Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Εγώ φταίω μετά;
- Για ποιο πράμα;
- Να πάρω τις παραλίες και να πάω να την αράξω!
- Μπα! Δεν θα στο συνιστούσα! Κάνει ακόμη κρύο!
- Βρε, θα τις πάρω και θα πω κι ένα τραγούδι!
- Α! Είναι ωραία να τραγουδάς δίπλα στη θάλασσα! Ρομαντζάδα!
- Δούλευέ με εσύ, δούλευέ με!
- Δεν σε δουλεύω, ρε, αλλά μου φαίνεται παράξενο να πιάσεις τις παραλίες.
- Βρε θα τις πιάσω και θα κατεβάσω τα ουζάκια μου και τους μεζέδες μου και να πάτε να πνιγείτε όλοι σας! Σας βαρέθηκα πια! Ξύπνησε το ελληνικό μέσα μου! Γιούρια στα παλιούρια!
- Αμάν βρε μεγάλε! Πώς και το αποφάσισες έτσι;
- Διότι δεν ανέχομαι άλλο να ακούω %$#@*!%@! Για αυτό!
- Τι άκουσες πάλι και δεν σε πιάνουν τα χάπια σου;
- Αυτά που λένε ευρωβουλευτές, όχι δικοί μας, ξένοι!
- Και τι είναι αυτοί και τους έπιασε ο πόνος;
- Καλά, εσύ μαζί μας είσαι ή με τους άλλους;
- Όχι, βρε παιδάκι μου, με παρεξηγείς, αλλά είπες ξένοι και αντραλίστηκα! Μπράβο τους πάντως!
- Λοιπόν, αυτοί οι ευρωβουλευτές είναι υπεύθυνοι να διερευνήσουν τα της τρόικας σχετικά με τις ευρωπαϊκές χώρες που μπήκαν στο μνημόνιο!
- Μπα; Υπάρχει και τέτοιο; Είδες, ρε τι είναι Ευρώπη!; Άλλος αέρας, όχι σαν και εδώ, μπάτε σκύλοι, αλέστε. Νοικοκυρίστικα πράματα. Τι είναι; Εκατομμύρια εδώ, εκατομμύρια εκεί, που είναι τα εκατομμύρια; Δεν έχει παπατζήδες έξω! Άμα μυρίζει Ευρώπη, είναι άλλο πράγμα!
- Συνεχίζω και κόψε το δούλεμα! Αυτοί λοιπόν αποφάνθηκαν ότι ναι μεν ήταν απαραίτητη η τρόικα αλλά έγιναν και λάθη και έβγαλαν αποφάσεις με το …πιστόλι στον κρόταφο!
- Τι μου λες; Και που ήταν τόσο καιρό που φωνάζαμε και φωνάζουμε ότι δεν αντέχουμε; Είχαν πεταχτεί στο περίπτερο για τσιγάρα; Ή μας έπαιξαν στη λοταρία με ποια χώρα θα παίξουμε ρώσικη ρουλέτα και σηκώσαμε αμέσως χέρι εμείς, κύριε, κύριε, εγώ, εγώ! Γιατί ήθελαν να δουν και τα αποτελέσματα μιας εκκωφαντικά πιεστικής πολιτικής!
- Αυτό πάντως που …βγήκαν και πιστόλια δεν μ’ αρέσει καθόλου! Θα μας χαλάσει το μαλλί!