Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Ε! ρε να είχα λεφτά κι εγώ!
- Κάτι μας είπες κι εσύ! Ποιος έχει τώρα για να έχεις κι εσύ!
- Είσαι αφελής!
- Τι θες να πεις; Ότι υπάρχει κόσμος που έχει λεφτά;
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα…
- Σταμάτα… ξεσχίστηκες…
- Χαχαχαχαχαχα…
- Σταμάτα, ρε…
- Να είσαι καλά, ρε! Καιρό είχα να γελάσω τόσο πολύ! Άξιος! Χαχαχα…
- Ο κόσμος δεν έχει λεφτά ρε! Υποφέρει!
- Δεν είπα το αντίθετο!
- Τότε;
- Τα πράγματα είναι απλά! Υπάρχει και κόσμος που έχει και λεφτά και περνάει καλά και κάνει ότι υποφέρει… και ασχολείται με την τρέχουσα κατάσταση…
- Ασχολείται;
- Βγαίνει και μοιράζει ελπίδες για την σωτηρία σου και την σωτηρία μου…
- Τι θες να πεις;
- Όλο τι θες να πεις και τι θες να πεις είσαι! Εσύ έχεις καταθέσεις;
- Ούτε δεκάρα!
- Πρόσεχε τι λέω! Και πρόσεχε τι θα πεις! Όταν λέω καταθέσεις εννοώ είτε στην τράπεζα είτε κάτω από το στρώμα, είτε στο μπαούλο, είτε στον κήπο…
- Στον κήπο;
- Εκεί είναι πιο ασφαλείς οι καταθέσεις!
- Θα χαλάσουν ρε, από την υγρασία!
- Είσαι πολύ πίσω! Τα τυλίγεις μέσα σε νάιλον σακούλα και δεν έχουν πρόβλημα!
- Κατάλαβα! Σε πληροφορώ ότι δεν υπάρχει μία, σε οποιαδήποτε είδους θυρίδα, είτε κλασική είτε εκ του προχείρου…
- Επειδή ήθελα να σου πω για αυτό που άκουσα τις προάλλες που έγινε έκκληση περί επιστροφής του ρευστού στις τράπεζες… Να ξεθάψει ό,τι έχει ο καθένας και να επιστραφούν στο οικείο περιβάλλον τους…
- Μόνο τα θαμμένα; Τα ξενιτεμένα;
- Εννοείται κι αυτά!
- Θα πρέπει όμως κάποιος να δώσει το καλό παράδειγμα! Ποιος να κάνει την αρχή!
- Ναι! Και πρώτα πρώτα αυτοί που ευαγγελίζονται την επιστροφή στα πάτρια εδάφη! Διότι κι εγώ μπορώ να κάθομαι στην πολυθρόνα και να φιλοσοφώ περί ελπίδων και σωτηρίας!
- Εκ του ασφαλούς γίνομαι κι εγώ φιλόσοφος!