Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ

- Τι μπορεί να σου συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη!
- Όλα μπορεί να συμβούν! Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
- Κι όμως! Πόσοι το σκεπτόμαστε έτσι; Ακόμη και εμείς οι ίδιοι που τώρα αυτή τη στιγμή αμπελοφιλοσοφούμε.
- Α! Όλα κι όλα! Μη το παρατραβάς. Δεν αμπελοφιλοσοφούμε καθόλου. Μιλάμε πολύ λογικά.
- Εντάξει! Εντάξει!                                                      
- Λες για το ακατανόητο! Τι ήταν κι αυτό; Δεν πίστευες στα μάτια σου! Τόσα γκολ από τη μια στιγμή στην άλλη… Και μέσα στο σπίτι σου… Απερίγραπτο! Απερίγραπτο! Γκρεμίστηκε η εικόνα της χώρας. Που είναι πια τα μεγαλεία της ποδοσφαιρομάνας Βραζιλίας!
- Κοίτα να σου πω! Και η Γερμανία εδώ που τα λέμε, δεν ήταν ό,τι κι ό,τι. Έπαιξαν μπάλα!
- Αυτό είναι που με ανησυχεί…
- Σε ανησυχεί;
- Ακριβώς! Διότι τώρα ποιος τους ακούει; Θα έχουν να λένε.
- Τι εννοείς; Πως το πιάνεις το θέμα;
- Ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι!
- Για εξηγήσου καλύτερα.
- Διότι εμμέσως πλην σαφώς, η εικόνα που απόμεινε είναι ότι με συνεργασία και σκληρή δουλειά πας μπροστά! Αυτό που προτείνει το γερμανικό μοντέλο. Άσε που διάβασα ότι τα δυο τελευταία χρόνια παρακολουθούσαν και μελετούσαν την ομάδα της Βραζιλίας. Κι όλα αυτά με υπομονή και μεθοδικότητα για αυτή την μεγάλη στιγμή…
- Αμάν, ρε μεγάλε!
- Έτσι κι αλλιώς η ομάδα της Γερμανίας δεν είναι κανένας διάττοντας αστέρας. Να εμφανίζεται στο προσκήνιο για λίγο και μετά να εξαφανίζεται.
- Τι να σου πω τώρα;
- Και εγώ δεν συμφωνώ με αυτά που λέω, αλλά τι να κάνουμε, αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν τους βλέπεις που χαμογελούν ήδη κάτω από τα μουστάκια τους; Όσο να πεις, ένα γόητρο ακόμη προστέθηκε στην εικόνα τους.
- Και τι θες να πεις; Και στους Ολυμπιακούς του ’36 πρώτη είχε βγει η Γερμανία. Και τότε μεγέθυναν το γόητρό τους;