Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ! Ο Βασίλης Μόσχης στην εφημ. ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ Κατερίνης



Βγήκαμε από το στραβό το δρόμο!
Το είπε ο Γιούνκερ, και αφού το είπε έτσι θα είναι. Διότι τόσο καιρό ακολουθούσαμε το στραβό το δρόμο. Σαν απολωλότα πρόβατα. Περπατούσαμε στο δρόμο της απωλείας και της καταστροφής. Εμείς οι καταραμένοι.
Μα όταν μεγαλώνεις με παρόμοια ιδανικά και ανατρέφεσαι μέσα σε αυτά τα ιδεώδη, τι θα κάνεις; Αφού θέλαμε να αποδείξουμε ότι είμαστε καλοί μαθητές! Και το καταφέραμε. Ό,τι βλέπαμε κάναμε και εμείς. Όχι θα λέγαμε; Που ματακούστηκε τέτοιο πράγμα;
Αλλά…, μας πέταξε και ένα αλλά και κάναμε λίγο πίσω. Να δεις που θα μας τα αλλάξει. Θα μας φέρει τα πάνω κάτω. Διότι, πέταξε και το άλλο, ότι ο δρόμος δεν είναι και τόσο ευθύς, οπότε ακόμα δεν φαίνεται φως στο τούνελ! Άντε να βγάλεις άκρη, δηλαδή!
Πάντως από ό,τι φαίνεται το παιχνίδι της κρίσης συνεχίζει σταθερά διότι κάτι έγινε και με κάμποσες γερμανικές τράπεζες που υποβαθμίστηκαν από τη Moody’s! Μάλλον κολλητική είναι η ασθένεια και να ‘μαστε καλά εμείς που την μεταδίδουμε δεξιά κι αριστερά. Αφού δεν εμβολιαστήκαμε για τη γρίπη, τι περίμεναν, ότι δεν θα τους κολλήσουμε;
Χώρια που μας πέταξαν το μυστικό κατάμουτρα ότι η Ελλάδα είναι η λάθος νύφη της ευρωζώνης! Και τι θέλουν να πουν με αυτό; Ότι δεν είχαμε καλή προίκα; Περίμεναν με την προίκα μας να ζήσουν και να μεγαλουργήσουν; Βρε μπας και ήξεραν ότι έχουμε κρυφές προίκες και θέλουν να τις φάνε μονοκούκι, κρυφίως και υπογείως χωρίς να πάρει χαμπάρι κανένας;
Και όταν θα τους βλέπουμε να την τρώνε θα είναι πλέον αργά για να κάνουμε οτιδήποτε μιας και το προικοσύμφωνο δεν θα μπορεί να αλλάξει αφού ήδη οι …γαμπροί της ευτυχίας θα καλοπερνούν; Διότι και τους γαμπρούς δεν τους βλέπω καλά. Μπορεί να φοράνε σμόκιν και παπιγιόν αλλά μάλλον βρίσκονται σε …κρυφή χρεοκοπία!
Διαλαλώντας συνέχεια ότι η Ελλάδα μόνη της δεν μπορεί να ανταπεξέλθει την κρίση. Φωνάζοντας ότι η Ελλάδα είναι ξεχωριστή περίπτωση και δύσκολα μπορεί να αγωνιστεί για την κατρακύλα της. Τσιρίζοντας ότι το χρέος της είναι ανεξέλεγκτο.
Γιατί όλα αυτά;