Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Εκτός του ότι έχουμε πρόβλημα μνήμης, έχουμε και πρόβλημα όρασης.
- Μπα, εγώ δεν ξεχνάω, δόξα τω Θεώ, θυμάμαι πολύ καλά. Και το μάτι μου; Αετίσιο! Μια χαρά βλέπω! Άλλοι μάλλον έχουν το πρόβλημα!
- Αλλού γεννούν οι κότες και αλλού τα κακαρίσματα!
- Τι θες να πεις;
-Όλο τι θες να πεις είσαι! Βάλε το μυαλό σου λίγο να δουλέψει! Έτοιμο φαΐ περιμένεις κάθε φορά! Πλημμύρισε ο εγκέφαλος μας πληροφόρηση. Δεν προλαβαίνεις να …χωνέψεις καμία. Λιθοβολισμός γεγονότων, κόσμος πάει κι έρχεται, συμβάντα και μια λύπη να σέρνεται άδικα από παράθυρο σε παράθυρο αγκαζέ με μεγαλόστομες ανακοινώσεις!
- Θα ρωτήσω πάλι τι εννοείς και θα με περιλάβεις! Γίνε πιο ξεκάθαρος για να εννοήσω!
- Για τον αχταρμά στην εκπαίδευση εννοώ, που παίρνει κουτρουβάλα φοιτητές και τις οικογένειες τους. Αλλαγές, πολλές αλλαγές που από ό,τι κυκλοφορεί γίνεται για το καλό της εκπαίδευσης  γενικότερα.
- Πάντως μια που το αναφέρεις, τώρα που το θυμάμαι…
- Μπα απέκτησες μνήμη ξαφνικά;
- Αφού σου είπα, δεν ξεχνάω εύκολα…
- Για συνέχισε να δούμε…
- Λες και εκπαίδευση είναι μόνο τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Όλοι από εκεί ξεκινούν… Λες και έχουν πάθει αμνησία για τις προηγούμενες βαθμίδες μέχρι να φτάσεις εκεί. Πόσα χρόνια θυμάμαι, στην ουσία δεν έγινε καμία αλλαγή. Έρχεται ο ένας, εγώ θα την σώσω, έρχεται ο άλλος, α, παπα, τι χάλια είναι αυτά…! Εγώ θα βάλω τα πράγματα σε μια σειρά.  Ένα πράγμα, ράβε ξήλωνε δηλαδή, και στην ουσία; Τίποτα! Άλλαζε η βιτρίνα, έβαζε τα γιορτινά της, άναβαν βεγγαλικά, φώτιζε ο ουρανός και ατενίζαμε τον υπέρλαμπρο ουρανό με ανοιχτό το στόμα και ψιθυρίζαμε όλοι μαζί σαν χάνοι… τς… τς… τς… Βρε κλείσε το στόμα μη σου μπει καμία μύγα και θα έχουμε άλλα τραβήγματα… Και μας έμεινε κι ένα πρόβλημα στο αυχενικό από το πολύ το κοίταγμα. Και από τότε, μας έμεινε το κοιτάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο!
- Καλά το πας!