Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Όχι, εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω! Έχω αυτό το ελάττωμα!
- Καλά, χαζός είσαι; Το θεωρείς ελάττωμα; Δεν πας καλά μου φαίνεται!
- Ωραίο πράμα η αμνησία!
- Συνεχίζεις, βλέπω, τις βλακείες σου!
- Δεν είναι καθόλου βλακείες.
- Άλλοι παίρνουν φάρμακα για να θεραπεύσουν την αμνησία τους και εσύ θέλεις να έχεις αμνησία, να μη θυμάσαι; Μπας και θες να ξεχάσεις τίποτα που σου είναι δυσάρεστο και λες τέτοια πράματα;
- Κοίτα να σου πω! Η αμνησία κάνει καλό, το να ξεχνάς κάνει καλό! Άσχετα αν τώρα τελευταία αποδεικνύεται ότι δεν κάνει καλό, γιατί κανείς δεν υπολόγιζε τέτοιες καταστάσεις.
- Πας να με μπερδέψεις μου φαίνεται! Εξηγήσου καλύτερα!
- Τώρα τελευταία μαθαίνουμε ότι όλο και περισσότεροι έλληνες είχαν αμνησία! Αν συνεχίζουν και έχουν δεν το γνωρίζω, μπορεί να το μάθουμε αργότερα και ίσως, πάλι, ποτέ!
- Τι; Έγινε κανένα γκάλοπ και βγήκαμε ότι πάσχουμε από αμνησία; Μας ζηλεύουν! Για αυτό τα γράφουν αυτά. Άκου με που σου λέω! Κακεντρέχειες. Βγαίνει ο κάθε επιστήμονας και αραδιάζει ό,τι του κατέβει. Σιγά μην κυκλοφόρησε και ερωτηματολόγιο. Εγώ δεν έχω ακούσει τίποτα.
- Και όμως, φίλε μου, οι έλληνες ξεχνάνε, διότι, μιας και το έφερε η κουβέντα δεν θα βρισκόμασταν σε αυτό το χάλι αν είχαμε μνήμη! Αλλά δεν είχαμε, οπότε όντως έχουμε αμνησία!
- Διαφωνώ!
- Ξέρεις πόσοι έλληνες ξέχασαν να δηλώσουν…
- Τι; Τα παιδιά τους, στο ληξιαρχείο;
- Άσε τις μπούρδες και δες εδώ! Και αυτός και εκείνος και χιλιάδες από εδώ και εκατομμύρια από κει. Κανείς δεν μπορούσε να θυμηθεί γιατί ξέχασε να τα δηλώσει! Η άλλη σου λέει είχε καταθέσεις στην τράπεζα καμιά εξακοσαριά χιλιάδες και δεν μπορούσε να θυμηθεί από πού τα είχε. Θυμηθείτε καλή μου κυρία, από πού είναι αυτά τα λεφτά; Κάντε μια προσπάθεια. Κάτι θα σας έρθει! Αδύνατον, σου λέει! Δεν μπορώ να θυμηθώ! Μα, λένε οι άλλοι, τα εισοδήματά σας δεν επιτρέπουν να έχετε τόσο κομπόδεμα. Μα δεν μπορώ να θυμηθώ, τι να σας κάνω; Έχω πάθει αμνησία!

- Αυτή φταίει. Ξέχασε ότι παλιά υπήρχαν και σεντούκια;