Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Από κάπου να πιαστώ, ζαλίζομαι!
- Τι έπαθες παιδί μου; Να, κάτσε εδώ, στην καρέκλα!
- Δεν μπορώ ζαλίζομαι…
- Κάτσε, ντε, τότε… Μήπως θες να ξαπλώσεις; Ξάπλωσε εδώ στον καναπέ…
- Α! Πα πα, ούτε εδώ, ζαλίζομαι περισσότερο…
- Ε! Τότε κάτσε όρθιος! Τι να σου πω! Εδώ, δεν θες, εκεί δεν θες! Αποφάσισε μόνος σου! Καλά στο πάτωμα ξάπλωσες;
- Για τα πατώματα είμαστε! Εδώ είναι καλύτερα, δεν φαινόμαστε.
- Γιατί; Μας κυνηγάει κανένας; Πρέπει να κρυφτούμε;
- Να κρυφτούμε; Πες το κι έτσι! Γιατί όχι; Να κρυφτούμε από το κακό το ριζικό μας!
- Τι έπαθες πάλι; Σε βλέπω λίγο χάλια!
- Δεν διάβασες; Δεν είδες; Μεγάλωσε το χρέος, λέει!
- Και τι σημαίνει αυτό;
- Έλα μου ντε! Τι μπορεί να σημαίνει; Τόσα δάνεια, τόσα …δώσε και μένα μπάρμπα, και τίποτα δεν έγινε; Έστω μια σπίθα στο βάθος του ορίζοντα; Πάνε χαμένα τόσα που κάναμε; Τόσος κόπος και στερήσεις; Τζάμπα όλα; Για αυτό είμαι καλύτερα στα πατώματα. Δεν ζαλίζομαι εδώ. Για να εναρμονίζομαι με το περιβάλλον. Να είμαι μέσα στην εποχή!
- Μήπως έγινε κάποιο λάθος;
- Για τέτοια είμαστε; Τα λάθη ήταν κάποτε. Τώρα δεν επιτρέπονται λάθη!
- Και;
- Και! Το θέμα είναι η πρόσκληση!
- Τι πρόσκληση; Περιμένεις από πουθενά καμιά πρόσκληση; Παντρεύεται κανείς; Έχετε γάμο;
- Δεν ακούς που βαράν τα νταούλια; Για ποιον χτυπάει η κουδούνα; Πλησιάζει ο γάμος και η πρόσκληση με φοβίζει. Διότι δεν θέλω να την πάρω. Δεν μπορώ να συμμετάσχω στη λίστα γάμου, διότι δεν θα είναι προαιρετική. Υποχρεωτική θα είναι! Και στο κάτω κάτω δεν θέλω να πάω σε κανένα γάμο. Πήγα σε πολλούς. Φτάνει!
- Υπονοείς κάτι;
- Όρσε να μην στα χρωστάω! Άει σιχτίρ και εσύ και …το μυαλό σου! Ε! Που πας; Φεύγεις; Δώσε ένα χεράκι να σηκωθώ,. Εδώ κάτω θα μ’ αφήσεις;

- Είσαι τυχερός που δεν παρεξηγούμαι εύκολα, αλλιώς…