Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Τι σόι βοήθεια είναι αυτή;
Βοήθεια με το αζημίωτο. Διότι όταν βλέπεις ότι κάποιος κερδίζει από τη βοήθεια που σου δίνει, πώς μπορούμε να το μεταφράσουμε αυτό; Χάσαμε τον μπούσουλα πια. Οι λέξεις έχουν χάσει πλέον τη σημασία τους. Κρίση και στις λέξεις. Καιρός να αλλάξουμε και τη γραμματική, να βρούμε καινούριες λέξεις, καινούριο συντακτικό και πάει λέγοντας. Αλλά έτσι πλέον δεν γίνεται; Καταιγισμός καινοφανών λέξεων και εννοιών που σου παίρνουν παραμάζωμα το τσερβέλο.
Άλλα θέλουν να πουν, άλλα λένε, άλλα γίνονται. Και κάπου τρέχει το μυαλό σου να τα προλάβει όλα. Μια σύγχυση. Γυρνάς από εδώ, σου ‘ρχεται μια ανάποδη από εκεί. Πας να γυρίσεις και δεν προλαβαίνεις. Σε παίρνουν αμπάριζα τα γεγονότα και δεν τα καλοχωνεύεις. Και μετά εξαφανίζονται σαν να μην έγινε τίποτα. Απολύτως τίποτα.
Για κοιτάξτε λίγο στο κοντινό παρελθόν πόσες ιστορίες βγήκαν στην επιφάνεια και καθίστε να μετρήστε. Χρειάζονται σελίδες επί σελίδων. Πού πήγαν όλα αυτά; Χάθηκαν στο υπέρτατο σύμπαν. Για να μην ξαναγυρίσουν ποτέ πια πίσω. Και δεν θα ξαναγυρίσουν. Διότι ο έλληνας κοιτάει πάντα μπροστά, ποτέ πίσω. Και ονειρεύεται… Και ξεχνάει εύκολα…
Κερδισμένοι βγαίνουν ο γερμανοί με τη βοήθεια που δίνουν, από τους τόκους που καταθέτουμε ανελλιπώς. Και αυγατίζουν το χρήμα τους… Ενώ για εσωτερική κατανάλωση διαλαλούν ότι οι έλληνες φταίνε για την ευρωπαϊκή, μη σου πω και την παγκόσμια, οικονομική κρίση.
Τι άλλο θα μπορούσε να είναι μια οικονομική κρίση; Ένα οικονομικό αλισβερίσι για να κερδίσουν οι έχοντες και οι κατέχοντες. Και εμείς οι μη κατέχοντες να τραβολογάμε την αξιοπρέπειά μας και να την σέρνουμε στα όρη, στα άγρια βουνά.
Πόσο να συγκρατήσεις πλέον την ψυχραιμία σου όταν η Γερμανία έχει γεμίσει με διαφημιστικές αφίσες στην αγγλική γλώσσα που λέει: Οι περισσότεροι γερμανοί έχουν στην κατοχή τους και μια δεύτερη ιδιοκτησία. Ονομάζεται Ελλάδα. (Most Germans own a second property. It’s called Greece.)
Η αφίσα είναι από τη διαφημιστική καμπάνια του περιοδικού The Spectator, βρετανικών συμφερόντων, που προφανώς θέλει να κάνει αισθητή την παρουσία του στην Γερμανία με άκρως προκλητικό τρόπο. Για να αποδείξει ακόμη μια φορά ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Και εμείς; Με ποια κρίση να ασχοληθούμε;
Με την κρίση της επιβίωσης ή την κρίση της αξιοπρέπειας;