Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Ένα πρόβλημα το έχω!
- Τι θες να πεις; Δεν είσαι καλά; Κάπως σε βλέπω! Έχεις πυρετό; Για να δω!
- Μπορεί να είναι και πυρετός! Φωτιά πήρε το μυαλό!
- Παίρνει κι αυτό φωτιά;
- Γιατί; Γιατί να μην παίρνει; Άμα σκέφτεσαι πολύ, τι θα σου κάνει; Με τόσες στροφές νύχτα μέρα είναι να μην πάρει φωτιά; Καίγεται κιόλας!
- Καίγεται;
- Ναι, καίγονται οι φλάντζες!
- Και δε μου λες; Το μυαλό παίρνει στροφές νύχτα μέρα; Τη νύχτα δεν ξεκουράζεται καθόλου;
- Γιατί, εσύ πιστεύεις ότι ξεκουράζεται;
- Νύχτα είναι, η φύση ησυχάζει, όσο να πεις, θέλει και το μυαλό να ξεκουραστεί, να χαλαρώσει!
- Έλα μου, ντε! Που ακόμη και τη νύχτα το βάζουμε να δουλεύει τώρα πια! Διότι δεν προλαβαίνει, ο χρόνος είναι λίγος για να σκεφτεί και να βγάλει κανένα λογικό συμπέρασμα. Οπότε χτυπάει υπερωρίες!
- Λες για τα τελευταία, ε;
- Είναι να μην πω; Η πόρτα χτύπησε και στην Κύπρο!
- Και τώρα;
- Τώρα τι; Μόνοι μας τα φτιάξαμε, μόνοι μας τα χαρήκαμε, ας τα λουστούμε τώρα! Έχει αλλάξει ο άνθρωπος, πια! Αφήσαμε να μας αλλάξουν, μας άρεσε το καινούριο μας κουστούμι και καμαρώναμε μπροστά στον καθρέφτη για την καινούρια μας φορεσιά, για τα καλά μας τα παπά! Βλέπαμε τον εαυτό μας πιο μεγάλο, σπουδαίο, να μπορεί να καμαρώνει και να λιμπίζεται κι αυτός μεγαλεία, όρθιοι στεκάμενοι με ένα ποτό στα χέρια, να χαϊδεύεται από τα μαλθακά μας δάχτυλα!
Και τώρα, τι; Ό,τι και να αλλάξει, τίποτα σαν πρώτα. Δεν θα προλάβουμε να αλλάξουμε εμείς! Είμαστε σε μια ρότα που βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν μπορείς να τραβηχτείς να γλυτώσεις. Όχι ότι δεν υπάρχουν άλλοι που βγάζουν λεφτά με αυτή την κρίση! Υπάρχουν! Αλλά δεν είμαστε εμείς! Εμείς είμαστε αυτοί που θα αντικαταστήσουμε τη ζάχαρη με το χαρουπόμελο, θα κοιτάμε μη μας πέσει καθόλου αλεύρι κάτω στο χώμα και πάει χαμένο, θα διώξουμε όλα τα εργαλεία της κουζίνας γιατί καίνε ρεύμα, και θα ψάχνουμε απεγνωσμένα σε κάποια αποθήκη να βρούμε πεταμένο το βαρύ γουδί και το γουδοχέρι του, και αυτό πάλι δεν είναι σίγουρο ότι θα βρεθεί!
- Δηλαδή δεν φταίνε οι Γερμανοί;
- Ποιος το είπε αυτό; Αυτοί την δουλειά τους κάνανε και κάνουν. Εμείς που ήμασταν τόσα χρόνια!
- Πάει, δεν είμαστε… δεν είμαστε…
- Ακόμη είμαστε στα χαμένα, ακόμη δεν καταλαβαίνουμε τι γίνεται για να δούμε μπροστά, να φτιάξουμε, να ξαναγεννηθούμε από την αρχή, μόνο τότε θα δούμε φως στο τούνελ… αλλιώς;…
- Αλλιώς τι;