Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Είδες;
- Γιατί βλέπεται;
- Λέω, μήπως μπόρεσες!
- Αυτό δεν το μπορεί κανείς!
- Και τώρα;
- Τώρα τι;
- Τι λες να γίνει;
- Ηλίου φαεινότερον! Ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του και εμείς στα κάτεργα!
- Είπαν έχουμε ακόμη δύο χρόνια!
- Ζωής;
- Όχι, ύφεσης!
- Και τι σημαίνει αυτό;
- Σημαίνει ότι για δυο χρόνια ακόμη θα πούμε το ψωμί ψωμάκι!
- Και μετά τι θα τρώμε παντεσπάνι; Μας τα ‘παν κι άλλοι κι είδαμε χαΐρι και προκοπή!
- Γλυτώσαμε πάντως από το χάος! Το φαντάζεσαι;
- Δεν έχω τόσο μεγάλη φαντασία. Κατέβασα ρολά!
- Μα τόσοι και τόσοι δεν έλεγαν ότι πρέπει να ψηφιστούν για να δούμε Θεού πρόσωπο; Διαφορετικά θα εξακοντιζόμασταν στο πυρ το εξώτερον. Θα σερνόμασταν στα πατώματα!
- Κι άλλη φορά τα είπαν αυτά. Κάθε φορά που είναι να πέσουν υπογραφές όλοι πέφτουν πάνω μας για να πιστέψουμε ότι θα σωθούμε. Είδες μέχρι τώρα κανένα φως σωτηρίας; Μαύρα σκοτάδια και μαύρες πλερέζες. Προς τα πού να πας; Άντε καμιά Γερμανία, καμία Αυστραλία… Αντίο χώρα μου αγαπημένη. Όλοι με το διαβατήριο στο χέρι… Αφού συμφωνήσαμε να μην φεύγουν όλοι μαζί για να προλαβαίνουμε να τους αποχαιρετούμε. Άλλος τρένο, άλλος αεροπλάνο… πού να τους προλάβουμε όλους. Έτσι βγάλαμε ένα πρόγραμμα και τους αποχαιρετάμε όλους. Θα αδειάσει όλη η χώρα… Πόσοι θα μείνουν; Τρείς κι ο κούκος! Εμπρός στον δρόμο που χάραξε η ύφεση!
- Μην το λες, εγώ θα μείνω εδώ. Θα αλλάξουν τα πράγματα κάποια στιγμή! Θα δεις!
- Αυτήν την κάποια στιγμή αναζητούμε όλοι! Αλλά πού ‘ν’ την; Δεν την άκουσες την Αγγέλα που μας την είπε πάλι. Και μη σου πω ότι και έχει και δίκιο!
- Τι είπε πάλι;
- Εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τα του οίκου μας! Δεν έχει δίκιο; Του κουτρούλη ο γάμος, ένα πράμα!
- Έτσι ε; Να σου πω… Μην ξεχάσεις να της στείλεις και μπομπονιέρα!