Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ!


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜ. "ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ" ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ  05/06/2008


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΟΣΧΗΣ


Κάπου στα μέσα του περασμένου αιώνα ή εκεί γύρω περίπου δεν ...πολυκυκλοφορούσαν τα τηλέφωνα. Δεν είχαν όλα τα σπίτια τηλεφωνικές συνδέσεις. Δεν είναι όπως τώρα που τα τηλέφωνα είναι ακόμα και στις τουαλέτες. Διότι κανείς ποτέ δεν ξέρει πότε θα χτυπήσει! 
Και τώρα, σαν γιορτάζει κάποιος ...ντρινννν το τηλέφωνο και ο εορταζόμενος δέχεται περίχαρα τις ευχές για την ονομαστική του εορτή. Και αν δεν απαντάει το τηλέφωνο του στέλνεις και ένα ...μήνυμα και βγαίνεις από την εορταστική κοινωνική υποχρέωση!
Τω καιρώ εκείνω, τα τηλεγραφήματα πήγαιναν και ερχόντουσαν. “ Χρόνια πολλά για την ονομαστική σας εορτή. Οικογένεια ....”  Χώρια που ήταν και θέμα συζήτησης τη γιορτινή βραδιά πόσοι και ποιοι έστειλαν τηλεγραφήματα. Ποιοι σε θυμήθηκαν και ποιοι σε ξέχασαν. 
Αυτά συνέβαιναν τις παλιές εποχές της έλλειψης της τεχνολογίας.
Σήμερα στις ονομαστικές εορτές στέλνουμε μηνύματα. Και αν είναι πολλοί τα στέλνουμε με ...ομαδική αποστολή!
Σήμερα είναι ...η ονομαστική εορτή της παγκόσμιας ημέρας του περιβάλλοντος!
Πρέπει ...κατεπειγόντως να ανταλλάξουμε ευχές! Επισκέψεις δεν μπορούμε να κάνουμε έτσι κι αλλιώς! Τηλέφωνα πού να πάρουμε; Ας στείλουμε ...μηνύματα!
Τι ήταν κι αυτό φέτος με τα ...μηνύματα; Όπου σταθείς και όπου βρεθείς τα μηνύματα στην διαπασών ...μετά υπογραφής. Και πλημμύρισε όλος ο πλανήτης μηνύματα, ευχές, αισιόδοξα χαμόγελα για ένα καλύτερο περιβάλλον, μια καλύτερη ανάσα γης και όλα τα σχετικά και βγήκαμε από την υποχρέωση για φέτος!
Αλλά ούτε ένα σοκολατάκι μαργαρίτα με μαύρη σοκολάτα; Ένα λικεράκι, άντε στα όρθια να ...βρέξουμε την επέτειο; Χάθηκε ο κόσμος για λίγα έξοδα; Δεν έπρεπε να κρατήσουμε τους τύπους των εορταστικών ημερών; Γιατί, πότε άλλοτε θα ξαναχαρούμε την επέτειο; Μια φορά τον χρόνο είναι εξ άλλου.
Άντε και του χρόνου, βρε!