Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Γιατί έχεις κατεβασμένα μούτρα;
- Τι εννοείς δηλαδή; Μια χαρά είναι τα μούτρα μου!
- Όχι μην το πεις! Δεν βλέπω τις πλερέζες που κρέμασες...; Μαύρη μαυρίλα…
- Εσύ τι περίμενες δηλαδή; Να είμαι μέσα στην καλή χαρά; Σαν να μην τρέχει τίποτα; Δεν βλέπεις τι γίνεται; Από επεισόδιο σε επεισόδιο πάμε. Κάθε μέρα και ένα καινούριο επεισόδιο από το σήριαλ “Αμάρτησα για μια χούφτα …ευρώ”!
- Θα…
- Αναρωτιέμαι τόσα χρόνια πώς αντέξαμε και επιβιώσαμε! Οι υψηλά ιστάμενοι κάθε φορά μας αποδεικνύουν ότι …πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, την οποίαν ξέρουν και την κρύβουν πολύ καλά. Και εις υγείαν του κορόιδου. Και όπου κορόιδο εγώ και εσύ. Τόσες δεκαετίες μόνο με δάνεια και προγράμματα ζούσαμε και προχωρούσαμε μπροστά. Έτσι νομίζαμε δηλαδή. Μηδέν εργασία, μηδέν παραγωγή. Διασκέδαση και χαρά μέχρι την επόμενη δόση. Καλομάθαμε και εμείς και ανακαλύψαμε ότι με τη δουλειά δεν έχει χαΐρι και προκοπή. Είδες εσύ κανέναν να έχει πάει μπροστά δουλεύοντας; Για βαλ’ τα κάτω! Πρόσθεσε και αυτά, πρόσθεσε και τα άλλα. Νεροκουβαλητές από την μια βρύση στην άλλη. Και με κάτι γκούμια να! μετά συγχωρήσεως. Και με κάτι τρύπες να! ξανά μετά συγχωρήσεως!
- Να…
- Κοίτα να σου πω, δεν έχουμε μάθει να δουλεύουμε. Αυτό παρ’ το χαμπάρι και αντίρρηση  ουδεμία. Μας έμαθαν και μας άρεσε ο εύκολος δρόμος. Και νομίζεις ότι θα αλλάξει η κατάσταση και θα επιστρέψουμε στην παλιά μας καλή ζωή; Ξέχνα τα αυτά. Ό,τι είδαμε είδαμε, ό,τι φάγαμε φάγαμε. Δεν έχει άλλο. Μέχρις εδώ ήταν.
- Και…
- Και πάνω από όλα αποδείχτηκε περίτρανα, με κάθε επισημότητα και με πλήρη δόξα και τιμή ότι αυτή η χώρα ποτέ δεν λειτουργούσε σωστά. Δεν υπήρχε πουθενά μια σωστή σειρά. Από πού να αρχίσεις και από πού να ξεκινήσεις; Ένα ξέφραγο αμπέλι ήμασταν. Και περιμένουμε να αλλάξουμε όλοι τώρα, και οι επάνω και οι κάτω για να δει αυτή η χώρα θεού πρόσωπο;  Εδώ μια λίστα έχουμε και πόσες φορές την πήγαν και την έφεραν! Και κάθε τόσο, να και λίγο σασπένς! Και ακόμη το παιδεύουμε. Ακούς κάπου κάπου, μην ανοίξω το στόμα μου και πω. Πες, ντε! Αυτό θέλουμε όλοι.
-Ζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ……………….