Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Έτσι είναι!
- Τι έτσι, ρε! Όταν λέμε κάτι το κρατάμε!
- Ε! Να που άλλαξε!
- Δεν άλλαξε, συνέχεια αλλάζει… Να, μέχρι τότε, να μέχρι μετά, να μέχρι κι άλλο… έχουν σπάσει τα νεύρα μας. Με συγχωρείς πολύ… Τι είναι οι ημερομηνίες και οι προειδοποιήσεις τέλους; Τι είναι οι προθεσμίες; Για να μετατίθενται συνέχεια; Σε λίγο θα παίρνουν και απόσπαση… Δεν μπορεί…
- Πες το ψέματα..
- Αναρωτιέμαι σε ποιο επίπεδο …παλιμπαιδισμού βρισκόμαστε. Διότι δεν είμαστε μικρά παιδιά… Όταν λες κάτι πρέπει να το τηρείς… Μέχρι την Δευτέρα; Μέχρι την Δευτέρα. Όχι να παίρνουμε σβάρνα όλες τις ημέρες και να τις κανακεύουμε μία μία, με τη σειρά, μέχρι το τέλος του μήνα;
- Και άμα τελειώσει ο ένας μήνας βουρ… για τον επόμενο..
- Δεν άκουσες και το καινούριο; Έχουμε δρόμο ακόμη… Θα μυρίσει καλοκαιράκι!
- Δεν μπορείς να παίζεις με τα νεύρα μας κύριε. Πως και πως περιμένουμε τα γεγονότα. Θα χρεοκοπήσουμε ή δεν θα χρεοκοπήσουμε; Δεν μπορείς να το πας από εβδομάδα σε εβδομάδα, από μήνα σε μήνα… Θα έρθει το καλοκαίρι και θέλουμε να κάνουμε τα μπάνια μας… Δεν θα έχουμε κι αυτό στο κεφάλι μας!
- Κατά Ιούνιο μεριά κι αν, λέει, θα υπάρχει αποτέλεσμα…
- Περσινά ξινά σταφύλια…
- Είναι δυνατόν; Και εμείς τι να κάνουμε; Ποια ψυχολογία να κρατήσουμε; Διότι μας κράζουν κι οι εφημερίδες… Σου λέει, ψύχραιμοι οι Έλληνες λίγο πριν την καταστροφή… Βγαίνουν έξω, διασκεδάζουν σε ταβέρνες, συνεχίζουν να ξενυχτάνε…
- Τι πρέπει να κάνουμε δηλαδή; Να βγούμε στους δρόμους και να πιάσουμε τις γωνιές; Ελεήστε τον αόμματο, δηλαδή;
- Μάλλον, κάπως έτσι μας θέλουν… Να γεμίσει ο τόπος ρακένδυτους και ζητιάνους…
- Πω πω! Το φαντάζεσαι;
- Δεν θέλω να το φανταστώ με τίποτα…
- Ναι, αλλά μας κάνουν προβολές από το έργο προσεχώς…
- Για να δούμε πόσο θα κρατήσουν οι προβολές, διότι ο σεναριογράφος ακόμη δεν είναι σίγουρος για το σενάριο. Όλο το αλλάζει…
- Και τις ανατροπές που τις πας; Με τόσες ανατροπές, δεν …μαγειρεύεται ταινία…  Μια ωραία στραπατσάδα γίνεται!