Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Έτσι είναι, αν έτσι νομίζουμε!
Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Όποιος έχει το καρπούζι έχει και το μαχαίρι. Άσχετα αν εμάς μας κακοφαίνεται. Διότι τι είναι το αλισβερίσι μεταξύ των χωρών; Ένα πλήθος εμπορικών συναλλαγών. Πουλάω και αγοράζεις. Δεν σ’ αρέσει; Υπάρχουν και άλλες αγορές παρακάτω. Ένα σωρό εμπορικά κέντρα έχει ο ντουνιάς. Βάζεις το χέρι βαθιά στην τσέπη και γεμίζεις το καλάθι σου.
Άλλου παπά ευαγγέλιο αν δεν έχεις να δώσεις και γυρνάς από αγορά σε αγορά, βοηθείστε και εμένα τον κακόμοιρο φτωχούλη. Διότι όπως έστρωσες θα κοιμηθείς. Από αλησμόνητων χρόνων. Δεν γίνονται οι αλλαγές και οι εκπλήξεις από την μια μέρα στην άλλη. Σιγά σιγά γίνεται η αγουρίδα μέλι. Και άντε μετά να βάλεις το δάχτυλο στο μέλι. Ποιος θα μας αφήσει; Μακριά! Θα στα κόψω τα χεράκια!
Μέσα στην καλή χαρά η Γερμανία γιατί μέσα στα τρία χρόνια κρίσης …έβγαλε 68 δις ευρώ κέρδος. Έτσι εκτιμάει τουλάχιστον οικονομολόγος του γερμανικού Ινστιτούτου στο Κίελο. Διότι αγοράζοντας και πουλώντας χρήμα όλο και κάτι μπαίνει στην μπάντα. Σακούλι σακούλι γεμίζει το σακούλι! Παρεμπιπτόντως, από παροιμίες, δόξα τον Πανάγαθο είμαστε πλήρεις. Στην εφαρμογή τα κάναμε μπάχαλο για να μην πούμε κάτι άλλο!
Και για να συνεχίσουμε… Οπότε, ποιος δεν έχει; Έλα να σου δώσω! Και γιατί δεν έχεις; Διότι τόσα χρόνια πατόκορφα ήμασταν …άστα να πάνε! Ζούσαμε καλά, τρώγαμε καλά, διασκεδάζαμε καλά και μας χτύπησε η αρτηριοσκλήρωση στον εγκέφαλο! 
Θα μου πεις, εδώ γίνεται χαμός στην αλλοδαπή. Και αλλού κονταροχτυπιούνται. Αφού κι η Αίγυπτος λέει ζήτησε δάνειο από το ΔΝΤ. Έκανε την αρχή και αυτή. Για μόλις 5 δις ευρώ. Ψίχουλα, δεν είναι δάνειο αυτό. Από πού εμφανίστηκε; Μάλλον ζήλεψε κι αυτή λόγω γειτονίας. Τι είμαστε; Μια θάλασσα μας χωρίζει! Έτσι θα μας άφηναν;
Πώς τα καταφέραμε από εδώ, πώς τα καταφέραμε από εκεί, από παντού χαμένοι είμαστε. Και χώρια από το γεγονός ότι έχουμε  γίνει διεθνώς …να μας κλαίνε κι οι ρέγκες, που μεταξύ μας, δεν μας στενοχωρεί τόσο αυτό, όσο το γεγονός ότι η ατομικότητά μας υποφέρει αφού έγινε άυλη, διαφανής έως ανύπαρκτη.
Τώρα μπάτε σκύλοι, αλέστε και αλεστικά μη δίνετε! Ελληνική σοφία!
Άσε, μην την ακουμπάς, δεν είναι για μας αυτά.