Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ


- Μ’ αρέσει που παραπονιούνται!
- Ποιοι πάλι;
- Δεν κάνουν το σταυρό τους λέω εγώ, ανοίγουν στόμα και μιλάνε!
- Θα μου πεις για ποιους μιλάς;
- Είναι αναιδέστατοι, ρε, …μιλάνε κιόλας!
- Θα με σκάσεις, επιτέλους!
- Αυτοί να σκάσουν! Θα μας κάψει ο Θεός, ρε! Με τέτοια που βλέπει!
- Ε! Δεν έχεις το Θεό σου! Θα μου πεις ή να σηκωθώ να φύγω; Μ’ ακούς ή δεν μ’ ακούς;
- Τι να σ’ ακούσω, ρε! Για να σ’ ακούσω είναι; Δεν βλέπεις τι γίνεται; Η ανεργία λέει, χτυπάει ταβάνι! Ειδικά στους νέους! Και οι υπόλοιποι; Είναι οι μεσήλικες που έχουν δουλειά; Χα, χα! Καλά που ακούμε κι αυτά και γελάμε. Γιατί αν περιμένουμε από την τηλεόραση να δούμε καμιά κωμωδία για να γελάσει το πικραμένο μας χείλι… ζήτω που καήκαμε… χιούμορ παρελθόντων ετών! Για ρώτα τους αν μπορούν να τα βγάλουν πέρα!
- Και ποιοι να μην μιλάνε;
- Όλοι αυτοί που δουλεύουν! Και δεν εννοώ εντός της χώρας. Αυτοί …δουλεύουν εαυτούς! Διότι υποτίθεται ότι με τη δουλειά σου βγάζεις λεφτά για να περάσεις την καθημερινότητα σου, να βάλεις και κανένα φράγκο στην άκρη για τα γεράματα…
- Μη με κάνεις και γελάω… και γελάω άγαρμπα!
- Διάβασες τι είπε ο ΟΟΣΑ;
- Ποιος είναι αυτός; Τον ξέρω; Γνωστός μας είναι;
- Οργανισμός είναι, ρε χαϊβάνι! Ο γνωστός… που βγάζει κάτι στατιστικές!
- Και τι λέει; Για την ανεργία; Και πως τα βλέπει τα πράγματα;
- Για μας…, όπως τα ξέρεις και τα ξέρω! Μαύρα κι άραχνα!
- Ωραίο χρώμα! Για λέγε.
- Στο εικοσιοκτώ έφτασε η ανεργία στη χώρα!
- Ωραία! Δηλαδή, περίπου ο ένας στους τρεις κερδίζει! Είναι τελικά λαχείο!
- Ναι, αλλά τι γίνεται στη Γερμανία; Μέσα στη χρονιά, θα πέσει και κάτω από το πέντε τοις εκατό, σου λέει! Τι κλαίγονται, μετά; Γιατί παραπονιούνται; Και μην τυχόν ακούσω ότι είμαι τεμπέλης και για αυτό τα παθαίνω όλα αυτά, αλίμονο τους! Αλίμονο τους!
- Παρεμπιπτόντως, μήπως ξέρεις τίποτα για καμιά δουλειά; Ψάχνω μια δεύτερη δουλειά για να τα φέρω βόλτα!
- Μα αφού… εσύ δεν δουλεύεις! Τι δεύτερη δουλειά ψάχνεις;
- Αφού δεν μπορώ να βρω μια πρώτη δουλειά, είπα, μπας και βρω καμιά δεύτερη!