Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Αχ! Αυτή η Βουλγαρία!
- Τι έγινε; Έχασα επεισόδια; Πιάσαμε διεθνή επικαιρότητα;
- Είδες τι έγραψε την περασμένη εβδομάδα μια βουλγάρικη εφημερίδα, μεγάλης κυκλοφορίας; Έγινε ντόρος!
- Άντε! Για πες, για πες! Δεν μάθαμε τίποτα!
- Έγραψε “θενκς Γκρής”!
- Δηλαδή, όπως λέμε “ντου γιου λάικ μαμαζέλ δε γκρής”;
- Πες το κι έτσι!
- Μας αγαπάει, ρε, ο κόσμος!
- Τέτοια αγάπη να μας λείπει!
- Γιατί;
- Διότι αυτοί μας αγαπάνε και εμείς χανόμαστε!
- Πώς πάει αυτό;
- Ξέρεις γιατί μας είπαν “ευχαριστούμε Ελλάδα”;
- Όχι!
- Διότι ενώ εμείς πεθαίνουμε, αυτοί κερδίζουν!
- Μια χώρα, μια χώρα, ρε, να μην υπάρχει που να μην κερδίζει από τα χάλια μας! Όλοι κερδίζουν από μας;
- Σου λέει, σε ευχαριστούμε Ελλαδίτσα, διότι αυτό το χάλι που έχεις και συνέχεια σε κάνει και αιμορραγείς, αυτό το χάλι που έχεις και δεν ξέρεις που παν τα τέσσερα, αυτό το χάλι που σου κόβει την ανάσα, εμάς μας δημιούργησε διακόσιες πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας! Εξήντα χιλιάδες ΑΦΜ έφυγαν για Βουλγαρία και αυτά σου λέει είναι επιχειρήσεις.
- Μπορεί να είναι και ατομικά, να μην είναι μόνο επιχειρήσεις.
- Ό,τι και να είναι, πάλι κοντά σε αυτά που λένε, είναι. Τα περισσότερα, επιχειρήσεις θα είναι. Εσύ ξέρεις πολλούς που θα πήγαν για δουλειά στην Βουλγαρία; Άλλες χώρες έχουν τα πρωτεία!
- Δηλαδή εμείς έχουμε ύφεση κι αυτοί τρίβουν τα χεράκια τους. Και μετά λέμε έχουμε ελπίδες. Πώς να έχουμε; Πώς να κινηθεί η αγορά, άμα λείπει ανθρώπινο δυναμικό, άμα λείπουν επιχειρήσεις; Πώς θα γεμίσουν τα "ENOIKIAZETAI”; Δεν τα βλέπουν οι από πάνω;
- Άμα σου πω αυτή την μεγάλη απορία την έχω και εγώ; Μη σου πω, μεγάλη απορία! Και καλά έκανες και μου το θύμισες! Πώς είναι δυνατόν, αφού μέρα με τη μέρα σφίγγει το πράγμα όλο και πιο πολύ, να μπορέσει κανείς να ανταπεξέλθει; Μέγα μυστήριο! Αυτό ούτε η Αγκάθα Κρίστι θα μπορούσε να το βάλει σε μυθιστόρημα!
- Θέλει και τον κατάλληλο Ηρακλή!
- Το γύρισες στη μυθολογία;
- Όχι, ρε! Για τον Ηρακλή Πουαρό μιλάω!