Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;
- Μαύρα κι άραχνα!
- Δηλαδή; Τι θες να πεις;
- Μ’ αρέσει που θες και επεξηγήσεις! Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα!
- Τότε γιατί είναι μαύρα;
- Τι θες να είναι; Άσπρα;
- Έτσι δεν πρέπει; Το μαύρο πόσο ξεκάθαρο μπορεί να είναι;
- Τέλος πάντων, έχεις άλλη άποψη, δεν βγάζουμε άκρη!
- Με μένα δεν μπορείς να βγάλεις άκρη; Μια από τα ίδια είναι όλα, όπου και να κοιτάξεις, όπου και να σταθείς! Μία από τα ίδια, κάθε μήνα, κάθε εβδομάδα, κάθε μέρα, πάμε για άλλα, δεν τα βρίσκουμε, από την μια ημερομηνία πάμε στην άλλη, αναιρούμε την μια προθεσμία και πάμε σε άλλη, και ούτω καθεξής…
- Αναρωτιέμαι, πως το κάνουν αυτό;
- Ποιο;
- Το να αλλάζουν συνέχεια ημερομηνίες.
- Για να φτάσουμε πια στο τέλος.
- Ποιο τέλος; Πότε είναι το τέλος;
- Στο τέλος του μήνα.
- Σιγά! Θα πάρουμε παράταση και για τον επόμενο μήνα.
- Αποκλείεται! Αφού είναι να δώσουμε τη δόση, τι δόση δηλαδή, τις δόσεις που τις μαζέψαμε για το τέλος! Θα μας πάρουν με τις πέτρες!
- Και άμα προλάβουμε εμείς;
- Τι;
- Να τους πάρουμε εμείς με τις πέτρες!
- Είσαι σοβαρός; Τι λες τώρα;
- Τόσα και τόσα έγιναν, γιατί να μην γίνει κι αυτό;
- Δεν είναι πράγματα αυτά…
- Εγώ πάντως δεν πιστεύω ότι θα φτάσουν τα πράγματα στα άκρα. Άσε τι λένε…
- Ρε, εδώ, όπου σταθείς κι όπου βρεθείς για το γκρέξιτ λένε!
- Ας λένε! Παίζουν το παιχνίδι τους! Όλοι παίζουν το παιχνίδι τους!
- Δεν βρήκαν κάτι καλύτερο να παίξουν; Αυτό το παιχνίδι εμένα τουλάχιστον μου την δίνει στα νεύρα! Ας πάρουν τα κουβαδάκια τους και ας πάνε σε άλλη παραλία!
- Δεν είσαι καλά μου φαίνεται που θα πάνε σε άλλη παραλία!
- Γιατί;
- Γιατί οι δικές μας παραλίες είναι …μπακλαβάς γωνία! Γι αυτό!