Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Έκλεισες τραπέζι;
- Τι τραπέζι;
- Πρώτο τραπέζι πίστα!
- Μπα; Μπουζούκια θέλουμε;
- Γιατί όχι; Να μην το γιορτάσουμε;
- Τι να γιορτάσουμε; Έχουμε γιορτές και πανηγύρια; Γάμους ή αρραβώνες;
- Τίποτα από όλα αυτά! Να γιορτάσουμε την αρχή του τέλους!
- Τι τελειώνει δηλαδή;
- Η κρίση!
- Σιγά θα με πνίξεις! Άσε με να πιω το νεράκι μου με την ησυχία μου! Τι είναι αυτά που λες; Τελειώνει η κρίση; Φεύγει; Πότε; Να βγούμε να την αποχαιρετήσουμε!
- Δεν είναι έτσι όπως τα λες, αλλά τελικά συμφώνησαν τα μεγάλα οικονομικά κεφάλια. Αφού πήραμε και πάλι συχαρίκια για τον αγώνα μας και τις προσπάθειές μας.
- Ναι πήραμε κι από αυτά! Με αυτά θα χορτάσουμε. Παρηγοριά στον άρρωστο.
- Γιατί δεν είσαι λίγο αισιόδοξος; Δες το ποτήρι μισογεμάτο, όχι μισοάδειο!
- Εγώ το βλέπω τελείως άδειο. Και χωρίς πάτο μάλιστα! Μάλλον χρόνο αγοράσαμε για να φτάσουμε αισίως μέχρι τις γερμανικές εκλογές και μέχρι τότε έχει ο Θεός. Για μετά βλέπουμε, αν θα έχουμε κι εμείς, για να είμαστε αισιόδοξοι, όπως λες! Διότι έτρεξε και πρόλαβε για να το σώσει ο Σόιμπλε! Το δήλωσε ευθαρσώς! Δεν χάνει η Γερμανία από τη συμφωνία. Απλώς μειώνεται το εισόδημά της λόγω της μείωσης των επιτοκίων! Να έχουμε και το κεφαλάκι μας ήσυχο!
- Υπερβολές…, αφού μας θέλουν στο ευρώ!
- Κάνω ότι έχω πρόβλημα ακοής και συνεχίζω… Αυτή τη ριμάδα ανάπτυξη περιμένουμε, όχι να έρθει, δεν την περιμένουμε και τόσο γρήγορα, αλλά να ξέρουμε για πότε είναι προγραμματισμένη. Αυτό το καλοκαίρι; Τον επόμενο χειμώνα; Μετά από δυο τρία χρόνια; Πότε; Για να ξέρουμε να κανονίσουμε την πορεία μας. Να ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε γερμανικά για να φύγουμε μετανάστες ή να κάτσουμε στα αυγά μας; Γιατί αν μέχρι να μάθουμε γερμανικά έρθει και η ανάπτυξη δεν χρειάζεται να σκοτιστούμε και πολύ. Θα κάνουμε υπομονή αν είναι για τόσο λίγο. Έτσι κι αλλιώς για το καλωσόρισμα κάνα δυο λέξεις φτάνουν!
- Τελικά δεν σε βλέπω να κλείνεις τραπέζι!
- Όρσε, να μη στα χρωστάω!