Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ




- Διαφωνώ ριζικά!
- Κανείς δεν περίμενε κάτι διαφορετικό!
- Μα είναι πράγματα αυτά; Αλλάζουν όλο το χάρτη της βδομαδιάτικης πορείας των εργασίμων και των αργιών! Τελευταίο προπύργιο ενός παρελθόντος που προφανώς θα μείνει μόνο στις αναμνήσεις ελαχίστων προνομιούχων. Διότι αν δεν έχεις ζήσει κάτι πως μπορεί να έχεις αναμνήσεις; Και όσο το παρελθόν χάνεται στο βάθος τόσο εξανεμίζονται και οι αναμνήσεις.
- Λες για τις Κυριακές που θα είναι τα μαγαζιά ανοιχτά!
- Και τι θα γίνει με αυτό; Θα αυξηθεί ο τζίρος; Μάλλον θα απλωθεί! Και ποιος μπορεί να απασχολεί προσωπικό; Σου λέει, θα αυξηθούν τα έσοδα, οπότε μπορείς να έχεις προσωπικό. Άρα κερδισμένος θα βγεις. Ενώ οι υπόλοιποι που δεν θα ανοίγουν; Σταυρόλεξο επιπέδου πέντε!
- Όπως έξω! Εκεί δουλεύουν και τις Κυριακές.
- Και ποιος θα πάει εδώ να ψωνίσει κυριακάτικα; Θα εξαφανιστεί η πιο αγαπημένη σιέστα της εβδομάδας; Δεν θέλουν να επιστρέψουμε σε περασμένες δεκαετίες; Επιστρέφουμε! Μα ας αφήσουμε απείραχτη την Κυριακή, όπως και τότε! Την Κυριακή περιμένει η ανάπτυξη για να εμφανιστεί; Για αυτό αργεί; Τότε η Κυριακή είχε μια άλλη τελετουργία. Είχε άλλο άρωμα. Τότε ο χρόνος σταματούσε, το μυαλό έπαιρνε ανάσα, τα λόγια μεταξύ των ανθρώπων ακούγονταν σε γειτονιές και ταβέρνες, η φτώχια είχε άλλο χρώμα, προσπαθούσε να ανέβει ένα σκαλί παραπάνω, να σεργιανίσει πέρα δώθε, να περιμένει τη Δευτέρα να φανεί για μια καινούρια χαμογελαστή εβδομάδα! Η Κυριακή δεν είναι το θέμα, η αλλαγή είναι το θέμα. Η μετάλλαξη των μόνιμων - για πόσο καιρό ακόμη; - χαρακτηριστικών της καθημερινότητάς μας. Σβήνουν οι γειτονιές, οι παρεΐστικες συναθροίσεις, η ελληνικής καταγωγής ψυχανάλυση που όρθωνε την αισιοδοξία και άφηνε το βλέμμα να πετάξει μακριά, να ονειρευτεί! Ο μόνος στόχος είναι δουλειά, δουλειά, δουλειά και σκυμμένο το κεφάλι! Δεν είναι όμως έτσι!
- …