Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ | ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Δεν μας έχουν πάρει στα σοβαρά!
Συμφωνούμε, ζούμε στην καρακοσμάρα μας. Ταξιδεύουμε σε άλλον πλανήτη. Μάλλον ταξιδεύαμε, διότι τώρα ούτε καν βήμα σημειωτόν δεν κάνουμε. Ακίνητοι σε στάση προσοχής. Ούτε καν η ανάσα μας δεν ακούγεται. Κάνουμε κατακράτηση οξυγόνου για να έχουμε να πορευτούμε για αργότερα.
Μέχρι όμως να επέλθει το μοιραίο, ως προς τι ο μόνιμος και σταθερός βασανισμός του πληβειακού πληθυσμού που υπομένει τα όσα μύρια πάθη; Ως και η Αγγέλα σε ομιλία της αναγνώρισε πως οι μειώσεις μισθών επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα χαμηλότερα και μεσαία οικονομικά στρώματα. Αλλά πάντα έτσι δε γίνεται; Ως προς τι η απορία;
Και συνεχίζοντας τόνισε ότι θέλει ανάπτυξη για την Ελλάδα αλλά αυτό προϋποθέτει ένα κράτος που να λειτουργεί. Δηλαδή τόσα χρόνια το κράτος δεν λειτουργούσε; Έτσι σαν φτερό στον άνεμο ήμασταν; Πώς δεν το πήραμε είδηση; Που ήμασταν εμείς; Τα τρώγαμε και τα πίναμε σε καμιά παραλία; Πάλι κοπάνα κάναμε;
Από την άλλη, πάλι, πώς θα επέλθει αυτή η ριμάδα η ανάπτυξη κατά πως βαδίζουμε; Δεν φαίνεται φως από πουθενά. Ξέρουν κάτι περισσότερο οι οικονομολόγοι από μας; Και γιατί δεν μας το λένε; Να κάνουμε το κουμάντο μας. Σε ένα χρόνο, σε δυο, σε μια δεκαετία; Να ξέρουμε. Να μείνουμε ή να πάρουμε των ομματιών μας και να φύγουμε; Σε άλλη γη, σε άλλη χώρα; Ή ακόμη καλύτερα να πάρουμε τα βουνά. Χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς κινητά και ιντερνέτ, με δυο προβατάκια, μερικές κοτούλες και ένα κομμάτι γης να φυτέψουμε και να σκαλίζουμε. Και έτσι να πορευτούμε. Χαλάλι σας και οι μισθοί και οι παροχές σας. Και να δούμε τότε τι θα γίνει; Από πού θα μαζευτεί όλο αυτό το φορομάνι;
Διότι η Αγγέλα ξέρει και το άλλο και το λέει. Την ώρα που ο λαός υποφέρει, οι πλούσιοι βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Ουδέν κρυπτόν κάτωθεν του ηλίου! Προφανώς τα άλλα γίνονται στα σκοτάδια και δεν τα παίρνει είδηση κανείς. Κανείς, τρόπος του λέγειν.
Διότι τόσα λεφτά που ακούστηκαν δεξιά και αριστερά, να που μαζεύεται ένα γερό κομπόδεμα να ξελασπώσουμε. Άρα επανερχόμαστε στο πρώτο λεγόμενο ότι το κράτος δεν λειτουργεί. Διότι αν λειτουργούσε, τα χρήματα θα ήταν μαζεμένα!
Τελικά λεφτά υπάρχουν ή δεν υπάρχουν; Και όχι δανεικά.
Δεν μιλάνε ποτέ στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί!