Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Μηδένα προ του τέλους μακάριζε!
- Τι θες να πεις;
- Τι να πω; Μπορεί όλα να είναι θαυμαστά, υπέροχα και γαλήνια, αλλά στην ουσία να μην είναι, απλώς να φαίνονται ότι είναι!
- Για συνέχισε να δούμε που το πας!
- Δεν το πάω πουθενά! Μόνο του πηγαίνει.
- Για εξηγήσου!
- Μπορεί κάποια στιγμή να καμάρωνες, να ζήλευες, να παίνευες την κατάσταση κάποιου και να ήθελες να ήσουν κι εσύ εκεί, αλλά στο τέλος να μακαρίζεις τον εαυτό σου που δεν ήσουν εκεί, αλλά βρισκόσουν χιλιόμετρα μακριά. Γιατί αποδείχτηκε ότι όλη η παρελθούσα ευδαιμονία ήταν ένα χάρτινο όνειρο. Που το έζησε μεν, αλλά κατάντησε μπούμερανγκ και τον κατέστρεψε!
- Κατάλαβα για ποιον μιλάς! Είδες τι είπε ο εισαγγελέας; Πρότεινε ισόβια!
- Είδες; Χάνεις τα αυγά και τα πασχάλια! Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν το άλλο που είπε ο εισαγγελέας. Μου έκανε τρομερή εντύπωση, μέχρι πλήρους κωφώσεως!
-Ποιο;
- Αυτό που είπε ότι πήρε τόσες μίζες που δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος να τις υπολογίσει!
- Τι λες βρε παιδάκι μου; Είχε χάσει το λογαριασμό δηλαδή;
- Μάζευε προφανώς από παντού! Πάρε από δω, πάρε από κει, από παραπέρα, από όπου τελικά μπορούσε και μετά δώσε …και μένα μπάρμπα! Αποδείχτηκε ότι υπήρχε μια ακόρεστη δίψα για όσο το δυνατόν περισσότερα! Φαντάσου δηλαδή για τι ποσά μιλάμε όταν χάνεις το λογαριασμό! Και εσύ καημένε μου δεν έχεις να πληρώσεις τη ΔΕΗ σου και πας και δίνεις κατοστάρικο κατοστάρικο μπας και γλυτώσεις το …κόψιμο!
- Είδες, λοιπόν; Μιλάμε για άλλες σφαίρες, μακρινές, πολυπόθητες και άπιαστες για μας τους πληβείους! Ε, ρε άμα ξέρει ο κόσμος να ζει…
- Θα ήθελες όμως να ζήσεις την τωρινή του συνέχεια;
- Έχεις δίκιο, ρε! Κάπου χάνουμε το μέτρο και βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στα …, άσε να μην το πω, και ζαλιζόμαστε και χάνουμε την αίσθηση του μέτρου και της πραγματικότητας.
- Ίσως αποδεικνύεται ότι είναι το αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας εποχής που ζήσαμε, που χαρήκαμε και τελικά χάσαμε! Για να αποδειχτεί περίτρανα ότι η εποχή ακολουθεί τους ανθρώπους της, τις σκέψεις τους, τα όνειρά τους, θεμιτά και αθέμιτα…

- Είναι ευλογία να κοιμάσαι ήρεμος το βράδυ…