Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Δεν προλαβαίνω, δεν προλαβαίνω! Πάλι στον ύπνο μας έπιασαν!
- Χαλάρωσε, μην αγχώνεσαι, προλαβαίνεις!
- Βρε, σου λέω, όχι! Τι κατραπακιά ήταν αυτή; Να μην μπορώ να καταλάβω πως περνάει ο καιρός!
- Άμα περνάν τα χρόνια, ο χρόνος τρέχει, τρέχει και κανείς δεν τον παίρνει χαμπάρι! Και ξυπνάς μια ωραία πρωία και λες, τι εποχή έχουμε; Χειμώνα καλοκαίρι, άνοιξη, βρε μπας και είναι φθινόπωρο; Έχεις χάσει και τα αυγά και τα πασχάλια!
- Άστα αυτά τώρα! Εδώ δεν πήραμε χαμπάρι πότε πέρασε ο καιρός! Πάσχα έρχεται, οσονούπω καταφθάνει η Αγγέλα και εμείς τίποτα, να μην συνειδητοποιήσουμε πως ο καιρός περνάει, να το καλοκαίρι είναι απέναντι σε λίγο θα έρθει φθινόπωρο!
- Έλα, στάσου μια στιγμή, πάτα φρένο, τρέχεις και θα κόψεις κανένα!
- Εγώ τρέχω; Όλα τρέχουν εκτός από μένα! Για δες, πόσο καιρό έχουμε κρίση; Κάτι χρονάκια! Έτσι δεν είναι; Κατάλαβες πως πέρασαν; Σιγά που κατάλαβες! Το μόνο που κατάλαβες ήταν ότι ξημέρωνε και νύχτωνε με το ίδιο τον σκοπό. Άντε να δούμε τι θα καταφέρουμε αύριο. Και άντε πάλι από την αρχή! Μεροδούλι, μεροφάι! Ούτε διασκέδαση, ούτε έξοδοι, τίποτα!
- Και όλοι αυτοί που βγαίνουν έξω τι είναι;
- Ένα πράγμα να ξέρεις, ότι σε όλες τις κρίσεις υπάρχουν αυτοί που …παθαίνουν κρίση και αυτοί που δεν παθαίνουν, άσχετα αν υπάρχει κρίση! Την βγάζουν ζάχαρη! Οπότε η μόνη έξοδος για μας είναι η έξοδος από την κρίση…
- Και για αυτή την έξοδο σκας;
- Εμ, γιατί άλλο; Να μην ξέρω πότε θα βγω κι εγώ; Να ετοιμάσω την ψυχολογία μου! Να βγάλω τα ρουχαλάκια μου τα καλά, να γυαλίσω τα παπουτσάκια μου, να βάλω φρέσκο λουλουδάκι στην μπουτονιέρα, να  βγω σαν κύριος, βρε αδερφέ, όχι σαν γύφτουλας. Είπαμε, αλλά όχι κι έτσι!  Έξοδος πλησιάζει, σου λέει.  Αλλά…, έχει γούστο να είναι καμιά έξοδος του Μεσολογγίου;
- Σιγά! Εδώ θα έρθει κοτζάμ Αγγέλα! Πως και πως την περιμένουμε! Έτσι είναι αυτά! Να μην έχουμε και VIPs στη γιορτή μας; Να μην δώσουμε μια επισημότητα στο όλο θέμα;
- Τέλος πάντων! Περιμένω εναγωνίως πότε θα βγούμε για το γιορτάσουμε! Αν και εδώ που τα λέμε, τι να γιορτάσουμε; Πάλι δανεικά θα πάρουμε! Ακόμη να σταθούμε στα πόδια μας μόνοι μας!
- Βρε πάλι θα χρωστάμε και θα χρωστάμε! Συμβαίνει και στα καλύτερα τα σπίτια!