Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Δεν τις μπορώ τόσες πολλές επισκέψεις! Φτου κι από την αρχή πάλι!
- Γιατί, ρε; Στο σβέρκο θα σου κατσικωθούνε ;
- Πες το ψέματα! Τώρα είπες την αλήθεια! Γιατί; Δεν είναι ακόμη και τώρα;
- Αυτό ακριβώς! Τι τώρα, τι μετά; Ποια η διαφορά; Συνηθίσαμε…
- Κοίτα να σου πω! Θα μας τελειώσει το γλυκό συκαλάκι και τι θα κάνουμε μετά; Άντε να περιμένεις μετά, του χρόνου για τη νέα εσοδεία!
- Αυτό είναι το πρόβλημά σου;
- Ποιο να ‘ναι; Οι μικρές λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη ζωή μεγάλη. Οι μικρές λεπτομέρειες είναι που δίνουν χαρά και ευτυχία στη ζωή!
- Είσαι καλά; Μήπως έχεις πυρετό;
- Όχι, καλά είμαι! Δροσερός είμαι! Γιατί ρωτάς;
- Διότι αυτά που λες είναι …κάπως!
- Πόσο κάπως; Είναι στα όρια παραλογισμού; Διότι αν δεν είναι καλά πάμε, δεν υπάρχει πρόβλημα.
- Για τις επισκέψεις λέω!
- Ε! Τι λες;
- Τι θα ‘ρθουν να κάνουν;
- Τώρα μιλάς σωστά! Θα έρθει κοτζάμ ομάδα επιχειρηματιών, θα κάνουν επενδύσεις…
- Τι επενδύσεις; Τις μόνες επενδύσεις που ξέρω εγώ είναι η επένδυση που βάζω στο μπουφάν το χειμώνα όταν πάω για κυνήγι! Όσο να πεις χρειάζεται. Κάνει πολύ κρύο τότε! Να μην ξεπαγιάσουμε για ένα αγριοκούνελο!
- Ρε, επενδύσεις! Δουλειές, ανάπτυξη, μεροκάματα…
- Μη μου τα λες απότομα, μη μου τα λες απότομα… Και τι; Θα αφήσουμε τις δικές μας δουλειές για να ασχοληθούμε με τις δικές τους; Πω πω! Και θα τις αφήσουμε; Θα μου πεις, χαΐρι και προκοπή δεν έχουμε με δαύτες. Δεν μαζεύουμε αυτά που χρειάζονται για να ξοφλήσουμε τα χρέη μας. Τέλος πάντων, να ‘ναι καλά και με το καλό να μας έρθουν. Να τους έχει ο Θεός καλά!
- Και όσο για το συκαλάκι, μη ανησυχείς, από ό,τι έμαθα η κυρά Πολυτίμη, του Αφεντούλη ντε, έχει κρατημένα βαζάκια… έχει κάνει τα κουμάντα της!
- Πορτοκάλι δεν έχει;