Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Εδώ είμαστε!
- Που να πάμε;
- Δεν είναι και για να πάμε!
- Μη το λες! Δεν είναι όλοι το ίδιο!
- Ναι, ρε, έχεις δίκιο! Καλά που μου το θύμισες! Εμείς είμαστε οι καρμίρηδες!
- Καρμίρηδες; Από πού κι ως που;
- Λόγω συνθηκών! Αναγκαστικών!
- Σου ‘φτασε το πενηντάρικο;
- Να μου φτάσει! Με προσπέρασε και το πήρα από πίσω! Μου ξέφυγε! Πάμε για άλλα!
- Πενηντάρικα; 
- Αμέ, πλησιάζει κι η ώρα!
- Φτου, φτου! Ποια ώρα; Γιατί κοιτάς το ρολόι σου;
- Μη την χάσω!
- Χάνεται η ώρα;
- Άμα την χάσω, θα χάσω και το πενηντάρικο!
- Πώς γίνεται αυτό;  Για εξηγήσου!
- Ρε, δεν πάω και στήνομαι στην ουρά; Εσύ δεν πας;
- Πώς δεν πάω!
- Πότε πας;
- Πάω το απόγευμα!
- Κάθε απόγευμα;
- Έτσι δεν πάει;
- Εγώ πάω μια φορά!
- Τι μια φορά;
- Μια φορά στις δυο μέρες!
- Και;
- Παίρνω ένα κατοστάρικο!
- Άντε! Και πως γίνεται αυτό; Εγώ γιατί παίρνω ένα πενηντάρικο;
- Εμένα με αγαπάνε φαίνεται! Ή με λυπούνται ίσως!
- Με δουλεύεις πάλι!
- Καθόλου!
- Αφού μου λες τέτοιες μπούρδες!
- Σε πληροφορώ, …καθόλου! Είμαι απόλυτα σοβαρός!
- Θα με κουράσεις κι άλλο;
- Φεύγω! Πλησίασε η ώρα!
- Μπα; Δεν άκουσα κανένα καμπανάκι!
- Φεύγω! Θα ‘ρθεις;
- Και δεν έρχομαι; Τι έχω να χάσω; Αλλά πες, για πού θα το βάλουμε;
- Για να μην προχωράς στα τυφλά, θα σου πω! Πλησιάζουν μεσάνυχτα!
- Ε! Και; Θα βγουν φαντάσματα;
- Όχι, ρε βλάκα! Θα πάω για το πρώτο πενηντάρικο!
- Ε!;
- Και μετά το δεύτερο!
- Δεν καταλαβαίνω!
- Το πρώτο πενηντάρικο στις δώδεκα παρά πέντε, το δεύτερο στις δώδεκα και πέντε!