Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! 01/02/2010

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ¨ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  01/02/2010


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Τι ήταν πάλι αυτό;
Δεν θα ησυχάσουμε με τίποτα! Εκεί που αναρωτιόμασταν το τι θα γίνει με τα μπλόκα, τι θα γίνει με μισθούς και συντάξεις, τι θα γίνει με την οικονομική μας ύπαρξη, νάσου, όλα τούμπα! Ήρθαν τα πάνω κάτω. Σε κάθε κοινωνική συνάθροιση διαγράφηκαν παντελώς τα οικονομικά δεινά που απειλούν την περαιτέρω εύρωστη ύπαρξή μας. Το θέμα συζήτησης και η μεγάλη μας αγωνία περιστρέφεται αλλού.
Ποιό ήταν το δυνατό χτύπημα και χάσαμε τον ύπνο μας; Τι ήταν αυτό που τόσο μεγαλειωδώς συνέτριψε τον απειλητικό οικονομικό εφιάλτη που ξημεροβραδιάζεται πάνω από τα κεφάλια μας; Ένα γερό αντίδοτο για να ξεχάσουμε τα προβλήματα μας; Ο από μηχανής θεός; Ούτε καν η προγραμματισμένη επί χάρτου απειλή εισβολής στα ανατολικά μας σύνορα τέτοια αναστάτωση.
Έκτακτες εκδόσεις με όλες τις υποτιθέμενες συναρπαστικές λεπτομέρειες που χάνονται στο φως του σκοταδιού. Πότε πρόλαβαν γράφτηκαν τα κείμενα, στήθηκαν οι σελίδες, τυπώθηκαν σε χαρτί; Την επόμενη μέρα ανάρπαστα τα τεύχη.
Αυτά θέλει ο κόσμος και αυτά σερβίρουμε, η απάντηση των άμεσα ενδιαφερομένων που θέλουν να στηρίξουν την ύπαρξη τους σε αυτή την βλακωδέστατη θεωρία. Πόσοι τους πήραν τηλέφωνο και τους θερμοπαρακάλεσαν να ασχοληθούν με το θέμα; Πότε πρόλαβαν να γίνουν όλα αυτά;
Η αίσθηση της κοινωνικής κριτικής που πλανάται μόνιμα στους ελληνικούς καναπέδες τροφοδοτεί το αίτημά μας για την πλήρη ενημέρωση του τι γίνεται δίπλα μας. Και ανάλογα να σχολιάσουμε και υποσυνείδητα να συμμετέχουμε στο γεγονός. Για να επιτευχτεί μια πλήρη επιτυχία πρέπει να είμαστε γνώστες και της παραμικρότερης λεπτομέρειας. Να χυθεί άπλετο φως και να εισχωρήσουμε πίσω από κλειστές πόρτες και να γευτούμε κάθε πικρή ή γλυκιά σκιά που μπορεί να κρύβεται πίσω από κάθε φωτεινό χαμόγελο. Διότι δεν είναι δυνατόν. Κάτι θα πάει στραβά. Κάτι πρέπει να πάει στραβά. Όχι όλα σε εμάς.
Και ως εκ τούτου, από δω και πέρα θα υπάρχει ένας ατελείωτος ρυθμός τυμπανοκρουσιών που θα ακούγεται για πολλές μέρες, γιατί όχι και εβδομάδες και μήνες που θα ταΐζει ανενόχλητα αδηφάγα στόματα.
Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε!