Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Φάγαμε πόρτα, όπως κατάλαβες!
- Φάτσα φόρα;
- Βρε, μας έσπασε και τη μύτη!
- Πολύ άσχημα; Μας χάλασε τη μόστρα;
- Μη το συζητάς! Ό,τι και να πεις είναι ανένδοτοι!
- Καλά, τώρα! Τι θα πουν κι αυτοί;
- Λένε, λένε! Σε πληροφορώ ότι λένε και πολλά μάλιστα!
- Σαν τι δηλαδή;
 - Ότι από πάντα είχαν πλήρη συνείδηση των ιστορικών ευθυνών τους για τα εγκλήματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου!
- Και πού τα είπαν αυτά; Δεν ήταν εκεί κανείς, να τους πάρει παραμάζωμα; Μας δουλεύουν ψιλό γαζί! Έτσι είναι οι συνειδήσεις;  Σιγά σιγά θα μας πουν ότι τους δημιουργήσαμε και ψυχολογικά προβλήματα. Θα βγούμε και φταίχτες από πάνω! Θα δεις! Θα μας το πουν!
- Σιγά, ρε! Είσαι υπερβολικός!
- Υπερβολικός; Εγώ; Βρε, όλα βαλ’ τα μέσα!
- Δηλαδή εμείς φταίμε για τις καταστροφές, για τα υποχρεωτικά δάνεια, για την καταναγκαστική εργασία, για τις χαμένες ζωές, για τα χαμένα χρόνια;
- Αμέ!
- Αποκλείεται!
- Γιατί; Το αποκλείεις, δηλαδή, να σου πουν ότι εμείς φταίμε για όλα αυτά; Να μας νικούσατε να μην μπαίναμε στη χώρα σας. Αφού σας νικήσαμε, ήσασταν υπό κατοχή! Πόλεμος ήταν!
- Α ρε, πήγαινε από κει! Όλο βλακείες λες! Δεν γίνονται αυτά τα πράματα. Πάντως οι γερμανοί αρνούνται οτιδήποτε. Σου λέει αυτή η υπόθεση έκλεισε το 1945! Αποζημιώσεις τέλος! Ότι ήταν να πάρουμε το πήραμε!
-Ναι! Τα πήραμε και μετά! Πόσοι και πόσοι πήγαν εργάτες στη Γερμανία; Δουλειά στις φάμπρικες! Χωρισμένες οικογένειες! Γιατί; Έτσι, από καλοσύνη; Και σου λέει, έφευγαν οι επιταγές τότε για την χαροκαμένη χώρα. Λεφτά ήταν κι αυτά! Χόρτασε κόσμος και κοσμάκης με τα λεφτά αυτά. Άμα δεν ήμασταν εμείς, τι θα κάνατε τότε; Πού θα πηγαίνατε να δουλέψετε; Όλα δικά σας τα θέλετε!
- Μωρέ, τι ωραία δικαιολογία!
- Και το απόσταγμα της όλης ιστορίας είναι ότι δήλωσαν ευθαρσώς ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το μέλλον πια και όχι το παρελθόν!
- Εμ, Βέβαια! Το μέλλον έχει τώρα …ζουμί!