Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Πάω να σκάσω!
- Γιατί, ρε! Ηρέμησε! Μην πάθεις και τίποτα.
- Θα σκάσω, σου λέω!
- Για ποιο πράμα σκας πάλι;
- Θα σκάσω. Τόση ώρα το σκέφτομαι από δω, το σκέφτομαι από κει…
- Ποιο πράμα, ρε παιδί μου;
- Προσπαθώ να θυμηθώ πόσο καιρό ήταν βουλευτής και δεν μπορώ να θυμηθώ. Είναι δυνατόν;
- Δεν ήταν και πολλές.
- Ούτε έτυχε καμιά φορά να γίνει υπουργός;
- Έτσι μου φαίνεται.
- Καλά, και πότε πρόλαβε να μαζέψει τόσο πολλά; Δηλαδή αν ήταν παραπάνω, δεν θα ήξερε και τι έχει δηλαδή…
- Θα περνούσε και τον Άκη…
- Και δεν μου λες… Από πού κι ως που αυτός; Δηλαδή να υποθέσω ότι είναι θέμα δικτύωσης; Φαντάσου δηλαδή να είχε κάνει και υπουργός… Να κάτι μασέλες…
- Είναι να το έχεις μάλλον. Διότι άμα το έχεις όπου και να είσαι… Και σε μπουκάλι μέσα να σε βάλουν όλο και κάτι θα καταφέρεις να πάρεις τη μίζα σου…
- Ναι, αλλά πώς ρε παιδί μου… Αυτές οι υπεράκτιες εταιρίες…
- Εδώ είναι που θα πέσει καμπάνα. Ξέρεις τι γίνεται άμα είσαι πολιτικός και έχεις και υπεράκτια… Μπαμ και κάτω…
- Τι μου λες; Μια απορία όμως… Λένε ότι οι ορκωτοί λογιστές που πληρώθηκαν για την δουλειά τους 800.000 ευρώ δεν μπόρεσαν να βρουν αυτές τις εταιρίες. Τόσο καλά ήταν κρυμμένες;
- Πλήρως αγνοώ! Δεν μου έτυχε καμιά φορά να εμπλακώ, δεν ήταν της μοίρας μου γραφτό, που λένε…
- Καλά, και τα λεφτά πώς τα μάζεψε; Με κάποιο αντίκρισμα φυσικά. Δεν μπορεί ο άλλος να σου βάζει λεφτά στα καλά καθούμενα. Διότι έτσι θα έβαζαν και σε μας. Άσε που δεν έχουμε δηλαδή.
- Ρε μεγάλε, αυτό είναι!
- Ποιο;
- Αυτό φταίει. Το βρήκα.
- Για δειξ’ το και σε μένα για να καταλάβω…
- Εμείς οι δυο έχουμε λογαριασμούς καταθέσεων στην τράπεζα;
- Όχι, ρε! Δεν το ξέρεις; Τι να καταθέσουμε; Ρεβίθια;
- Αν είχαμε όμως;
- Τι; Ρεβίθια;
- Τι θα γινόταν αν είχαμε λογαριασμό…
- Θα είχαμε και εμείς καταθέσεις. Όλο και κάποιος θα έβαζε και σε μας…
- Ρε, εδώ μιλάμε για πλυντήρια και χοντρά πλυντήρια…
- Έπρεπε να είχαμε ανοίξει και πλυντήρια – καθαριστήρια; Δεν είχαμε μαγαζί λες, για αυτό… Σιγά…, θα ανοίγαμε ένα, σιγά το δύσκολο…
- Δύσκολο εύκολο, συνεχώς αποδεικνύεται ότι το χρήμα είναι πακεταρισμένο αλλού… Και εμείς δεν πρόκειται να δούμε ούτε …το χρώμα τους!  Και καλά λένε λεφτά υπάρχουν…