Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Ευτυχώς σωθήκαμε!
- Τι έγινε;
- Ευτυχώς σωθήκαμε!
- Που κολλάει αυτό;
- Είναι το αντίθετο του …δυστυχώς επτωχεύσαμεν!
- Α! Εκεί το πας!
- Αμέ! Τόσα λεφτά θα μπουν…
- Που θα μπουν ρε;
- Στη χώρα, ρε! Δεν ακούς! Κάτι γέφυρες, κάτι βοήθειες, κάτι…
- Κάτι …ολίγη από γκιουβέτσι!
- Διαφωνείς;
- Τα μάλα!
- Και γιατί;
- Διότι αυτά τα λεφτά θα τα δει η πραγματική οικονομία; Θα τα δει η αγορά; Θα νιώσουμε καμιά αίσθηση ανάπτυξης; Θα τα πιάσουμε στα χέρια;
- Και που θα πάνε;
- Να σε γυρίσω καμιά κατοστή χρόνια πίσω και μερικές δεκαετίες από πάνω;
- Δηλαδή κατά …πότε;
- Τότε στην εποχή Τρικούπη!
- Ε;
- Ξέρεις τι δάνεια πήραμε και τότε; Ξέρεις πόσα πρόλαβαν να έρθουν στη χώρα; Ξέρεις τι …αγώνας γινόταν τότε για να χαθεί η εμπιστοσύνη των δανειστών;
- Τι λε ρε;
- Αυτό που ακούς! Είχε τρόικα και τότε! Την Επιτροπή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου! Και φυσικά οι Δυνάμεις της εποχής προσπαθούσαν για τη σωτηρία της χώρας! Χαμός και τότε! Συμφέροντα επί συμφερόντων… Και το χρήμα να ρέει άφθονο…
- Δηλαδή πήγαν καλά τα πράγματα;
- Όταν λέω το χρήμα να ρέει άφθονο, μην πάει το μυαλό σου σε ονειρεμένες παραλίες και πεντάστερα ξενοδοχεία και εύθυμα ξενύχτια! Μη βιάζεσαι! Το χρήμα έρρεε άφθονο υπέρ άλλων! Άλλοι τα κονομούσαν!
- Κι εμείς;
- Μία από τα ίδια! Και τότε και τώρα! Λες και έχουμε μαγνήτη και πέφτουμε κάθε φορά στην ίδια …λούμπα! Λες και το κάνουμε επίτηδες! Λες και το ξέρουν ότι θα κάνουμε τα ίδια! Λες και ξέρουν ότι δεν έχουμε αλλάξει καθόλου! Λες και μας γνωρίζουν καλύτερα από ό,τι ξέρουμε εμείς τους εαυτούς μας! Μου τη δίνει αυτό το πράγμα!
- Είναι αξιοπρόσεκτο αυτό που λες!
- Ρε, αν δεν αλλάξουμε, τίποτα δεν θα αλλάξει!
- Λες;
- Ας το πάρουμε χαμπάρι μια και καλή!