το χαλάς, ειδικά τώρα;  Τώρα που νιώθω ότι βγάζω περισσότερα από τους καλλιτέχνες του άσματος και ευτυχώς δηλαδή, που δεν έγινα τραγουδιστής και δεν θα είχα στον ήλιο μοίρα; Να αρχίσω να τρέχω δεξιά και αριστερά στα συσσίτια για να λιγδώσω το αντεράκι μου;
Τι είναι αυτό το πράμα πια, που καθημερινά βγαίνουν οι ειδήσεις, έτσι ο ένας, αλλιώς ο άλλος; Μήπως θα ήταν καλό να μας βρεις καμιά φόρμουλα να βάλουμε μια σειρά και να μαζέψουμε όλα αυτά τα λεφτά για να μην τα παίρνουν από αυτούς που καίγονται ήδη; Για να μην δημιουργήσουμε και περαιτέρω στενόχωρες καταστάσεις στους τεθλιμμένους φίλους μας ανά την γηραιά ήπειρο; Διότι μαθαίνουμε μεν τις στραβοτιμονιές, αλλά δεν γνωρίζουμε την συνέχεια της ιστορίας. Γεμίζουν τα ταμεία;
Γιατί τώρα άλλαξες γνώμη; Τι είναι αυτό που σε έπεισε και λοξοδρόμησες; Τσάμπα πήγαν τόσα ηρεμιστικά, τόσες αυτοκτονίες, όλη αυτή η κατάπτωση που δεν ξέρουμε που θα βγει;
Και κάτι άλλο!
Τι θα γίνει με τα ηρεμιστικά μας;
Να τα κόψουμε; Έχουμε καμιά ελπίδα;