Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Το κορίτσι …λάστιχο!
Απύθμενο και βάθος αμέτρητο που ξεκινάει από το κοντινό παρελθόν, εδραιώνεται στο παρόν και εξακοντίζεται στο μέλλον. Το ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύκτα! Μια χώρα που τραβολογιέται ανήμπορη πλέον, νυχθημερόν, στις ορέξεις οικονομικών ονειρώξεων!
Η χώρα στη δίνη μιας ρευστής κατάστασης που καθώς εδραιώνεται η μια έκπληξη παρουσιάζεται η επόμενη. Εκπλήξεις ανυπόφορης αντοχής και ενός ελεεινού αποτροπιασμού. Έκθετη στα χάδια και στα γιουχαΐσματα ενός ανήκουστα εξαγριωμένου πλήθους που επίμονα ζητά την κεφαλή της επί πίνακι! 
Το εξιλαστήριο θύμα προσφέρεται αδόλως (!) στην κοινή θέα να υποφέρει τα αδηφάγα βλέμματα που κινούνται αχόρταγα και περιγελαστικά. Τα κουρέλια μάταια προσπαθούν να καλύψουν τη γύμνια της. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Μονότονα ανατριχιαστικό το καθημερινό ξυλοκόπημα. Όσο αντέχει και καλά κρατεί, δυναμώνει η προσπάθεια για την κατάρρευσή της. Για τον τελικό χορό της νίκης πάνω από τα αποκαΐδια της.
Γλυκό βάλσαμο τα ευχολόγια που στολίζουν επιμελώς τις υποβόσκουσες γλυκές αμαρτίες να καλύπτουν κρυφές επιθυμίες. Γιατί η κρίση η δική μας, πλέον, δεν είναι ακραιφνώς οικονομική. Είναι η δυνατή φωνή του τελάλη που βροντοφωνάζει σε ανατολή και δύση την έναρξη μιας άκρατης εξαθλίωσης. Είναι η τελευταία πράξη ενός έργου που κράτησε χρόνια και είναι καιρός τώρα πλέον να λάβει τέλος, να κλείσει η αυλαία κάτω από τα ευγενικά χαμόγελα φίλων και εχθρών.
Όλα έχουν ειπωθεί και άλλα τόσα να γίνουν. Η σταδιακή εξαθλίωση ενός περήφανου λαού βρίσκει το δρόμο της με αργά και αποφασιστικά βήματα. Για να φτάσει να περιφέρεται αγόγγυστα και στα πιο κρυφά και σκοτεινά μονοπάτια προς επιδείνωση μιας μεγαλύτερης εμπέδωσης και καταστολής κάθε μελλοντικού κρυφού στοχασμού.
Ούτε κακό παράδειγμα είμαστε, ούτε ειδική περίπτωση όπως το εννοείτε. Είμαστε κακό παράδειγμα, ναι, για τους υπόλοιπους μαθητές να μην καθυστερούν στην προσέλευσή τους στο σχολείο. Ναι, είμαστε ειδική περίπτωση για το μάθημα ανατομίας και την κατάληξη πορισμάτων για τα επόμενα θύματα που καρτερικά περιμένουν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας!
Είμαστε τα πρώτα θύματα ενός θαυμαστού καινούριου κόσμου!
Συμφωνείτε κύριε Χάξλεη;