Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Πιάσαμε πάτο ή δεν πιάσαμε;
- Γιατί θες να μάθεις;
- Για να ξέρω, να  χαρώ ή να μην χαρώ;
- Και πότε θα χαρείς;
- Άμα πιάσουμε πάτο!
- Μωρέ μπράβο! Δεν το περίμενα αυτό από σένα! Άκου να δεις δηλαδή!
- Μη είσαι βλάκας! Να χαίρεσαι άμα πιάσουμε πάτο!
- Και γιατί;
- Διότι άμα πιάσουμε πάτο, τι έχει μετά; Έχει τίποτα; Δεν πάει άλλο. Τέλος!
- Εμ!
- Βρε, χαϊβάνι, μετά τον πάτο θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση!
- Λες; Σίγουρα;
- Όχι, βήχω! Σίγουρα βέβαια! Διότι όσο δεν πιάνουμε πάτο και όσο αργούμε να πιάσουμε, κακό του κεφαλιού μας.  Θα αργήσουμε να σηκώσουμε κεφάλι, μπας και πάρει το μάτι μας τίποτα χαρμόσυνο!
- Και θα αρχίσουμε πάλι όπως πρώτα;
- Α! Όλα κιόλα, αυτά ξέχασέ τα! Δεν έχει τέτοια! Το πλούσιο πανηγύρι της εύφορης κοιλάδας, ξέχασέ το!
- Τέλος πάντων!
- Όχι τέλος πάντων! Όχι τέλος πάντων! Να ευχαριστάς και το Θεό άμα πιάσουμε πάτο!
- Βρε που καταντήσαμε! Είσαι σίγουρος;
- Έτσι γίνεται πάντα, μετά την κάθοδο έρχεται η άνοδος, και το ανάποδο! Το ένα το είδαμε, να δούμε και το άλλο και να ξεμπερδεύουμε!
- Και άμα, άμα λέω, πιάσουμε πάτο και μείνουμε εκεί; Και δεν μπορούμε να σηκωθούμε, που ξέρεις , μπορεί αν συμβεί κι αυτό! Να πιάνουμε τοίχο και να μην έχει πουθενά κάπου να σκαρφαλώσουμε;
- Αποκλείεται, δεν είναι δυνατόν!
- Βρε, μου φαίνεται πολύ παράξενο όλο αυτό! Από την μια μέρα στην άλλη!
- Α! μη μου τα λες αλλιώς τώρα! Εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο! Δεν είπα από τη μια μέρα στην άλλη!
- Τι; Από τον ένα χρόνο στον άλλον;
- Ούτε αυτό είπα!
-Από τη μια πενταετία στην άλλη;
- Ούτε αυτό είπα!
- Τι στα κομμάτια λες; Από τον ένα αιώνα στον άλλον;