Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Άντε τυχερέ, σου ‘φεξε, θα πάρεις λεφτά!
- Άνθρακες ο θησαυρός!
- Τι εννοείς; Δεν;…
- Δυστυχώς, δεν…
- Κακομοίρη μου! Κρίμα! Αλλά έτσι κι αλλιώς πόσα ήταν; Σιγά το ποσό!
- Σιγά το ποσό; Εδώ δεν έχουμε να φάμε… Θα λίγδωνε λίγο το εντεράκι μας! Κάτι ήταν κι αυτά. Κουτσά στραβά θα βολευόμασταν. Μετά είχε ο Θεός!
- Βρε, ο Θεός έχει… Εμείς δεν έχουμε… Και δε μου λες; Τι πήγε στραβά; Γιατί δεν έκατσε η δουλειά;
- Εμ, πώς να κάτσει; Αφού δεν πληρώ τις προϋποθέσεις!
- Δηλαδή;
- Χρωστάω!
- Πολύ πρωτότυπο! Γίνε πιο σαφής!  Δεν μας είπες τίποτα καινούριο. Σε λίγο θα μας πεις ότι ανακάλυψες την Αμερική!
- Όποιος χρωστάει εισφορές δεν μπορεί να πάρει το επίδομα.
- Καλά, εσύ δεν έκλεισες το μαγαζί σου επειδή δεν έβγαινες;
- Εμ, από καλοσύνη το έκλεισα; Χρωστάω δεξιά κι αριστερά…, ένα σωρό τρύπες θέλουν βούλωμα και δεν μπορώ να τις κλείσω. Έκλεισα το μαγαζί κι ησύχασα. Τρόπος του λέγειν, δηλαδή. Απλώς δεν έχω τα έξοδα να τρέχουν… Τα άλλα παραμένουν ως είχαν… Άσε, μη το συζητάς! Αν πήγαινε καλά το μαγαζί θα το έκλεινα; Αν μπορούσα να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις μου, θα είχα όλες αυτές τις τρύπες;… Όχι βέβαια. Ούτε εισφορές θα χρώσταγα, ούτε τίποτα. Τόσα χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, πώς πήγαινα; Τώρα ήρθε η κρίση και μας πήρε και μας σήκωσε. Και κανενός δεν ιδρώνει το αυτί. Όχι, κύριε, χρωστάς και πρέπει να πληρώσεις! Το ξέρω ότι χρωστάω, αλλά τι να κάνω; Ούτε οφ σορ εταιρίες έχω, ούτε καταθέσεις, ούτε κρυμμένα σεντούκια. Πώς να σε πληρώσω; Φέρε την ανάπτυξη, να δουλέψω, να βγάλω λεφτά για να σε πληρώσω. Διαφορετικά, εσύ θα κρατάς τις τρύπες και εγώ απλώς θα τις κοιτάω! Βγάλε άκρη έτσι! Βγάζεις; Δε βγάζεις;
- Και όλοι οι υπόλοιποι που έχουν τα μαγαζιά τους, τις επιχειρήσεις τους, πάνε καλά; Για αυτό δεν τα κλείνουν;
- Νομίζεις!