Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Όχι, θέλω να μου πεις! Γιατί είναι ευγνώμων;
- Που να ξέρω, ρε παιδί μου…
- Θέλω να μάθω, απαιτώ να μάθω γιατί δήλωσε ότι είναι ευγνώμων!
- Τώρα, ρωτάς τα δύσκολα! Ξέρω γω; Από πού κι ως που; Που θες να ξέρω;
- Εσένα δεν σου φαίνεται, παράξενο, δεν σου φαίνεται περίεργο ; Το είπε παιδί μου, είμαι ευγνώμων για το νέο μνημόνιο… Τι εννοεί; Γιατί είναι ευγνώμων; Επειδή το υπογράψαμε; Αν δεν το είχαμε υπογράψει, τι θα ένιωθε; Πώς θα αντιδρούσε; Δεν θα ήταν ευγνώμων. Θα μας είχε κακιώσει; Και πόσο μεγάλη είναι η ευγνωμοσύνη; Και δεν μου λες; Πότε νιώθει ένας άνθρωπος ευγνωμοσύνη; Ας το πιάσουμε από κει!
- Καλά, ρε! Ποιος είναι τελικά τόσο ευγνώμων;
- Ο Ντράγκι!
- Βοήθησέ με!
- Πρόεδρος της ΕΚΤ!
- Αυτός είπε ότι είναι ευγνώμων;
- Ναι!
- Και τι ήθελε να πει ο ποιητής;
- Αυτό, ντε, δε σε ρωτάω τόση ώρα; Γιατί είναι ευγνώμων; Δεν μου είπες, όμως! Πότε ένας  άνθρωπος νιώθει ευγνωμοσύνη;
- Θα σου πω… ευγνωμοσύνη είναι η αναγνώριση της ευεργεσίας και η έκφραση της ευχαριστίας γι’ αυτήν…
- Αμάν ρε μεγάλε, τέτοιος ορισμός… Δικός σου είναι;
- Του Μπαμπινιώτη!
- Είπα κι εγώ! Άρα, αφού είναι ευγνώμων πρέπει να του έγινε κάποια ευεργεσία. Και προφανώς εννοεί εμάς. Αφού εμείς υπογράψαμε…
- Όχι ακριβώς εμείς…
- Εμείς, εμείς… έτσι  πάει! Γιατί τους έχουμε τους εκπροσώπους μας;
- Και τι ευεργεσία είναι αυτή;
- Προφανώς η υπογραφή του μνημονίου!
- Και για ποιο λόγο η υπογραφή μας είναι ευεργεσία; Αν δεν υπογράφαμε δεν θα ήταν ευγνώμων;
- Μπερδεύομαι… Δηλαδή εμείς είμαστε σε φάση που μπορούμε να κάνουμε ευεργεσίες;
- Τι να πω… Κοίτα μπορεί να έχεις σταθεί σε κάποιον συναισθηματικά, να του έχεις σταθεί σε κάποια δύσκολη στιγμή της ζωής του και να νιώθει ευγνωμοσύνη… δεν είναι απαραίτητο η ευεργεσία να έχει υλική υπόσταση… Ξέρεις τι μεγάλη βοήθεια, ευεργεσία μη σου πω, είναι να συμπαρασταθείς σε κάποιον που πονάει; Να του απλώσεις ένα χέρι συμπαράστασης και συμπόνιας; Να του χαϊδέψεις τα μαλλιά… Να του χαρίσεις ένα χαμόγελο…
- Αμάν ρε φίλε μου, με έκανες κι ανατρίχιασα!