Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



- Πώς τα βλέπεις τα πράγματα;
- Όπως είναι, δεν μπορεί να αλλάξουν, άσχετα αν πέφτουν πολλές μεταφράσεις. Ο καθένας τα βλέπει από τη δική του σκοπιά. Οι έξω κρατούντες αλλιώς, οι έσω αλλιώς και οι υπόλοιποι αναγκαστικά ακολουθούμε την οδό της απωλείας γιατί τα ζούμε διαφορετικά. Καμία αντίρρηση επί τούτου;
- Μα πώς, εδώ λένε ότι θα δούμε φως αν όχι του χρόνου, τον άλλο χρόνο οπωσδήποτε θα υπάρξει μια ανάκαμψη!
- Δηλαδή για το πότε ακριβώς δεν είναι σίγουροι, απλώς ξέρουν. Και πρώτα έλεγαν και ακόμη περιμένουμε. Και ξέρουν και οικονομικά! Εγώ που δεν ξέρω αναρωτιέμαι. Πώς θα δούμε το ελάχιστο φως αφού δεν έχουμε ούτε καλώδια, ούτε ρεύμα, ούτε μπαταρίες. Κεριά θα ανάψουμε; Θα κάνουμε και ατμόσφαιρα! Να σου πω, δεν θα είναι κακό!
- Κοίτα, λογιστικά δεν ξέρω αλλά δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο άσχετοι.
- Άσχετοι μπορεί να μην είναι, αλλά ο καθένας κοιτάει το δικό του το συμφέρον, δεν πάει να καεί και το παλιάμπελο, σου λέει. Το δικό του αμπέλι να παραμείνει άθικτο!
- Μα αφού σου λέει, από εδώ και πέρα θα πέσει πρόγραμμα, να πάρει μπρος η χώρα.
- Μπα; Κοίταξε να δει αν το ντεπόζιτο έχει βενζίνα; Μην τυχόν μείνει στο δρόμο και γίνουμε πάλι ρεζίλι! Διότι, δόξα τω Θεώ, μέχρι στιγμής μας έχουν κάνει, πολλές φορές, πέντε παράδες. Μη το ξεφτιλίσουμε τελείως. Ας δείξουμε και λίγο αυτοσυγκράτηση. Ας δείξουμε ότι μπορούμε να διοικηθούμε αυτοτελώς! Μεγάλα και μορφωμένα παιδιά είμαστε!
- Άρχισες πάλι τις υπερβολές σου…
- Σιγά να περάσουν οι γιορτές, να χωνέψουμε κουραμπιέδες, μελομακάρονα, γαλοπούλες, χοιρινά και συναφή παρελθόντων ετών, ευτυχών αναμνήσεων, και θα δεις ποιο δρόμο θα πάρεις…
- Υπερβολές των εφημερίδων…
- Μακάρι κι εύχομαι διαγωνίως και καθέτως, αλλά για να δώσουμε τόσα πρέπει να βγάζουμε και τόσα. Ένας είναι ο στόχος. Να μην κλείσει η επιχείρηση διότι μετά θα χάσουν την αξία τους και οι υπόλοιπες εταιρίες. Οι υπάλληλοι και να μην έχουν να φάνε δεν πειράζει. Αρκεί να δίνουν…
- Εσύ σε ποια εταιρία δουλεύεις;