Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Ντα Κάπο κι αηδίες! Τζάμπα είναι εκεί!
- Άλλος έχει το όνομα κι άλλος έχει τη χάρη!
- Πες το ψέματα!
- Ξέρεις τι θυμήθηκα;
- Τι;
- Μάλλον ξαναγυρνάμε στα παλιά, αλλά μας βγαίνει λίγο ακριβό!
- Δηλαδή;
- Να, παλιά στους καφέδες, έδιναν και βουτήματα!
- Εγώ το ξέρω αυτό για το τσάι. Βουτούσες τα βουτήματα στο τσάι!
- Όχι, ήταν και για τους καφέδες! Δεν πήγαινε ποτέ καφές χωρίς βουτήματα και μπισκότα. Μετά τα κόψαμε, έμεινε ο καφές μόνος του διότι άλλαξε και η τοποθεσία του …καφέ! Τώρα ο καφές σερβίρεται σε εξωτερικούς χώρους και όχι στις απογευματινές οικιακές συναθροίσεις. Γέμισαν οι πλατείες και οι πεζόδρομοι καρέκλες και τραπεζάκια και χτύπησε κόκκινο το κοντέρ της κατανάλωσης του καφέ! Άντε και μερικά υποκατάστατα βουτημάτων!
- Γιατί, τώρα τι γίνεται;
- Όσο να πεις υπάρχουν τραπέζια που έχουν φυσιολογικές τιμές και αλλαχού, στο πιο επίσημο, η τιμή γίνεται …αλμυρή!
- Ε! Και εσύ μην πας εκεί που είναι ακριβά! Πήγαινε στα φτηνά!
- Βρε, εγώ δεν πάω πουθενά! Ούτε στα ακριβά, ούτε στα φτηνά!
- Ε! Τότε;
- Διαβάζω εδώ για το καφενείο της Βουλής!
- Τι διαβάζεις;
- Δέκα έξι χιλιάδες εφτακόσια τριάντα πέντε ευρώ για καφέδες και βουτήματα τριών μηνών!
- Για κάνε μια διαίρεση στα τρία!
- Περίμενε… πέντε χιλιάδες πεντακόσια εβδομήντα οκτώ και κάτι ψιλά!
- Και μόνο για καφέδες!
- Στάσου, βρε φίλε, τόσοι άνθρωποι είναι εκεί! Τόσες μέρες!
- Τι; Υπολογίζεις όλες τις μέρες; Και τις μέρες που τα έδρανα είναι …στοιχειωμένα;
- Τι να σου πω βρε φίλε!
- Εγώ προτείνω να φέρνουν τον δικό τους καφέ, μέσα σε θερμός! Θα είναι πιο οικονομικά έτσι, δεν θα είναι, λες;
- Είναι και το άλλο! Ένα δείπνο που παρατέθηκε στο μουσείο της Ακρόπολης κόστισε γύρω στα οκτώμισι χιλιάρικα! Πόσοι ήταν οι πρόεδροι κάποιων επιτροπών που παρακάθισαν και τι έφαγαν, θα σε γελάσω!
- Πάντως φασολάδα αποκλείεται να ήταν! Με μπόλικα χορταρικά και ελιές από τις δικές μας! Δεν θα πληρώναμε τόσα! Και είναι και υγιεινά!
- Και μετά σου λέει καμαρώνουμε για τη Μεσογειακή διατροφή! Τι να σου κάνει κι ο λαός! Ό,τι βλέπει, κάνει κι αυτός!