Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Καλημέρα!!!
- …
- Καλημέρα!
- …
- Καλημέρα, ρε!
- …
- Ε! Ρε! Δεν μιλάς; Τι έπαθες;
- Άσε, ρε! Σκέφτομαι την μάνα μου!
- Και τι; Και αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να μιλάς; Πες μια καλημέρα του Θεού!
- Καλημέρα!
- Καλά, έτσι όπως την είπες, λες και σου σκοτώσαν την μάνα και το πατέρα! Και για πες μου σε παρακαλώ, επειδή σκεφτόσουν την μάνα σου, χάθηκες τελείως; Έκοψες κάθε επικοινωνία με το περιβάλλον!
- Άμα άκουγα την μάνα μου…
- Τι θα γινόταν άμα άκουγες την μάνα σου;
- Αχ! Άμα άκουγα την μάνα μου…
- Καλά τώρα, κάτσε και κλάψε… Αφού δεν λες τίποτα…
- Ρε, άμα άκουγα την μάνα μου…
- Μας έπρηξες… εσύ κι η μάνα σου…
- Ρε, χρειάζομαι κατεπειγόντως δέκα χιλιάρικα…
- Κι η μάνα σου που κολλάει;
- Θα είχα τώρα δέκα χιλιάρικα…
- Έλα… Και τι ήταν αυτό που άμα άκουγες την μάνα σου θα σου έδινε δέκα χιλιάρικα…
- Ρε… Η μάνα μου με πίεζε να γίνω πολιτικός, βουλευτής, υπουργός…
- Το παρατραβάς… Με τι φόντα θα γινόσουν όλα αυτά;
- Αυτό είναι άλλη συζήτηση… Αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα είναι ότι έχασα τα δέκα χιλιάρικα που κατεπειγόντως χρειάζομαι…
- Τολμώ να πω ότι δεν σε καταλαβαίνω! Μα καθόλου! Σαν ταινία του παραλόγου ένα πράμα… Η μάνα σου… δέκα χιλιάρικα και ένας βουλευτής… Κάτι σαν Ιονέσκο ένα πράμα!
-Δεν σου είπα ότι χρειάζομαι δέκα χιλιάρικα;
- Ε, και ;
- Θα τα είχα τώρα!
- Πώς;
 - Αν ήμουν βουλευτής!
- Μόνο αυτά θα είχες; Πολύ περισσότερα… Θα είχες από την αποζημίωση που θα έπαιρνες
- Αυτά δεν φτάνουν.. Φεύγουν στα έξοδα …
- αμάν βρε πουλάκι μου, θα σου κάμναμε έναν έρανο… Όλο και κάτι θα μαζεύαμε
- Κορόιδευε εσύ… Άτοκο δάνειο σε διακόσιες δόσεις..
- Μπα;
- Ναι, όπως τ ακούς!
- Και εμείς τότε γιατί πληρώνουμε τόκους και προσαυξήσεις;
- Γιατί εσύ πήρες από την τράπεζα…
- Α! Γι αυτό…
- Ηθικό δίδαγμα… Να ακούμε πάντα την μάνα μας!