Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Πώς είσαι έτσι ρε;
- Πώς είμαι;
- Το μαύρο σου το χάλι έχεις! Δεν βλέπεσαι!
- Δεν βλέπομαι, ε;
- Πώς έχεις παρατήσει έτσι τον εαυτό σου;
- Αυτός με παράτησε, όχι εγώ!
- Σε παράτησε ο εαυτός σου;
- Και δίκιο έχει!
- Κάτι περισσότερο θα ξέρεις εσύ! Και γιατί παρακαλώ;
- Είδε κι αποείδε ο καημένος και σου λέει δεν αξίζει τον κόπο, τζάμπα φασαρία να ασχολείται μαζί μου!
- Νιώθω ότι ξεφεύγεις!
- Σου λέει, που με κυκλοφορείς; Σε τι σοκάκια με περπατάς, τι μονοπάτια ολισθηρά είναι αυτά που με οδηγείς; Έχει προφανώς εξοκείλει η υπομονή του και εξαϋλώθηκε!
- Ποιος ρε εξαϋλώθηκε;
- Ο εαυτός μου!
- Μάλιστα! Και τώρα; Τι απόμεινε από τον εαυτό σου; Τι σου έμεινε από σένα;
- Τίποτα… και είμαι πολύ ευχαριστημένος!
- Ευχαριστημένος;
- Ναι, διότι τώρα δεν έχω τις αισθήσεις μου, δεν νιώθω τίποτα, δεν ακούω, δεν βλέπω…
- Με φοβίζεις…
- Μην φοβάσαι καθόλου… Βρίσκομαι σε μια κατάσταση νιρβάνα, και ό,τι και να συμβεί από δω και πέρα, ό,τι κυκλοφορήσει στους αέρες, ό,τι ειπωθεί, δεν θα με αγγίξει… θα περάσει φραστ… από δίπλα μου και θα χαθεί στο πυρ το εξώτερο…
- Έχεις πυρετό… Παραληρείς…
- Καθόλου… Είμαι μια χαρά… Διότι δεν θέλω να νοσήσω…
- Είσαι άρρωστος ήδη…
- Νομίζεις! Εσύ θα γίνεις άρρωστος! Διότι θα ακούς… θα ακούς… θα ακούς… και θα αρχίσεις να σκέφτεσαι πάλι… αλλά έχοντας χάσει την μνήμη σου… Δεν θα μπορείς να σκέφτεσαι όπως θες εσύ… Θα σκέφτεσαι όπως θέλουν οι άλλοι…
- Ποιοι είναι αυτοί;
- Είδες; Άρχισε κιόλας να ενεργεί…
- Ποιο πράγμα ρε;
- Η νόσος!
- Είσαι θεοπάλαβος! Σου χρειάζεται ζουρλομανδύας! 
- Είδες;
- Τι να δω ρε;
- Στα μάτια σου έτσι φαίνομαι! Αυτό θέλουν! Έτσι να φαίνομαι!
- Δεν έχεις τον Θεό σου!
- Η μνήμη σου έχει πλέον καταστραφεί! Είναι γεγονός!
- Φεύγω, δεν σε αντέχω άλλο!
- Είναι καιρός πια να απολαύσεις την αγαλλίαση του καινούριου σου παραμυθιού! Και δώσε χαιρετισμούς στην Αλίκη!
- Στην Αλίκη; Ποια Αλίκη!
- Από την χώρα των θαυμάτων!