Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Τι να σου πω, δεν ξέρω!
- Πέρασε, όμως, ο καιρός. Τι νομίζεις ότι έμεινε; Ούτε μια εβδομάδα!
- Και τι να κάνω; Αφού σου λέω, δεν μπορώ ακόμη! Είμαι μπερδεμένος!
- Δεν είναι λύση αυτή. Και τι θα κάνεις;
- Τι θα κάνω! Ξέρω εγώ; Ό,τι μου ‘ρθει την τελευταία στιγμή!
- Και είναι απάντηση αυτή; Και είναι σωστή αντιμετώπιση των πραγμάτων;
- Δυσκολεύομαι!
- Και πότε θα ξέρεις; Μη μου πεις, άστο για μετά τις εκλογές!
- Δεν ξέρω! Βραχυκύκλωσα! Αφού σκέφτομαι να αρρωστήσω! Να μην πάω!
- Καλά σαράντα τότε!
- Από την μια είμαι έτσι, από την άλλη είμαι αλλιώς!
- Άστο έτσι τότε, γιατί βλέπω ότι άρπαξε και θα το φας καμένο το φαγητό!
- Μη με δουλεύεις!
- Τι να σου κάνω! Τι να πω άλλο;
- Θα αλλάξει τίποτα; Αυτό σκέφτομαι.
- Και αν σκέφτονται όλοι σαν και σένα, κανείς δεν θα πάει, όλοι θα είναι άρρωστοι!
- Δεν ξέρω! Νιώθω την απογοήτευση ακόμη πιο έντονα καθώς πλησιάζουν οι μέρες!
- Βρε τι έχουμε πάθει! Δεν το περίμενα αυτό από σένα! Τι απογοήτευση είναι αυτή!
- Προσέχω με πάσα αφοσίωση το τι λέει ο καθένας, τι εξαπολύει ο καθένας, τι εξακοντίζει ο καθένας και αναρωτιέμαι. Πόσο αληθινοί είναι; Είναι άραγε όσο δείχνουν; Διότι είναι πλέον αποδειγμένο ότι λίγο πριν και λίγο μετά τα συναισθήματα είναι αντιστρόφως ανάλογα. Δόξα τω Θεώ, είδαν πολλά τα ματάκια μας όλα αυτά τα χρόνια! Είδαμε υποσχέσεις που πήγαν στράφι, είδαμε αβρά χτυπήματα στην πλάτη που μεταλλάχτηκαν σε μαστίγια… και τι δεν είδαμε!  
- Και τι σημαίνει αυτό;
- Ποιος μου εγγυάται ότι δεν θα ακούσω και πάλι… μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται; Αυτό με τρομάζει! Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…